ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਦੇਵੀ ਸਂਧ੍ਯਾਵਲੀ ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਣੀ ਸੰਧਿਆਵਲੀ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਹ ਬਾਤਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਤਸ੍ਯਾ ਵੀਕ੍ਸ਼ਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਾਨਿ ਭੂਪਤੇ
ਉਸ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਤੱਕਣ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਅਮृਤਸ੍ਵਾਦੁਕਲ੍ਪਸ੍ਯ ਜਨਸ੍ਯ ਤੁ ਮਹੀਪਤੇ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਮਿੱਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
ਪਰਿਵੇषਯਦਵ੍ਯਗ੍ਰਾ ਮੋਡਿਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਰੁਹਾਸਿਨੀ
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਮੁਸਕਾਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਖਾਣਾ ਪਰੋਸਦੀ ਸੀ।
ਸ਼ਨੈਃ ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚ ਬੁਭੁਜੇ ਇष੍ਟਮਨ੍ਨਂ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍
ਉਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਚਾਹੀਦੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਰੋਟੀ ਖਾਂਦੀ ਗਈ।
ਵੀਜ੍ਯਮਾਨਾ ਵਰਾਰੋਹਾ ਵ੍ਯਾਜਨੇਨ ਸੁਗੀਤਿਨਾ
ਸੋਹਣੀ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਪੱਖਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮਿੱਠੇ ਗੀਤ ਗਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸਾ ਭੁਕ੍ਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤਨਯਾ ਤਦਨ੍ਨਮਮृਤੋਪਮਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਜਦ ਖਾਣਾ ਖਾਧਾ, ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਲੱਗਿਆ।
ਜਗृਹੇ ਪੁਤ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਤੁ ਤਾਂਬੂਲਂ ਤਤ੍ਸੁਗਨ੍ਧਿਮਤ੍
ਉਸਨੇ ਪੁੱਤਰ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲਾ ਪਾਨ ਲੈ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਸ਼ਨਕੈਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸਂਧ੍ਯਾਵਲੀਂ ਨृਪ
ਫਿਰ ਹੌਲੇ ਹੱਸ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੰਧਿਆਵਲੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਨ ਮਯਾ ਹਿ ਪਰਿਜ੍ਞਾਤਾ ਸ਼੍ਰਮਸ੍ਵੇਦਿਤਯਾ ਸ਼ੁਭੇ
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਥਕਾਵਟ ਤੇ ਪਸੀਨੇ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕੀ।
ਤਾਵਤ੍ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਨृਪਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਤਵ ਭਰ੍ਤੁਃ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਵृਦ੍ਧਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨਹਮ੍
ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰੱਕੀ ਮਿਲੀ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯਾਃ ਪੀਤਂ ਪਯੋ ਭੂਰਿ ਕੁਚਯੋਃ ਸ੍ਨੇਹਸਂਪ੍ਲੁਤਮ੍
ਮੈਂ ਇਸਦੇ ਛਾਤੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਬਹੁਤ ਦੁੱਧ ਪੀਤਾ ਹੈ।
ਇਯਂ ਮਾਂ ਜਨਯਿਤ੍ਵੈਵ ਜਾਤਾ ਸ਼ਿਥਿਲਬਨ੍ਧਨਾ
ਇਹ ਮਾਂ ਮੈਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਬੰਧਨ ਢੀਲੇ ਕਰ ਬੈਠੀ।
ਮਾਤੁਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚਾਰ੍ਵਙ੍ਗਿ ਸਤ੍ਯਮੇਤਨ੍ਮਯੇਰਿਤਮ੍
ਹੇ ਸੋਹਣੀ, ਮਾਂ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਬਾਰੇ ਜੋ ਮੈਂ ਆਖਿਆ, ਉਹ ਸੱਚ ਹੈ।
ਉਤ੍ਸਂਗੇ ਵਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਮਾਤृਸਂਘਸ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਮੈਂ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਗੋਦ ਵਿਚ ਸਦਾ ਰਹਾਂਗਾ।
ਮਾਤृਸੌਖ੍ਯਂ ਨ ਜਾਨਾਤਿ ਕੁਮਾਰੀ ਭਰ੍ਤृਜਂ ਯਥਾ
ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਮਾਂ ਵਾਲਾ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਤੀ ਤੋਂ ਜੰਮੀ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਹਾਰਮੁਤ੍ਤਮਦੇਹਸ੍ਥਂ ਹਸ੍ਤੇਨਾਹਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸੋਹਣੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਪਿਆ ਹਾਰ ਲੈ ਲਵੇ।
ਸਮੀਹਤੇ ਜਗਦ੍ਧਰ੍ਤੁਂ ਸਵੀਰ੍ਯਂ ਮਾਤृਜਂ ਪਯਃ
ਉਹ ਮਾਂ ਦੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਦੁੱਧ ਨੂੰ ਪੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਜੀਉਂਦਾ ਰੱਖਦਾ।
ਅਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵਾਪਰਾਣਾਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषੋ ਯਦਿ ਮੇ ਨ ਚੇਤ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਇਸ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵਿਚ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ—
ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਾਣੇ ਤਨਯੇ ਮੋਹਿਨੀ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਗਤਾ
ਜਦ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ, ਮੋਹਿਨੀ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਈ।
ਵਿਨੀਤਸ੍ਯ ਹ੍ਯਪਾਪਸ੍ਯ ਔਚਿਤ੍ਯਂ ਪਾਪਿਨੋ ਗृਹੇ
ਸਚਮੁਚ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਮਾੜੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਵੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਗੁਣਾਧਿਕਸ੍ਯਾਹਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਕਰ੍ਮ ਜੁਗੁਪ੍ਸਿਤਾਮ੍
ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ, ਮੈਂ ਮਜਬੂਰ ਹੋ ਕੇ ਇਕ ਐਸਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਜੋ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਬਹੁਧਾ ਮੋਹਿਨੀ ਲੋਕਸੁਂਦਰੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਹੁਤ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਸੁੰਦਰ ਮੋਹਿਨੀ,
ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਵਿਨਾ ਤੇਨ ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਪਿ ਵਰ੍ਤਿਤੁਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਇਕ ਪਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ।
ਕਨਿष੍ਠਾ ਜਨਨੀ ਤਾਤ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤ੍ਵਾਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਤਿ
ਤੇਰਾ ਛੋਟਾ ਮਾਂ, ਪੁੱਤੜੇ, ਤੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰਵਾਕ੍ਯੇਨ ਨृਪਤਿਰਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਗਨ੍ਤੁਮੁਦ੍ਯਤਃ
ਪੁੱਤ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਤੁਰੰਤ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਂਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਗृਹੇ ਰਾਜਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸ਼ਯਨਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸੌਣ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਵੇਖਿਆ।
ਉਪਾਸ੍ਯ ਮਾਨਾਂ ਪ੍ਰਿਯਯਾ ਸਂਧ੍ਯਾਵਲ੍ਯਾ ਸ਼ਨੈਃ ਸ਼ਨੈਃ
ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਸੰਧਿਆਵਲੀ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰੁਕ੍ਮਾਙ੍ਗਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸ਼ਯਨੇ ਮੋਹ੍ਯ ਸੁਂਦਰੀ
ਰੁਕਮਾਂਗਦ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੋਹਣੀ ਇਸਤਰੀ ਭਾਵਾਂ ਵਿਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਸੌਣ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਪਈ ਰਹੀ।