ਆਤ੍ਮਨਾ ਸਹ ਖੇਲਾਰ੍ਥਂ ਤਨ੍ਮੋਦਧ੍ਵਂ ਸੁਹਰ੍षਿਤਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ, ਖੇਡਣ ਵਾਸਤੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੋ।
ਕੋ ਹਿ ਦੀਪਯਤੇ ਵਹ੍ਨਿਂ ਸ੍ਵਦੇਹੇ ਦੇਹਿਨਾਂ ਵਰ
ਹੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ, ਕੌਣ ਆਪਣੀ ਹੀ ਦੇਹ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ?
ਕਸ੍ਤਰੇਤ੍ਸਾਗਰਂ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਗ੍ਰੀਵਾਯਾਂ ਦਾਰੁਣਾਂ ਸ਼ਿਲਾਮ੍
ਕੌਣ ਆਪਣੀ ਗਲ ਵਿਚ ਭਾਰੀ ਪੱਥਰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰੇਗਾ?
ਕੋ ਨਿषੀਦਤਿ ਧਾਰਾਯਾਂ ਖਙ੍ਗਸ੍ਯਾ ਕਾਸ਼ਭਾਸਿਨਃ
ਕੌਣ ਚਮਕਦੇ ਖੜਗ ਦੀ ਧਾਰ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸਰ੍ਵਸ੍ਯਾਪਿ ਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਨੈਤਨ੍ਮਨਸਿ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਦੇਣ ਨਾਲ ਵੀ, ਇਹ ਗੱਲ ਮਨ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।
ਕਾ ਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਦਯਿਤਂ ਕਾਨ੍ਤਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ੇਦਨ੍ਯਯਾਹृਤਮ੍
ਕਿਹੜੀ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੇ ਲੈ ਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਵੇਖ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਆਤ੍ਮਪ੍ਰਾਣਸਮਂ ਕਾਨ੍ਤਮਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੀਕੁਚਪੀਡਨਮ੍
ਜੋ ਪਤੀ ਉਸਦੀ ਜਾਨ ਵਰਗਾ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਔਰਤ ਦੀ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲੱਗਿਆ ਹੋਵੇ—
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਦੁਃਖਾਨਾਂ ਦੁਃਖਮੇਤਦਨਨ੍ਤਕਮ੍
ਸਾਰੀਆਂ ਪੀੜਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਇਹ ਦੁੱਖ ਕਦੇ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ।
ਵਰਂ ਸਰ੍ਵਾ ਮृਤਾਃ ਪੁਤ੍ਰ ਯੁਗਪਨ੍ਮਾਤਰਸ੍ਤਵ
ਪੁੱਤਰ, ਇਹੋ ਚੰਗਾ ਕਿ ਤੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਇਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਮਰ ਜਾਣ।
ਯਦਿ ਮੇ ਨ ਪਿਤੁਃ ਸੌਖ੍ਯਂ ਕਰਿष੍ਯਥ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾਃ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੋਹਣੀਆਂ, ਮੇਰੇ ਪਿਓ ਨੂੰ ਸੁੱਖ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੀਆਂ,
ਕਰ੍ਮਣਾ ਮਨਸਾ ਵਾਚਾ ਯਾ ਪਿਤੁਰ੍ਦੁਃਖਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਕੰਮ, ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲ ਨਾਲ ਪਿਉ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਂਦੀ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਾਸਾਂ ਸਾਧਿਕਾ ਦੇਵੀ ਮੋਹਿਨੀ ਜਨਕਪ੍ਰਿਯਾ
ਸਭ ਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਮੋਹਿਨੀ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਪਿਉ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਾਤਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵੇਪਮਾਨਾ ਹਿ ਮਾਤਰਃ
ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਾਵਾਂ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।
ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਤਵ ਵਾਕ੍ਯਂ ਹਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨ੍ਯਾਯਸਂਯੁਤਮ੍
ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਤੇਰਾ ਹੁਕਮ ਜੋ ਇਨਸਾਫ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰਨਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ।
ਯੋ ਭਾਰ੍ਯਾਮੁਦ੍ਵਹੇਦ੍ਭਰ੍ਤਾ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਮਪਰਾਮਪਿ
ਜੇ ਪਤੀ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਵਿਆਹ ਕਰੇ, ਹੋਰ ਮਹਿਲਾ ਲੈ ਆਵੇ,
ਅਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਯਦਾ ਭਾਰ੍ਤਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਮਨ੍ਯਾਂ ਸਮੁਦ੍ਵਹੇਤਕ੍
ਜਦੋਂ ਵੱਡੀ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪਤੀ ਹੋਰ ਵਿਆਹ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਯਾ ਸਹਿਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦਿष੍ਟਾਪੂਰ੍ਤਂ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦਾਨ ਤੇ ਯਜਨ ਕਰੇ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਾਤृਵਚਨਂ ਪ੍ਰਹष੍ਟੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨੋ
ਉਸ ਨੇ ਮਾਂ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਅੰਦਰੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ।
ਸਹਸ੍ਰਂ ਨਗਰਾਣਾਂ ਚ ਗ੍ਰਾਮਾਣਾਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਪਿੰਡ ਵੀ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਏਕੈਕਸ੍ਯ ਦਦਾਵष੍ਟੌ ਰਥਾਨ੍ਕਾਞ੍ਚਨਮਾਲਿਨਃ
ਹਰ ਇਕ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਜੰਜੀਰਾਂ ਵਾਲੇ ਅਠ ਰਥ ਦਿੱਤੇ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਯ ਮੇਰੁਜਾਤਸ੍ਯ ਅਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਯ ਨੁਪਾਤ੍ਮਜਃ
ਉਸ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਜਣਿਆ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਅਖੁੱਟ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕੀਤਾ।
ਦਾਸਾਨਾਂ ਚ ਸ਼ਤਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਦਾਸੀਨਾਂ ਚ ਨृਪਾਤ੍ਮਜਃ
ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਸੌ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨੌਕਰ ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਨੌਕਰਾਣੀਆਂ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਯੁਗਨ੍ਧਰਾਣਾਂ ਭਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤਾਨਿ ਦਸ਼ ਵੈ ਪृਥਕ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਸ ਸੌ ਚੰਗੇ ਯੁਗੰਧਰ ਘੋੜੇ ਦਿੱਤੇ।
ਵਾਟੀਨਾਂ ਤੁ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤਂ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਧਸਨ੍ਨਿਵ
ਉਸ ਨੇ ਲਾਭ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਬਾਗਾਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵੀ ਦਿੱਤੇ।
ਅਜਾਵਿਕਮਸਂਖ੍ਯਾਤਮੇਕੈਕਸ੍ਯੈ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਹਰ ਇਕ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਅਣਗਿਣਤ ਬੱਕਰੀਆਂ ਤੇ ਭੇੜਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਦਿੱਤੇ।
ਆਖਣ੍ਡਲਾਸ੍ਤ੍ਰਯੁਕ੍ਤਰਥ ਭੂषਣਸ੍ਯ ਸੁਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੇ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਰਥ ਦਿੱਤੇ।
ਪ੍ਰਦਦੌ ਸਂਹਤਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਵਲਯਾਨ੍ਪਞ੍ਚ ਸਪ੍ਤ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਕੇ ਪੰਜ ਤੇ ਸੱਤ ਕੰਗਣ ਦਿੱਤੇ।
ਸਂਧ੍ਯਾਵਲ੍ਯਾਂ ਸ੍ਥਿਤਾਨੀਹ ਸ਼ੀਤਾਂਸ਼ੁਪ੍ਰਤਿਮਾਨਿ ਚ
ਇਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੰਧਿਆਵਲੀ ਵਿੱਚ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦੇ ਕੰਗਣ ਦਿੱਤੇ।
ਕੁਙ੍ਕੁਮਂ ਚਨ੍ਦਨਂ ਭੂਰਿ ਕਰ੍ਪੂਰਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਸਂਖ੍ਯਯਾ
ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਸਥ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਵਾਧੂ ਕੁੰਕੁਮ, ਚੰਦਨ ਤੇ ਕਪੂਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਾਤॄਣਾਮਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਪਿਤੁਃ ਸੁਖਮਭੀਪ੍ਸਯਨ੍
ਪਿਤਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਚਾਹ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਾ ਕਰਕੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ।