ਮਨ੍ਦਰੇ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇ ਹਰਿਵਾਸਰਭੋਜਨਮ੍
ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉੱਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਦਾ ਭੋਜਨ,
ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਪਦੇਸ਼ੇਨ ਲੋਲੁਪੇਨ ਵਰਾਨਨੇ
ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਲਾਲਚੀ ਵਲੋਂ, ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ,
ਨ ਸ਼ਙ੍ਖੇਨ ਪਿਬੇਤ੍ਤੋਯਂ ਨ ਹਨ੍ਯਾਤ੍ਕੂਰ੍ਮਸੂਕਰੌ
ਕੋਈ ਸੰਖ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਤੇ ਕਛੂਆ ਜਾਂ ਸੂਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਗਮ੍ਯਾਗਮਨੇ ਦੇਵਿ ਅਭਕ੍ਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਭਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਮਨਾਹ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਅਤੇ ਮਨਾਹ ਖਾਣਾ ਖਾਣਾ—
ਜਾਨਨ੍ਨਪਿ ਕਥਂ ਦੇਵਿ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ऽਹਂ ਹਰਿਵਾਸਰੇ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਮੈਂ ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਖਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਅਭਕ੍ਸ਼੍ਯੇਣ ਸਮਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਕਿਂ ਪੁਨਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਨਕ੍ਰਿਯਾ
ਮਨਾਹ ਖਾਣਾ ਖਾਣਾ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਫਿਰ ਜਾਨ ਬੁਝ ਕੇ ਖਾਣਾ ਤਾਂ ਹੋਰ ਹੀ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੈ।
ਮੂਲਂ ਫਲਂ ਪਯਸ੍ਤੋਯਮੁਪਭੋਜ੍ਯਂ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰੈਃ
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਮੂਲ, ਫਲ, ਦੁੱਧ ਤੇ ਪਾਣੀ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਲਈ ਠੀਕ ਹਨ।
ਜ੍ਵਰਿਣਾਂ ਲਙ੍ਘਨਂ ਸ਼ਸ੍ਤਂ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਣਾਮੁਪੋषਣਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੁਖਾਰ ਹੋਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਪਵਾਸ ਚੰਗਾ ਹੈ; ਧਰਮਵਾਨਾਂ ਲਈ ਤਿਆਗ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਜ੍ਵਰਮਧ੍ਯੇ ਕृਤਂ ਪਥ੍ਯਂ ਨਿਧਨਾਯ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਤੇ
ਬੁਖਾਰ ਵਿਚ ਜੋ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਠੀਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਮੌਤ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਗ੍ਰਹਂ ਕੁਰੁ ਵਾਮੋਰੁ ਵ੍ਰਤਭਙ੍ਗੋ ਭਵੇਨ੍ਮਮ
ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਜ਼ੋਰ ਨਾ ਪਾ; ਮੇਰਾ ਵਰਤ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇਗਾ।
ਨ ਚਾਨ੍ਯਦ੍ਰੋਚਤੇ ਰਾਜਨ੍ਵਿਨਾ ਵੈ ਭੋਜਨਂ ਤਵ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਨ ਚ ਵੇਦੇषੁ ਦृष੍ਟੋ ऽਯਮੁਪਵਾਸੋ ਹਰੇਰ੍ਦਿਨੇ
ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਵੇਦਬਾਹ੍ਯ ਕਥਂ ਧਰ੍ਮਂ ਭਵਾਂਸ਼੍ਚਰਿਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ
ਤੁਸੀਂ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵਾਲਾ ਧਰਮ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਉਵਾਚ ਮਾਨਸੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ ਭੂਪਤੇ
ਉਸ ਨੇ ਮਨ ਵਿਚ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਪਰ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਕ੍ਰਿਯਾ ਵੇਦਃ ਸ੍ਮृਤਿਰ੍ਵੇਦੋ ਗृਹਾਸ਼੍ਰਮੇ
ਯਜਨ ਦੇ ਕੰਮ ਵੇਦ ਤੋਂ ਹਨ; ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜ ਵੀ ਵੇਦ ਹੀ ਹਨ।
