ਸ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਤਥਾ ਤਾਮ੍ਰਂ ਸਘृਤਂ ਦੀਪਕਂ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਉਹ ਸੋਨਾ, ਤਾਮਬਾ ਅਤੇ ਘੀ ਵਾਲਾ ਦੀਵਾ ਵੀ ਦੇਵੇ, ਪ੍ਰੀਤਮ।
ਏਕਾਨ੍ਤਰੋਪਵਾਸੀ ਤੁ ਕ੍ਸ਼ੌਮਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਦਾਪਯੇਤ੍
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇੱਕ ਦਿਨ ਛੱਡ ਕੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਪਾਹ ਦੇ ਕਪੜੇ ਦੇਵੇ।
षਡ੍ਰਰਾਤ੍ਰਾਦ੍ਯੁਪਵਾਸੇषੁ ਸ਼ਿਬਿਕਾਂ ਛਤ੍ਰਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਛੇ ਰਾਤਾਂ ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ ਉਪਵਾਸ 'ਤੇ, ਛਤਰੀ ਸਮੇਤ ਪਲਕੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਜਾਵਿਕਂ ਤ੍ਵੇਕਭਕ੍ਤੇ ਫਲਾਹਾਰੇ ਸੁਵਰ੍ਣਕਮ੍
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫਲਾਂ 'ਤੇ ਜੀਊਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬੱਕਰੀ ਅਤੇ ਸੋਨਾ ਦੇਵੇ।
ਰਸਾਨਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਤ੍ਯਾਗੇ ऽਨੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਵਾਪਿ ਚ
ਸਾਰੇ ਰਸ ਛੱਡਣ 'ਤੇ ਜਾਂ ਜੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨਾ ਦੱਸਿਆ ਹੋਵੇ,
ਯਥੋਕ੍ਤਸ੍ਯਾਪ੍ਰਦਾਨੇ ਤੁ ਯਥੋਕ੍ਤਾਕਰਣੇ ऽਪਿ ਵਾ
ਜੇ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਦੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ,
ਵृਥਾ ਵਿਪ੍ਰਵਚੋ ਯਸ੍ਤੁ ਮਨ੍ਯਤੇ ਮਨੁਜਃ ਸ਼ੁਭੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨੂੰ ਵਿਅਰਥ ਸਮਝੇ, ਹੇ ਸ਼ੁਭੇ,
ਵ੍ਰਤਵੈਕਲ੍ਯਮਾਸਾਦ੍ਯ ਕੁष੍ਠੀ ਚਾਨ੍ਧਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਵਰਤ ਦੀ ਕਮੀ ਕਰਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਕੁੜ੍ਹਾ ਜਾਂ ਅੰਨ੍ਹਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕੋ ਲਙ੍ਘਯੇਤ੍ਸੁਭ੍ਰੁ ਵਚੋ ਹਿ ਤੇषਾਂ ਸ਼੍ਰੇਯੋਭਿਕਾਮੋ ਮਨੁਜਸ੍ਤੁ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍
ਕਿਹੜਾ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ, ਸੁੰਦਰ ਭ੍ਰੂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰੇਗਾ?
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਂ ਤੁਭ੍ਯਮਨਨ੍ਯਵਾਚ੍ਯਂ ਫਲਪ੍ਰਦਂ ਮਾਧਵਤੁष੍ਟਿਹੇਤੁਮ੍
ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸ, ਇਹ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਾਧਵ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਾਦਿਕਰਣਂ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਨੋਕ੍ਤਂ ਕ੍ਵਾਪਿ ਨਿਦਰ੍ਸ਼ਨੇ
ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵਰਤ ਕਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਿਤੇ ਵੀ ਉਦਾਹਰਨ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਆਈ।
ਦਾਨਂ ਹਿ ਪਾਲਨਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਤृਤੀਯਂ ਭੂਭੁਜਾਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਦਾਨ, ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਯੁੱਧ — ਇਹ ਤਿੰਨ ਕਰਤਬ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਪਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾ
ਮਹਾਰਾਜ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ ਇੱਕ ਪਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ।
ਯਤ੍ਰੋਪਵਾਸਕਰਣਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਵਸਾਧਾਧਿਪ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੋ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ,
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤੁ ਵਚਨੇ ਮੋਹਿਨ੍ਯਾ ਰੁਕ੍ਮਭੂषਣਃ
ਜਦੋਂ ਮੋਹਿਨੀ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ,
