ਅਤਿਪ੍ਰਮੁਗ੍ਧੋ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮੋਹਿਨੀਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਰਾਜਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮੋਹ ਵਿਚ ਸੀ, ਮੋਹੀਨੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ:
ਤਵਾਪਮਾਨਭੀਤੇਨ ਨੋਕ੍ਤਂ ਕਿਞ੍ਚਿਦਪਿ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਤੈਨੂੰ ਅਪਮਾਨ ਹੋਣ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਤੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ।
ਤ੍ਵਯ੍ਯਾਸਕ੍ਤਸ੍ਯ ਮੇ ਦੇਵਿ ਬਹਵਃ ਕਾਰ੍ਤਿਕਾ ਗਤਾਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹਣ ਲੱਗਾ, ਬਹੁਤ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਲੰਘ ਗਏ।
ਸੋ ऽਹਂ ਕਾਰ੍ਤਿਕਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਵ੍ਰਤੇ ਨ ਪਰ੍ਯ੍ਯੁਪਾਸਿਤੁਮ੍
ਮੈਂ ਕਾਰਤਿਕ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਕਰ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।
ਇष੍ਟਾਪੂਰ੍ਤੌ ਵृਥਾ ਤੇषਾਂ ਧਰ੍ਮੋ ਦ੍ਰੁਹਿਣਸਂਭਵੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਯਜਨਾ ਤੇ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਵਿਅਰਥ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਝੂਠ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤੇ ਭਾਂਸਂ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤਾ ਵਿष੍ਣ੍ਵਾਲਯਂ ਸ਼ੁਭੇ
ਜੋ ਲੋਕ ਕਾਰਤਿਕ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਘਰ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ one।
ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਵਿष੍ਣੁਰੂਪਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਸਾਧਕੇਨ ਹਿ
ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਜੋ ਸਾਧਕ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਰੂਪ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਹृਦਯਾਯਾਸਕਰ੍ਤॄਣਿ ਦੀਪਦਾਨਾਦ੍ਦਿਵਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੋਂ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਦੀਵੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵੇਨ ਸਰ੍ਵਦਾਨਾਧਿਕਂ ਚ ਤਤ੍
ਇਹ ਕੰਮ ਭਗਤੀ ਦੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਨ ਸਮਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਦੀਪਦਾਨਾਤ੍ਪ੍ਰਬੋਧਨਮ੍
ਕਹਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਦੀਵੇ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜੋ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਾਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੀਂ ਚ ਤਿਥਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਨਾਭਿਸਰੋਰੁਹੇ
ਕਾਤਿਕ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਭੀ ਦੇ ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਮਨਾਉਣ ਨਾਲ,
ਵ੍ਰਤੋਪਵਾਸਨਿਯਮੈਃ ਕਾਰ੍ਤਿਕੋ ਯਸ੍ਯ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਕਾਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਨੂੰ ਵਰਤ, ਉਪਵਾਸ ਤੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮੋਹਿਨਿ ਮੋਹਂ ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਮਮੋਪਰਿ
ਇਸ ਲਈ, ਮੋਹਿਨੀ, ਤੂੰ ਮੋਹ ਛੱਡ ਕੇ ਮੇਰੀ ਓਰ ਆ।
ਤਵ ਵਕ੍ਸ਼ੋਜਪੂਜਾਯਾ ਵਿਰਤੋ ਨੀਰਜੇਕ੍ਸ਼ਮੇ
ਤੇਰੇ ਛਾਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਸਮਾਖ੍ਯਾਹਿ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਕਾਰ੍ਤਿਕਸ੍ਯ ਚ
ਕਾਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ।
ਵਿਸ਼ੇषਾਤ੍ਕੁਤ੍ਰ ਕਥਿਤਸ੍ਤਦਾਦਿਸ਼ ਮਹਾਮਤੇ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਮਹਿਮਾ ਕਿੱਥੇ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਬੁਧੀਮਾਨ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਕਰਿष੍ਯੇ ऽਹਂ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਕਾਤਿਕ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਾਂਗਾ।
ਯੇਨ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵਿਤ੍ਰੀ ਤੇ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤੁਂ ਹਰਿਪੂਜਨਮ੍
ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਭਗਤੀ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇ।
ਏਕਾਨ੍ਤਰੋਪਵਾਸੀ ਵਾ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤੋ ऽਪਿ ਵਾ
ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਇਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ,
ਕ੍ਸ਼ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਯਾਤਿ ਸ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਇਹ ਪੂਰਾ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਨਰੈਰ੍ਧਰਾ ਚੈਵ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਦ੍ਵੀਪਮਾਲਿਨੀ
ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲਾ ਟਾਪੂ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਸੋ ऽਯਂ ਭਕ੍ਤਿਦਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਵ੍ਰਤਦਾਨਾਰ੍ਚਨਾਦਿਭਿਃ
ਇਹ ਮਹੀਨਾ ਵਰਤ, ਦਾਨ, ਅਰਚਨਾ ਆਦਿ ਰਾਹੀਂ ਭਗਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀਂ ਨਰਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਾਗਰੇਣ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀ ਨੂੰ ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਨੇ ਵਰਾਰੋਹੇ ਮਣ੍ਡਲਂ ਯਸ੍ਤੁ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਉਸ ਦਿਨ, ਸੋਹਣੀਏ, ਜੋ ਕੋਈ ਮੰਡਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ,
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਮਣ੍ਡਲਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ੌਕਰੇਃ ਸੂਕਰਂ ਸ਼ੁਭੇ
ਕਾਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੌਕਰ ਦੇ ਸੂਕਰ ਦਾ ਮੰਡਲ ਵੇਖਣ ਨਾਲ,
ਤ੍ਰਿਵਿਧਸ੍ਯਾਪਿ ਪਾਪਸ੍ਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵੇਨ੍ਨृਣਾਮ੍
ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ਤੈਲਂ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਵਰ੍ਜਯੇਨ੍ਮਧੁ
ਕārtਿਕ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਤੇਲ ਨਹੀਂ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕārtਿਕ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਿਦ ਵੀ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨਿष੍ਪਾਵਾਨ੍ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਦੇਵਿ ਤ੍ਯਞ੍ਜੇਦ੍ਵਿष੍ਣੁਤਤ੍ਪਰਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਕārtਿਕ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਹ ਚਣੇ ਜਾਂ ਦਾਲਾਂ ਛੱਡ ਦੇਣ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਰਾਜਕੀਂ ਯੋਨਿਂ ਸਕृਦ੍ਭਕ੍ਸ਼ਣਸਂਭਵਾਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਇਹਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਖਾਏ, ਉਹ ਰਾਜਸੀ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਜਨਮ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰੌਰਵੇ ਪਰਿਪਚ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਕ ਸਜ਼ਾ ਭੁਗਤਦਾ ਹੈ।