ਮਤ੍ਤੇਭਕੁਂਭਸਂਸ੍ਥਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਾਙ੍ਗਦਨਿਦੇਸ਼ਤਃ
ਫਿਰ ਧਰਮਾਂਗਦ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਜੋ ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਦੇ ਮੱਥੇ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਸੀ,
ਅਕ੍ਸ਼ਾਰਲਵਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਹਵਿष੍ਯਾਨ੍ਨਨਿषੇਵਿਣਃ
ਸਾਰੇ ਜੋ ਨਮਕ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਨਮਕ ਦੇ ਅਨਾਜ ਖਾਂਦੇ ਸਨ,
ਸ੍ਮਰਧ੍ਵਂ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਪੁਰਾਣਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਉੱਚੇ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ।
ਅਕृਤਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਨਿਚਯਾ ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਪਿਣ੍ਡਮੇਵ ਚ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ੍ਰਾਦਧ ਦੀ ਰੀਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਜਾਂ ਪਿੰਡ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ,
ਏषਾ ਕਾਰ੍ਤਿਕਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਵੈ ਹਰੇਰ੍ਨਿਦ੍ਰਾਵ੍ਯਪੋਹਿਨੀ
ਇਹ ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਹੈ, ਜੋ ਹਰੀ ਦੀ ਨੀਂਦ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਪਾਪਾਨਿ ਕਾਮਕਾਰਕृਤਾਨਿ ਚ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਧ ਵਰਗੇ ਪਾਪ, ਜਾਂ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਪਾਪ,
ਪ੍ਰਬੋਧਯੇਦ੍ਧਰ੍ਮ੍ਮਪਰਾਨ੍ਨ੍ਯਾਯਾਚਾਰ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਨ੍
ਧਰਮ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਜੋ ਸਹੀ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਕृਚ੍ਚੋਪੋषਿਤਾਂ ਚੇਮਾਂ ਨਿਦ੍ਰਾਚ੍ਛੇਦਕਰੀਂ ਹਰੇਃ
ਇਹ ਵ੍ਰਤ, ਜੋ ਹਰੀ ਦੀ ਨੀਂਦ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ—
ਰੁਰੁਧ੍ਵਂ ਚਕ੍ਰਿਣਃ ਪੂਜਾਮਾਤ੍ਮਵਿਤ੍ਤੇਨ ਮਾਨਵਾਃ
ਓ ਲੋਕੋ, ਆਪਣੀ ਕਮਾਈ ਨਾਲ ਚਕਰਧਾਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਸੁਹृਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਫਲੈਰ੍ਗਨ੍ਧੈਰ੍ਯਜਧ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਃ ਪਦਮ੍
ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਫਲ ਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਸ ਮੇ ਦਣ੍ਡ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਾਧ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਵਾਸ੍ਯੋ ਵਿषਯਾਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਹ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਯੋਗ, ਜੁਰਮਾਨਾ ਲਾਉਣ ਯੋਗ ਜਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਕੱਢਣ ਯੋਗ ਹੈ।
ਹਸ੍ਤਾ ਦਮੁਞ੍ਚ ਤਾਂਬੂਲਂ ਸਕਰ੍ਪੂਰਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕਪੂਰ ਵਾਲਾ ਪਾਨ ਰੱਖੇ।
ਉਦਤ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਮਹੀਪਾਲਃ ਸ਼ਯ੍ਯਾਯਾਂ ਰਤਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਃ
ਰਾਜਾ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਵਿਛੋਣੀ ਤੋਂ ਉਠੇ।
ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਹਰਿਦਿਨਂ ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯਧਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਦੇਵੀ, ਸਵੇਰੇ ਦਿਨ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਵਾਜ੍ਞਯਾ ਮਯਾ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਵਲ੍ਯਾ ਤੁ ਕਾਰਿਤਮ੍
ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਔਖਾ ਸੰਧਿਆ ਦਾ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਅਸ਼ੇषਪਾਪਬਨ੍ਧਸ੍ਯ ਛੇਦਨੀ ਗਤਿਦਾਯਿਨੀ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਕੱਟਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਰਾਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਵਿष੍ਯਂ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ऽਹਂ ਨਿਯਤੋ ਮਤ੍ਤਗਾਮਿਨੀ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਅਹੰਕਾਰੀ, ਮੈਂ ਯੋਗ ਨਾਲ ਹਵਿਸ਼ ਦਾ ਭੋਜਨ ਕਰਾਂਗਾ।
ਯੇਨ ਯਾਸ੍ਯਸਿ ਨਿਰ੍ਵਾਣਂ ਦਾਹਪ੍ਰਲਯਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਅਜੋਲੇ ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲਵੇਂਗੀ।
ਜਨ੍ਮਮृਤ੍ਯੁਜਰਾਛੇਦਿ ਕਰਿष੍ਯੇ ऽਹਂ ਤਵਾਜ੍ਞਯਾ
ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਜਨਮ, ਮੌਤ ਤੇ ਬੁਢਾਪਾ ਖਤਮ ਕਰਾਂਗਾ।
ਕਰਪ੍ਰਦਾਨਸਹਿਤਾ ਭਵਤਾ ਸੁਕृਤਾਙ੍ਕਿਤਾ
ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਤੇ ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹਤ ਹੋਇਆ।
ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਯਤ੍ਨੇਨ ਸਂਚਿਤਮ੍
ਜਨਮ ਤੋਂ ਜੋ ਪੁੰਨ ਤੂੰ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਹੈ—
ਏਹਿ ਚਾਰ੍ਵਙ੍ਗਿ ਕਰ੍ਤ੍ਤਾਸ੍ਮਿ ਯਤ੍ਤੇ ਮਨਸਿ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਆ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਅੰਗ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ।
ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਗ੍ਰਾਮਵਿਤ੍ਤਾਦਿ ਧਰਾਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਭਾਮਿਨਿ
ਤਾਂ ਫਿਰ, ਪਿੰਡ ਦੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਜਮੀਨ ਦਾ ਕੀ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ?
ਨੋਪੋष੍ਯਂ ਵਾਮਰਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਾ ਯਦ੍ਯਹਂ ਪ੍ਰਿਯਾ
ਜੇ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਨ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਤ੍ਵਤ੍ਸਂਯੋਗਂ ਵਿਨਾ ਭੂਤਾ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਵਰਂ ਵਿਨਾ
ਤੇਰੇ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਮੈਂ ਕੋਈ ਵਰ ਮਿਲੇ ਬਿਨਾ ਹੀ ਰਹਾਂਗਾ।
ਤਦਾ ਤ੍ਯਜੋਪਵਾਸਂ ਹਿ ਭੁਜ੍ਯਤਾਂ ਹਰਿਵਾਸਰੇ
ਫਿਰ, ਉਪਵਾਸ ਛੱਡ ਕੇ ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਭੋਜਨ ਕਰ।
ਨ ਚੇਦ੍ਦਾਸ੍ਯਸਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਭੂਤ੍ਵਾਨृਤਵਚਾਭਵਾਨ੍
ਜੇ ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰਕੇ ਨਾ ਦਿੰਦੇ, ਤਾਂ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਬਣ ਜਾਵੋਗੇ।
ਮੈਵਂ ਤ੍ਵਂ ਵਦ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਨੇਦਂ ਤ੍ਵਯ੍ਯੁਪਪਦ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਬੋਲੋ, ਸੁਭਾਗਨੀ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤ੍ਯਹਂ ਨੈਵ ਭੁਕ੍ਤਵਾਨ੍ਹਰਿਵਾਸਰੇ
ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਹਰਿ ਦੇ ਦਿਨ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਖਾਧਾ।
ਯੌਵਨਾਤੀਤਮਰ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੀਣੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਬਲਸ੍ਯ ਚ
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਜਵਾਨੀ ਲੰਘ ਗਈ ਹੋਵੇ ਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘੱਟ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੋਵੇ,