ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਣਾਂ ਚ ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਾਭਿਰਾਵृਤਃ
ਇਸਤਰੀਆਂ ਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੰਸੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਮਣੀਨ੍ਪਞ੍ਚ ਸਮਰ੍ਪ੍ਯਾਥ ਪਾਦਯੋਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸਂਨਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਮਣੀਆਂ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖੀਆਂ ਤੇ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਬੋਲੇ।
ਮਲਯੇ ਭੂਧਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇ ਵੈष੍ਣਵਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਭੂਪਤੇ
ਮਲਯਾ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉੱਤੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ,
ਮਣੀਨ੍ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਮੋਹਿਨ੍ਯੈ ਭੁਜਭੂषਣਹੇਤਵੇ
ਮਣੀਆਂ ਮੋਹਿਨੀ ਨੂੰ ਦੇਵੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਾਂਹਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾ ਸਕੇ।
ਜੀਰ੍ਣਦਨ੍ਤਾਃ ਪੁਨਰ੍ਬਾਲਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਮਣਿਧਾਰਣਾਤ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੰਦ ਪੁਰਾਣੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਮਣੀ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਮੁੜ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦਾਤਾਰੋ ਮਾਸਯੁਦ੍ਧੇਨ ਸਾਧਿਤਾਸ੍ਤਵ ਤੇਜਸਾ
ਦਾਤਾ, ਜੋ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਲੜਾਈ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ, ਤੇਰੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਕਰਦਾਨਿਸਮਸ੍ਤਾਨਿ ਕृਤਾਨਿ ਤਵ ਤੇਜਸਾ
ਸਾਰੇ ਕਰ ਤੇ ਟੈਕਸ ਤੇਰੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਜਿਤਾ ਭੋਗਵਤੀ ਤਾਤ ਮਯਾ ਨਾਗਸਮਾਵृਤਾ
ਪਿਆਰੇ, ਭੋਗਵਤੀ, ਜੋ ਨਾਗਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਮੈਂ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਹਾਰਰਤ੍ਨਾਨਿ ਸੁਬਹੂਨ੍ਯਾਹृਤਾਨਿ ਚ
ਉਥੇ ਵੀ ਕਈ ਹਾਰ ਤੇ ਰਤਨ ਲਿਆਏ ਗਏ ਸਨ।
ਤਾਨ੍ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯਂ ਚ ਕਨ੍ਯਾਨਾਂ ਸੁਰੂਪਾਣਾਂ ਸੁਵਰ੍ਚਸਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਮੈਂ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕੁੜੀਆਂ ਵੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀਆਂ।
ਦਸ਼ਕੋਟ੍ਯਸ੍ਤੁ ਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਦੀਪਕਰ੍ਮ ਨਿਸ਼ਾਗਮੇ
ਰਾਤ ਦੇ ਦੀਵਾ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਦਸ ਕਰੋੜ ਰਤਨ ਵਰਤੇ ਗਏ।
ਤਤੋ ऽਹਂ ਵਾਰੁਣਂ ਲੋਕਂ ਰਸਾਤਲਤਲਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਜੋ ਪਾਤਾਲ ਦੇ ਗਹਿਰੇ ਵਿਚ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਵਰੁਣੋ ਦੇਵਃ ਸ੍ਥੀਯਤਾਂ ਮਤ੍ਪਿਨ੍ਤੁਰ੍ਵਸ਼ੇ
ਉਥੇ ਵਾਰੁਣ ਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰਹੋ।'
ਕੁਪਿਤੋ ਮਮ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਵਰੁਣੋ ਯੋਦ੍ਧੁਮਾਗਤਃ
ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਵਾਰੁਣ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਲੜਾਈ ਲਈ ਆ ਗਿਆ।
ਜਿਤੋ ਨਾਰਾਯਣਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਮਯਾ ਸ ਜਲਨਾਯਕਃ
ਮੈਂ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਪਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਨਿਰ੍ਜਿਤੇਨਾਯੁਤਂ ਦਤ੍ਤਂ ਵਾਜਿਨਾਂ ਵਾਤਰਂਹਸਾਮ੍
ਹਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਦਿੱਤੇ।
ਤृਣਤੋਯਵਿਹੀਨਾ ਯੇ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਬਹੁਸ਼ਃ ਸਮਾਃ
ਇਹ ਘੋੜੇ, ਘਾਹ ਤੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਕਈ ਸਾਲ ਜੀਵਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਭਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਵਰੁਣਃ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ਸਾਪ੍ਯਾਨੀਤਾ ਮਯਾ ਸ਼ੁਭਾ
ਵਿਆਹ ਲਈ ਵਾਰੁਣ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪਤਨੀ ਦਿੱਤੀ; ਮੈਂ ਉਸ ਸੁਭਾਗਨ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ।
ਤਨ੍ਨਿਸ੍ਤਿ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤਾਤ ਸੁਦੁਰ੍ਗਮਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ, ਪਿਆਰੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।
ਤਦੁਤ੍ਤਿष੍ਠ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਰ੍ਜਿਤਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਉਠੋ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਵੇਖੋ।
ਯਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਾਤ ਵਦਤਿ ਮਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਮਰ੍ਜਿਤਾ
ਜੇ ਪੁੱਤਰ ਆਖੇ, 'ਮੈਂ ਇਹ ਲਕshmi ਕਮਾਈ ਹੈ', ਪਿਆਰੇ,
ਆਤ੍ਮਸਂਭਾਵਨਂ ਤਾਤ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸੁਤੇਨ ਹਿ
ਆਪਣੀ ਵਡਿਆਈ, ਪਿਆਰੇ, ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਪਿਤੁਃ ਸ਼ੌਰ੍ਯੇਣ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਧਨਸਂਚਯਃ
ਪਿਤਾ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਵਾਯੁਨਾ ਪੂਰਿਤਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਾਰਯੇਨ੍ਨੌਗਤਂ ਜਲੇ
ਹਵਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਕਪੜਾ ਜਹਾਜ਼ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾਹਿ ਪਿਤृਵੀਰ੍ਯੇਣ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇਜੋਬਲਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਚਮਕ ਤੇ ਬਲ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਆਤ੍ਮੇਚ੍ਛਯਾ ਯਚ੍ਛਤੁ ਰਕ੍ਸ਼ਤਾਦ੍ਵਾ ਸ੍ਵਸਂਪਦੋ ਮਾਤृਸਮੂਹਵਰ੍ਯਾਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ ਜਾਂ ਰੱਖੇ, ਮਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਸਾ ਚਾਪਿ ਮੋਹਿਨੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਪ੍ਰਿਯਾ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਿਧੇਃ ਸੁਤਾ
ਉਹ ਮੋਹਣੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰਾਜਾ ਵਿਧੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਧੀ ਸੀ।
ਵਿਸ਼ੇषਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਸਂਦੇਹਭਞ੍ਜਨਮ੍
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਹੋਇਆ ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਦਤਿष੍ਠਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਾਃ ਸ਼੍ਰਿਯਸ਼੍ਚਾਵਲੋਕਯਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉਠਿਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਧੀਆਂ ਵਧੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਨਾਗਕਨ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵਾਰੁਣੀਸਹਿਤਾ ਮੁਦਾ
ਸਾਰੀਆਂ ਨਾਗ ਕਨਿਆਵਾਂ, ਵਾਰੁਣੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ।