ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਾਣੇ ਤਨਯੇ ਮੋਹਿਨੀ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਗਤਾ
ਜਦ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ, ਮੋਹਿਨੀ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਈ।
ਵਿਨੀਤਸ੍ਯ ਹ੍ਯਪਾਪਸ੍ਯ ਔਚਿਤ੍ਯਂ ਪਾਪਿਨੋ ਗृਹੇ
ਸਚਮੁਚ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਮਾੜੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਵੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਗੁਣਾਧਿਕਸ੍ਯਾਹਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਕਰ੍ਮ ਜੁਗੁਪ੍ਸਿਤਾਮ੍
ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ, ਮੈਂ ਮਜਬੂਰ ਹੋ ਕੇ ਇਕ ਐਸਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਜੋ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਬਹੁਧਾ ਮੋਹਿਨੀ ਲੋਕਸੁਂਦਰੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਹੁਤ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਸੁੰਦਰ ਮੋਹਿਨੀ,
ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਵਿਨਾ ਤੇਨ ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਪਿ ਵਰ੍ਤਿਤੁਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਇਕ ਪਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ।
ਕਨਿष੍ਠਾ ਜਨਨੀ ਤਾਤ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤ੍ਵਾਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਤਿ
ਤੇਰਾ ਛੋਟਾ ਮਾਂ, ਪੁੱਤੜੇ, ਤੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰਵਾਕ੍ਯੇਨ ਨृਪਤਿਰਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਗਨ੍ਤੁਮੁਦ੍ਯਤਃ
ਪੁੱਤ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਤੁਰੰਤ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਂਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਗृਹੇ ਰਾਜਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ਼ਯਨਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸੌਣ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਵੇਖਿਆ।
ਉਪਾਸ੍ਯ ਮਾਨਾਂ ਪ੍ਰਿਯਯਾ ਸਂਧ੍ਯਾਵਲ੍ਯਾ ਸ਼ਨੈਃ ਸ਼ਨੈਃ
ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਸੰਧਿਆਵਲੀ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰੁਕ੍ਮਾਙ੍ਗਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸ਼ਯਨੇ ਮੋਹ੍ਯ ਸੁਂਦਰੀ
ਰੁਕਮਾਂਗਦ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੋਹਣੀ ਇਸਤਰੀ ਭਾਵਾਂ ਵਿਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਸੌਣ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਪਈ ਰਹੀ।
ਇਹੋਪਵਿਸ਼੍ਯਤਾਂ ਕਾਨ੍ਤ ਪਰ੍ਯਙ੍ਕੇ ਮृਦੁਤੂਲਕੇ
ਆ ਜਾ, ਪਿਆਰੇ, ਇੱਥੇ ਇਸ ਨਰਮ ਮੋਹਰੀ ਵਾਲੇ ਪਲੰਗ ਉੱਤੇ ਬੈਠ।
ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਨਹਿ ਤੇ ਵਾਞ੍ਛਾ ਰਾਜ੍ਯੇ ਪਰਿਨਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਅਜੇ ਵੀ ਤੇਰੀ ਰਾਜ ਪਦ ਦੀ ਇੱਛਾ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।
ਯਃ ਸਮਰ੍ਥਂ ਸੁਤਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਯਂ ਪਸ਼੍ਯੇਨ੍ਨृਪਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਜੋ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤ ਸਮਰਥ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ, ਆਪ ਰਾਜ ਦੀ ਚਮਕ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ—
ਸੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਹਿ ਸੁਖਂ ਯਾਤਿ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਨृਪ
ਰਾਜਨ, ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲੇ ਪਿਉਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸਿਰਫ਼ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਕृਤੀ ਰਾਜਂਸ੍ਤਵੇष੍ਟਾਃ ਪੂਰ੍ਣਪੁਣ੍ਯਜਾਃ
ਰਾਜਨ, ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਜਾ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਜਨਮੀ ਹੈ।
ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਾਸੌਖ੍ਯਂ ਕੀਨਾਸ਼ ਇਵ ਦੁਰ੍ਬਲਃ
ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਦੇ ਸੁਖ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ।
ਨਿष੍ਪ੍ਰਯੋਜਨਮਾਨੀਤਾ ਕ੍ਸ਼ੀਰਸਾਗਰਮਸ੍ਤਕਾਤ੍
ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਲਾਭ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਯੋ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਯੌਵਨੋਪੇਤਾਂ ਨ ਸੇਵੇਦਿਹ ਦੁਰ੍ਮਤਿਃ
ਜਿਸ ਕੋਲ ਨੌਜਵਾਨ ਪਤਨੀ ਹੋਵੇ ਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਨਾਲ ਰਸ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ, ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੂਰਖ ਹੈ।
ਅਸੇਵਿਤਾ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾ ਅਦਤ੍ਤਂ ਹਿ ਧਨਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜਿਸ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਪਤੀ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਧਨ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਲਸੈਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਵਿਦ੍ਯਾ ਨ ਭਾਰ੍ਯਾ ਵ੍ਰਤਸਂਸ੍ਥਿਤੈਃ
ਆਲਸੀ ਨੂੰ ਵਿਦਿਆ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਤੇ ਜੋ ਸਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਨੋਦ੍ਯਮੀ ਸੁਖਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਾਭਾਰ੍ਯਃ ਸਂਤਤਿਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੋ ਮਿਹਨਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਸੁੱਖ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ। ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਆਹਤਾ ਨਹੀਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਅਪृਚ੍ਛਨ੍ਨੈਵ ਜਾਨਾਤਿ ਅਗਚ੍ਛਨ੍ਨ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਬਿਨਾਂ ਪੁੱਛੇ ਹੀ ਉਹ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਬਿਨਾਂ ਕਿਤੇ ਜਾਏ ਹੀ ਉਹ ਕਦੇ ਕਦੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਭੂਪਾਲ ਮਾਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਾਙ੍ਗਦਗृਹੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਧਰਮਾਂਗਦ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਉਂ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ?
ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਰਾਜ੍ਯਪਦਵੀਂ ਸਮਰ੍ਥੇ ਤਨਯੇ ਵਿਭੋ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥ ਪੁੱਤ੍ਰ ਵਿਚ ਰਾਜਗੱਦੀ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹੋ।
ਵ੍ਰੀਡਾਨ੍ਵਿਤਃ ਪੁਤ੍ਰਸਮੀਪਵਰ੍ਤੀ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਾਕ੍ਯਂ ਨृਪਤਿਃ ਪ੍ਰਿਯਾਨ੍ਤਾਮ੍
ਲਜਜਤ ਹੋਇਆ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਕੋਲ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸ਼੍ਰਮਾਤੁਰਸ੍ਯ ਨਿਦ੍ਰਾ ਮੇ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾ ਮੁਖਦਾਯਿਨੀ
ਥੱਕਾਵਟ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਨੀਂਦ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ।
ਪੂਜਯਸ੍ਵ ਯਥਾਨ੍ਯਾ ਮਮੇषਾ ਪਤ੍ਨੀ ਪ੍ਰਿਯਾ ਮਮ
ਉਸਦੀ ਵੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਇਹ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਵਾਤਵਾਤਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਰ੍ਤੁਸੁਖਦਾਯਕਮ੍
ਹੌਲੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਮੌਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁੱਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਯਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕष੍ਟਾਤ੍ਤੇ ਅਭਾਗ੍ਯੋ ਹਿ ਧਨਂ ਯਥਾ
ਸੋਣ ਲਈ ਵਿਛੌਣਾ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਅਭਾਗੇ ਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲ ਜਾਵੇ।
ਯਦ੍ਵ੍ਰਵੀषਿ ਵਚੋ ਦੇਵਿ ਤਤ੍ਕਰੋਮਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਜੋ ਵੀ ਆਖੀਂ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।