ਆਹੂਤਾ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਰਾਜਾਨਂ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਉਹ, ਬੁਲਾਉਣ 'ਤੇ, ਉਸੀ ਵੇਲੇ ਦਾਨੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਈ।
ਸਂਘृष੍ਟਂ ਹਿ ਕੁਚਾਗ੍ਰੇਣ ਸ੍ਵਰ੍ਣਕੁਂਭਨਿਭੇਨ ਹਿ
ਉਸ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜੇ ਵਰਗੇ ਸਿਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਛੂਹ ਗਏ,
ਕृਤਾਂ ਜਲਿਪੁਟਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਨਮਿਤਕਨ੍ਧਰਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗਲ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਲਈ ਪਿਆਲਾ ਬਣਾਇਆ।
ਤਵ ਵਾਕ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤਾ ਕਾਨ੍ਤ ਦੁਃਸਾਪਤ੍ਨ੍ਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾ
ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਚਨ 'ਤੇ ਟਿਕੀ ਹਾਂ, ਹੋਰ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਪੀੜ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਤਥਾ ਤਥਾ ਮਮ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਪਿਆਰ ਹਰ ਵਾਰੀ ਵਧਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸਾ ਤੁ ਸ਼੍ਯੇਨੀ ਭਵੇਦ੍ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਰੀਣਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਪਞ੍ਚ ਚ
ਪਰ ਉਹ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤੇ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਬਾਜ ਬਣ ਜਾਵੇਗੀ, ਮਹਾਰਾਜ।
ਆਜ੍ਞਾਂ ਮੇ ਦੇਹਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਾ ਵ੍ਰੀਹਾਂ ਕਾਮਿਕਾਂ ਕੁਰੁ
ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਹੁਕਮ ਦਿਓ, ਮਹਾਰਾਜ; ਮੈਨੂੰ ਚਾਵਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾ ਬਣਾਓ।
ਤਵ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਹਿ ਚਿਰਂ ਮੋਹਿਨੀ ਰਮਿਤਾ ਮਯਾ
ਤੇਰੇ ਵਚਨ ਨਾਲ, ਮੋਹਿਨੀ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਿਯਾ ਸੌਖ੍ਯੇਨ ਮੁਗ੍ਧਸ੍ਯ ਨ ਗਤੋ ਹਰਿਵਾਸਰਃ
ਮੇਰੀ ਮਾਸੂਮ ਪਿਆਰੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਹਰੀ ਦਾ ਦਿਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੰਘਿਆ।
ਜ੍ਞਾਤੋ ऽਯਂ ਕਾਰ੍ਤਿਕੋ ਮਾਸਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਙ੍ਕਰਃ
ਇਹ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨਾ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਯਂ ਵਾਰਯਤੇ ਮਾਂ ਚ ਵ੍ਰਤਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੁਤਾ ਸ਼ੁਭੇ
ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਧੀ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਨੀ, ਮੈਨੂੰ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦੀ ਹੈ।
ਮਾਮਕਂ ਵ੍ਰਤਮਾਧਤ੍ਸ੍ਵ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਖ੍ਯਂ ਕਾਯਸ਼ੋषਕਮ੍
ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਹ ਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ ਨਾਮ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖੋ, ਜੋ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਉਵਾਚ ਵਾਕ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਰਾਜਕਕ੍ਤ੍ਰਾਵ੍ਰਤਂ ਚਰਿष੍ਯੇ ਤਵ ਤੁष੍ਟਿਹੇਤੋਃ
ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ: 'ਹੇ ਦੁਜਾਤੀ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਤੇਰਾ ਵਰਤ ਕਰਾਂਗੀ।'
ਕਰੋਮਿ ਸੌਮ੍ਯਂ ਨਰਦੇਵਨਾਥ ਕ੍ਸ਼ਿਪਾਮਿ ਦੇਹਂ ਜ੍ਵਲਨੇਤ੍ਵਦਰ੍ਥਮ੍
ਮੈਂ ਇਹ ਕਰਾਂਗੀ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮੀਠੇ ਰਾਜਾ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਛੱਡ ਦਿਆਂਗੀ।
ਕਿਨ੍ਤ੍ਵੇਵਮੇਤਦ੍ਵ੍ਰਤਕਰ੍ਮ ਭੂਯਃ ਕਰੋਮਿ ਸੌਮ੍ਯਂ ਨਰਦੇਵਨਾਥ
ਪਰ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮੀਠੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਇਹ ਵਰਤ-ਕਰਮ ਫਿਰ ਕਰਾਂਗੀ।