ਪੁਰਾਣਪੁਂਰੁषਾਜ੍ਜਾਤਂ ਯਥੇਦਂ ਜਗਦਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਅਜਬ ਸੰਸਾਰ ਪੁਰਾਣਾ ਦੇ ਆਦਿ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਬਣਿਆ—
ਵੇਦਾਰ੍ਥਾਦਧਿਕਂ ਮਨ੍ਯੇ ਪੁਰਾਣਾਰ੍ਥਂ ਵਰਾਨਨੇ
ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ।
ਬਿਭੇਤ੍ਯਲ੍ਪਸ਼੍ਰੁਤਾਦ੍ਵੇਦੋ ਮਾਮਯਂ ਪ੍ਰਹਰਿष੍ਯਤਿ
ਵੇਦ ਘੱਟ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤਿਥਿਵृਦ੍ਧਿਕ੍ਸ਼ਯੋ ਵਾਪਿ ਪਰ੍ਵਗ੍ਰਹਵਿਨਿਰ੍ਣਯਃ
ਤਿਥੀਆਂ ਦਾ ਵੱਧ-ਘੱਟ ਜਾਂ ਪਰਵਾਂ ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਗਣਨਾ—
ਯਨ੍ਨ ਦृष੍ਟਂ ਹਿ ਵੇਦੇषੁ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਸ੍ਮृਤੌ
ਜੋ ਕੁਝ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਵਿਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਤੁ ਹਤ੍ਯਾਯਾਮਾਤੁਰਸ੍ਯੌषਧਂ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਜੋ ਕਤਲ ਦਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਬੀਮਾਰ ਲਈ ਦਵਾਈ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਪਿਆਰੀ।
ਯਦ੍ਵੇਦੈਰ੍ਗੀਯਤੇ ਸੁਭ੍ਰੁ ਉਪਾਙ੍ਗੈਰ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਗੀਯਤੇ
ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੁੰਦਰ ਭ੍ਰੂ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਰਟਨ੍ਤੀਹ ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਭੂਯੋ ਭੂਯੋ ਵਰਾਨਨੇ
ਉਹ ਇੱਥੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਜਪਦੀ ਹੈ, ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ।
ਪੁਰਾਣਮਨ੍ਯਥਾ ਮਤ੍ਵਾ ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨਿਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਪੁਰਾਣ ਨੂੰ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਮਝੇ, ਉਹ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਪਿਤਰਂ ਕੋ ਨ ਵਨ੍ਦੇਤ ਮਾਤਰਂ ਕੋ ਨ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਕੌਣ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ? ਕੌਣ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ?
ਕੋ ਹਿ ਦੂषਯਤੇ ਵੇਦਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਕੋ ਨਿਪਾਤਯੇਤ੍
ਕੌਣ ਵੇਦ ਨੂੰ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰੇਗਾ? ਕੌਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਿਵਾੜੇਗਾ?
ਕੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਪਰਦਾਰਾਨ੍ ਹਿ ਕੋ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਹਰਿਵਾਸਰੇ
ਕੌਣ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਜਾਵੇਗਾ? ਕੌਣ ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਖਾਵੇਗਾ?
ਯਦ੍ਭੋਜਨੇਨਾਤ੍ਮਨਿਪਾਤਕਾਰਿਣਾ ਯਮਸ੍ਯ ਰਵਾਤੇषੁ ਚਿਰਂ ਸੁਲੋਚਨੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਪੀ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਖਾਣਾ ਖਾਏ, ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਲੰਬਾ ਦੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਯੇषਾਂ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਯੁਕ੍ਤੋ ऽਯਂ ਰਾਜਾ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਧਿ ਭੋਜਨਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਰਾਜਾ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਰਾਜਾ ਖਾਣਾ ਖਾਏ।
ਗੌਤਮਾਦੀਨ੍ਸਮਾਹੂਯ ਮੋਹਿਨੀਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮਾਨਯਤ
ਗੌਤਮ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹਿਨੀ ਦੇ ਪਾਸ ਲੈ ਆਓ।