ਘृਤਕ੍ਸ਼ੀਰਸ੍ਯ ਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਪੇਯਸ੍ਯ ਵਿਵਿਧਸ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਘੀ, ਦੂਧ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਬਰਤਨ ਦਿੱਤੇ।
ਸ੍ਥਾਲੀਨਾਂ ਕਾਞ੍ਚਨੀਨਾਂ ਹਿ ਸਕੁਂਭਾਨਾਂ ਨृਪਾਤ੍ਮਜਃ
ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਠਾਲੀਆਂ ਤੇ ਘੜੇ ਦਿੱਤੇ।
ਕਰੇਣੂਨਾਂ ਸਵੇਗਾਨਾਂ ਮਾਂਸਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਕਨ੍ਧਰਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਗਲ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਦਾ ਹਾਥੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸ਼ਿਬਿਕਾਨਾਂ ਸਵੇषਾਣਾਂ ਪੁਂਸਾਂ ਪੀਵਰਗਾਮਿਨਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਪਲਕੀਨ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਮਰਦ ਦਿੱਤੇ।
ਏਵਂ ਦਤ੍ਵਾ ਬਹੁਧਨਂ ਬਹ੍ਵੀਭ੍ਯੋ ਨृਪਨਨ੍ਦਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਧਨ ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪਿਤਰਂ ਮਮਾਦ੍ਯ ਸ੍ਵੈਰੇਣ ਸਂਭੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਨਰੇਸ਼ਂ ਮੋਹਿਨੀਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ, ਮੋਹਣੀ ਰਾਣੀ ਦਾ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣੋ।
ਵਿਮੋਹਿਨੀਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੁਤਾਂ ਸੁਸ਼ੀਲਾਂ ਰਮਸ੍ਵ ਸੌਖ੍ਯੇਨ ਰਹਃ ਸ਼ਤਾਨਿ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਨੇਕ ਅਤੇ ਮੋਹਣੀ ਧੀ ਨਾਲ, ਸੁਖ-ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣੋ।
ਸ੍ਵਭੂਦੁਹਿਤ੍ਰਾ ਸੁਚਿਰਂ ਰਮਸ੍ਵ ਵਿਦੇਹਪੁਤ੍ਰ੍ਯੇਵ ਰਘੁਪ੍ਰਵੀਰਃ
ਆਪਣੀ ਧੀ ਨਾਲ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬਿਤਾਓ, ਜਿਵੇਂ ਰਘੁ ਦੇ ਮਹਾਨ ਨੇ ਵਿਦੇਹ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਪੁਤ੍ਰੌਜਸਾ ਦੁਃਖਵਿਮੁਕ੍ਤਭਾਵਾਤ੍ਸਮੀਰਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਮਿਦਂ ਪ੍ਰਤੀਹਿ
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਕਹੀ ਗਈ ਇਹ ਗੱਲ ਕਬੂਲ ਕਰੋ।
ਪ੍ਰਹਰ੍षਮਤੁਲਂ ਲੇਭੇ ਧਰ੍ਮਾਙ੍ਗਦਮੁਵਾਚ ਹ
ਉਸ ਨੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ ਅਤੇ ਧਰਮਾਂਗਦ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਦੁष੍ਟਵਧਂ ਤ੍ਵਾਦਾਵਪ੍ਰਮਤ੍ਤਃ ਸਦੋਦ੍ਯਤਃ
ਤੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੌਕਸ ਅਤੇ ਤਿਆਰ ਰਹੀ।
ਸਦਾ ਚੇਤਨਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਸਦਾ ਵਾਣਿਜ੍ਯਵਲ੍ਲਭਃ
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਚੇਤ ਰਹੀ, ਅਤੇ ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ।
ਸਦਾ ਕੌਟਿਲ੍ਯਹੀਨਸ਼੍ਚ ਸਦਾਚਾਰਰਤਃ ਸਦਾ
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਠੱਗੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ।
ਅਵਿਸ਼੍ਵਾਸਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਭੂਮਿਪਾਨਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਰਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਅਣਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੀ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਸਵਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਮਾਕਰ੍षੇਃ ਪੁष੍ਪੇਭ੍ਯ ਇਵ षਟ੍ਪਦਃ
ਤੂੰ ਧਨ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕੱਠਾ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਮਧੁਮੱਖੀ ਫੁੱਲਾਂ ਤੋਂ ਰਸ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪੁਨਰੇਵੇਹ ਯੌਵਨਮ੍
ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੇ ਕਾਰਨ ਇੱਥੇ ਮੁੜ ਨੌਜਵਾਨੀ ਆ ਗਈ ਹੈ।
ਸੁਖੇਨ ਸਂਯੋਜ੍ਯ ਚ ਤੇ ऽਦ੍ਯ ਭਾਰਂ ਸਪ੍ਤੋਦਧਿਦ੍ਵੀਪਭਵਂ ਪ੍ਰਰਂਸ੍ਯੇ
