ਵ੍ਯਸਰ੍ਜਯਤ੍ਤਤਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਰਾਜ੍ਯਤਨ੍ਤ੍ਰਾਵਲੋਕਨੇ
ਫਿਰ ਪਿਤਾ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦੇ ਕੰਮ ਵੇਖਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ।
ਰਾਜ੍ਯਤਨ੍ਤ੍ਰਂ ਤਦਖਿਲਂ ਚਕ੍ਰੇ ਪਿਤृਵਚਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਰਾਜ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸੰਭਾਲੇ।
ਅਟਨਂ ਸਰ੍ਵਦੇਸ਼ੇषੁ ਵੀਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਤੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ।
ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਪੋषਣਂ ਚਕ੍ਰੇ ਚਾਰਚਕ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਥਾ
ਉਹ ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਚਰ-ਚਕ੍ਰ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਵੀ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਗृਹੇ ਗृਹੇ ਨਰਾਣਾਂ ਚ ਚਕ੍ਰੇ ਸਂਰਕ੍ਸ਼ਣਂ ਨृਪਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਈ।
ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰੂਰ੍ਵਧ੍ਵਾ ਨ ਕੁਤ੍ਰਾਪਿ ਪ੍ਰਰੋਦਿਤ੍ਯਵਮਾਨਿਤਾ
ਕਿਤੇ ਵੀ ਸੱਸ ਨੂੰ ਵਹੁਟੀ ਨੇ ਨਾਂ ਤਾਂ ਰੁਸਾਇਆ, ਨਾਂ ਹੀ ਬੇਇਜ਼ਤ ਕੀਤਾ।
ਨ ਵਰ੍ਣਸਂਕਰੋ ਰਾਜ੍ਯੇ ਕੇषਾਞ੍ਚਿਦਭਵਤ੍ਪੁਨਃ
ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀ ਮਿਲਾਵਟ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।
ਨ ਕਞ੍ਚੁਕਵਿਹੀਨਾ ਤੁ ਭਵੇਨ੍ਨਾਰੀ ਸਭਰ੍ਤृਕਾ
ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਔਰਤ ਬਿਨਾ ਘੂੰਘਟ ਦੇ ਨਹੀਂ ਰਹੀ।
ਮਾ ਸਕੇਸ਼ਾ ਹਿ ਵਿਧਵਾ ਮਾਸ੍ਤ੍ਵਕੇਸ਼ਾ ਮਭਰ੍ਤृਕਾ
ਕੋਈ ਵਿਧਵਾ ਜਾਂ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਔਰਤ ਖੁੱਲੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਨਾ ਰਹੇ।
ਸਾਮਾਨ੍ਯਵृਤ੍ਤ੍ਯਦਾਤਾ ਮੇ ਰਾਜ੍ਯੇ ऽਵਸਤੁ ਨਿਰ੍ਘृਣਃ
ਜੋ ਨਿਰਦਈ ਆਮ ਜੀਵਨ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਨਾ ਰਹੇ।
ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਵਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਹੀਨਸ਼੍ਚ ਮਾ ਮੇ ਰਾਜ੍ਯੇ ਵਸੇਦਿਹ
ਜੋ ਯਜਮਾਨ ਜਾਂ ਪੰਡਿਤ ਵਿਧੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਜਾਂ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਨਾ ਵੱਸੇ।
ਨਿਰ੍ਵਾਸ੍ਯੌ ਤਾਵੁਭੌ ਪਾਪੌ ਯੋ ਵੈ ਮਦ੍ਯਂ ਕਰੋਤਿ ਚ
ਜੋ ਮਦਰਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਜਾਂ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਾਪੀ ਮੇਰੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਕੱਢੇ ਜਾਣ।
ਤਸ੍ਯ ਵਾਸੋ ਨ ਮੇ ਰਾਜ੍ਯੇ ਸ੍ਵਕਲਤ੍ਰਂ ਤ੍ਯਜੇਚ੍ਚ ਯਃ
ਜੋ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਨਾ ਰਹੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।
ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਗਰ੍ਭਾਂ ਯੁਵਤੀਂ ਪ੍ਰਸੂਤਾਂ ਦਣ੍ਡ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਧ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ ਚਾਸ੍ਮਦੀਯੈਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਗਰਭਵਤੀ ਜਾਂ ਨਵੀਂ ਜਣੀ ਹੋਈ ਜਵਾਨ ਔਰਤ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ।
ਪਿਤੁਰ੍ਨਨਿਯੋਗਾਦ੍ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਾਲਯਨ੍ ਹਰਿਵਾਸਰਮ੍
ਮਹਾਰਾਜ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਹਰਿ ਦਾ ਦਿਨ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਨਾਸੁਖੀ ਨਾਪ੍ਰਜਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨ ਵਾ ਫੁष੍ਠੀ ਮਹੀਪਤੇ
ਮਹੀਪਤਿ, ਕੋਈ ਵੀ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਕੋਈ ਵੀ ਬੇਸੰਤਾਨ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਪੀੜਤ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਘਟਦੋਗ੍ਧ੍ਰੀषੁ ਨृਪਤੇ ਤृਪ੍ਤਵਤ੍ਸਾਸੁ ਧੇਨੁषੁ
ਮਹੀਪਤਿ, ਦੁਧ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਛੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਚੁਕੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ,
ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਯਾਂ ਤੁ ਮੇਦਿਨ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਧਾਨ੍ਯਸਮੁਦ੍ਭਵਃ
ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਖੁਸ਼ ਸੀ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨਾਜ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਵ੍ਯਤੀਤੇ ਜਲਦਾਪਾਯੇ ਨਿਰ੍ਮਲੇ ਚਾਂਬਰੇ ਗृਹੇ
ਜਦੋਂ ਬੱਦਲ ਲੰਘ ਗਏ, ਅਸਮਾਨ ਸਾਫ ਸੀ, ਤੇ ਘਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ,
ਮਧ੍ਯਪ੍ਰਵਾਹਯੁਕ੍ਤਾਸੁ ਨਿਮ੍ਨਗਾਸੁ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਜੋ ਦਰਿਆ ਵਿਚਕਾਰ ਵਹਿ ਰਹੇ ਸਨ, ਹਰ ਥਾਂ,
ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼ੁਧਵਲੇ ਲੋਕੇ ਨਾਤਿਤੀਵ੍ਰੇ ਦਿਵਾਕਰੇ
ਜਗਤ ਚੰਦ ਦੀ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਾਪ ਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ,
ਯਤ੍ਰੋਤ੍ਸੁਕੈਃ ਪ੍ਰਯਾਤੈਸ੍ਤੁ ਭੂਮਿਪਾਲੈਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਜਿੱਥੇ ਰਾਜੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਹਰ ਥਾਂ ਜਾਂਦੇ ਸਨ,
ਮੋਹਿਨੀ ਰਮਯਾਮਾਸ ਤਤ੍ਕਾਲੇ ਹृਚ੍ਛਯਾਰ੍ਦਿਤਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮੋਹਿਨੀ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਤਪਸ਼ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਸਭ ਨੂੰ ਰਾਜ਼ੀ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਵਨੇषੁ ਗਿਰਿਸ਼ृਙ੍ਗੇषੁ ਨਦੀਨਾਂ ਸਂਗਮੇषੁ ਚ
ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਤੇ, ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਥਾਂ,
ਮਲਯੇ ਮਨ੍ਦਰੇ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯੇ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਵਿਬੁਧਾਲਯੇ
ਮਲਯ, ਮੰਦਰ, ਵਿਂਧਿਆ, ਮਹੇਂਦਰ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਾਸਥਾਨ ਵਿਚ,
ਅਨ੍ਯੇषੁ ਚੈਵ ਰਾਜਾਨਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ੍ਥਾਨਾਦਿਕੇषੁ ਚ
ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ, ਸਵਰਗ ਆਦਿ ਵਿਚ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ,
ਰਾਜਾਪਿ ਮੋਹਿਨੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਕृਤ੍ਯਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜਨ੍
ਰਾਜਾ ਵੀ, ਮੋਹਿਨੀ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਛੱਡ ਬੈਠਾ।
ਵ੍ਰਤਂ ਨੋਪੇਕ੍ਸ਼ਤੇ ਤਤ੍ਤੁ ਅਤਿਮੁਗ੍ਧੋ ऽਪਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਰਾਜਾ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਮੋਹਿਤ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਵ੍ਰਤ ਨਹੀਂ ਭੁਲਿਆ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਕੀਡਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਣੇ ਸਂਵਤ੍ਸਰੇ ਗਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ, ਜਦ ਇੱਕ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ,
ਨਿਦ੍ਰਾਛੇਦਕਰੋ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸ ਮਾਸਃ ਪੁਣ੍ਯਦਾਯਕਃ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਮਹੀਨਾ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੀਂਦ ਵਿੱਛੋੜਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।