ਅੱਜ, ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਸਾਰਾ ਭਾਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਟਾਪੂ ਹਨ, ਤੈਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿਆਂਗਾ।
ਭਵੇਤ੍ਪਿਤਾ ਚੇਦ੍ਬ੍ਰਲਿਭਿਸ਼੍ਚ ਯੁਕ੍ਤੋ ਜੀਰ੍ਣਦ੍ਵਿਜਃ ਸ਼੍ਵੇਤਸ਼ਿਰੋਰੁਹਸ਼੍ਚ
ਜੇ ਪਿਤਾ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਹੋਵੇ, ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਵੇ, ਪੁਰਾਣਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਵੇ, ਜਿਸਦੇ ਵਾਲ ਚਿੱਟੇ ਹੋ ਗਏ ਹੋਣ,
ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਦੇਵਾਨ੍ਮਮ ਹੇਤੁਮਾਗਤਾਮਨਙ੍ਗਬਾਣਾਭਿਹਤਾਂ ਸੁਨੇਤ੍ਰਾਮ੍
ਮੇਰੇ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ, ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ,
ਭੂਤ੍ਵਾ ਤੁ ਗੁਪ੍ਤੋ ਵਨਨਿਰ੍ਝਰੇषੁ ਰਮ੍ਯੇषੁ ਦਿਵ੍ਯੇषੁ ਨਦੀਤਟੇषੁ
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਝਰਨਿਆਂ ਤੇ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ 'ਤੇ ਲੁਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਅਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਹੇਤੋਰ੍ਵਿਬੁਧਾ ਵਿਮੂਢਾ ਯਥਾ ਰਮਾਯੈ ਧਰਣੀਸ਼ਸਂਘਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਲਈ, ਗਿਆਨੀ ਵੀ ਭਟਕ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਲਈ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਨृਪੋਤ੍ਤਮਂ ਤਂ ਨृਪਨਨ੍ਦਨੋ ऽਸੌ ਦਿਦੇਸ਼ ਭੋਗਾਰ੍ਥਮਨੇਕਵਿਤ੍ਤਮ੍
ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਲਈ ਬਹੁਤ ਧਨ ਦਿੱਤਾ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਧ੍ਵਜਾਰ੍ਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸੁਖਾਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਤੋ ਮਹੀਰਕ੍ਸ਼ਣਮਾਚਚਾਰ
ਮਤਸ੍ਯਧਵਜ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਰਾਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਤਸ੍ਯੇਤ੍ਥਮੁਰ੍ਵੀਂ ਚਰਤਸ਼੍ਚ ਭੂਪ ਨ ਪਾਪਬੁਦ੍ਧਿਂ ਕੁਰੁਤੇ ਜਨੈਘਃ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਦ ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਿਰਦਾ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮੰਦੀ ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਸ੍ਰਵਨ੍ਤਿ ਗਾਵੋ ਘਟਪੂਰਦੁਗ੍ਧਂ ਘृਤਾਧਿਕਂ ਸ਼ਰ੍ਕਰਵਤ੍ਸੁਮਿष੍ਟਮ੍
ਗਾਂਵਾਂ ਨੇ ਘੜੇ ਭਰ ਕੇ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਘੀ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸ਼ੱਕਰ ਵਰਗਾ ਮਿੱਠਾ ਸੀ।
ਜਨੋ ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਿਭਵਸ੍ਯ ਗੋਪ੍ਤਾ ਭਰ੍ਤੁਹਿਂ ਭਾਰ੍ਯਾ ਨ ਕਟੂਕ੍ਤਿਵਾਦਿਨੀ
ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੂਜੇ ਦੇ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਪਤਨੀਆਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਕਰੜੇ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੀਆਂ ਸੀ।
ਦ੍ਵਿਜੋਪਦੇਸ਼ੇ ਹਿ ਜਨੋ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤੋ ਵੇਦੋਕ੍ਤਧਰ੍ਮਾਚਰਣਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਲੋਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ 'ਤੇ ਚਲਦੇ ਸੀ, ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਸੀ।
ਸਂਭੁਜ੍ਯ ਮਾਨਾ ਨਹਿ ਯਾਨ੍ਤਿ ਸਂਪਦਃ ਸਂਭੋਗਯੁਕ੍ਤੈਰਪਿ ਮਾਨਵੈਃ ਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਆਦਰ ਨਾਲ ਵਰਤਿਆ ਹੋਇਆ ਧਨ, ਭਾਵੇਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਵੇ, ਘਟਦਾ ਨਹੀਂ।
ਕृਤੀ ਚ ਲੋਕੋ ਹ੍ਯਭਵਤ੍ਸਮਸ੍ਤੋ ਧਰ੍ਮਾਙ੍ਗਦੇ ਪਾਲਨਸਂਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ
ਧਰਮਾਂਗਦ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲੈਣ 'ਤੇ ਸਾਰਾ ਲੋਕ ਨੇਕ ਹੋ ਗਿਆ।