ਕੁਰੁ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਯੋਕ੍ਤਂ ਹਿ ਸ੍ਵਾਮਿਨਿ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮੇ
ਮਾਲਕ ਜੀ, ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰਾ ਕਿਹਾ ਮੰਨੋ ਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ।
ਭਵੇਤ੍ਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਗਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਸ੍ਤਥਾਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਇਸ ਨਾਲ ਪਾਪ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵੀ ਅਟੱਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਤਨਯਂ ਸਾ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਸੀਸ ਦੇ ਕੇ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਗਲੇ ਲਗਾ ਲਿਆ।
ਕਰਿष੍ਯੇ ਵਚਨਂ ਪੁਤ੍ਰ ਤ੍ਵਦੀਯਂ ਧਰ੍ਮਸਂਯੁਤਮ੍
ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੁਕਮ ਮੰਨ ਲਵਾਂਗੀ।
ਸ਼ਤਪੁਤ੍ਰਾ ਹ੍ਯਹਂ ਪੁਤ੍ਰ ਤ੍ਵਯੈਕੇਨ ਸੁਤੇਨ ਹਿ
ਪੁੱਤਰ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੈਂ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹਾਂ, ਪਰ ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰਾ ਅਸਲ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਰਾਜੇਨ ਚੀਰ੍ਣੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਮਚਿਰਾਤ੍ਸੁਤਃ
ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਵ੍ਰਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਲਦੀ ਮਿਲ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਕਾਰੀਦਂ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਕੰਮ ਤੁਰੰਤ ਨਿਸਚਿਤਤਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਰਮੇਕਃ ਕੁਲਾਲਂਬੀ ਯਤ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਰਮਤੇ ਕੁਲਮ੍
ਉਹ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਚੰਗਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਰਿਵਾਰ ਆਰਾਮ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਧਨ੍ਯਾਨਿ ਤਾਨਿ ਸ਼ੂਲਾਨਿ ਯੈਰ੍ਜਾਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸੁਤੋ ऽਨਘ
ਉਹ ਭਾਲਾਂ ਧਨੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਤੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ ਪੁੱਤਰ, ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਆਹ੍ਲਾਦਯਤਿ ਯਸ੍ਤਾਤਂ ਜਨਨੀਂ ਵਾਪਿ ਪੁਤ੍ਰਕਃ
ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਮਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਦੇਵੀ ਸਂਧ੍ਯਾਵਲੀ ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਣੀ ਸੰਧਿਆਵਲੀ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਹ ਬਾਤਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਤਸ੍ਯਾ ਵੀਕ੍ਸ਼ਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਾਨਿ ਭੂਪਤੇ
ਉਸ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਤੱਕਣ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਅਮृਤਸ੍ਵਾਦੁਕਲ੍ਪਸ੍ਯ ਜਨਸ੍ਯ ਤੁ ਮਹੀਪਤੇ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਮਿੱਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
ਪਰਿਵੇषਯਦਵ੍ਯਗ੍ਰਾ ਮੋਡਿਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਰੁਹਾਸਿਨੀ
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਮੁਸਕਾਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਖਾਣਾ ਪਰੋਸਦੀ ਸੀ।
ਸ਼ਨੈਃ ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚ ਬੁਭੁਜੇ ਇष੍ਟਮਨ੍ਨਂ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍
ਉਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਚਾਹੀਦੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਰੋਟੀ ਖਾਂਦੀ ਗਈ।
ਵੀਜ੍ਯਮਾਨਾ ਵਰਾਰੋਹਾ ਵ੍ਯਾਜਨੇਨ ਸੁਗੀਤਿਨਾ
ਸੋਹਣੀ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਪੱਖਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮਿੱਠੇ ਗੀਤ ਗਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸਾ ਭੁਕ੍ਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤਨਯਾ ਤਦਨ੍ਨਮਮृਤੋਪਮਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਜਦ ਖਾਣਾ ਖਾਧਾ, ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਲੱਗਿਆ।
ਜਗृਹੇ ਪੁਤ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਤੁ ਤਾਂਬੂਲਂ ਤਤ੍ਸੁਗਨ੍ਧਿਮਤ੍
ਉਸਨੇ ਪੁੱਤਰ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲਾ ਪਾਨ ਲੈ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਸ਼ਨਕੈਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸਂਧ੍ਯਾਵਲੀਂ ਨृਪ
ਫਿਰ ਹੌਲੇ ਹੱਸ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੰਧਿਆਵਲੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਨ ਮਯਾ ਹਿ ਪਰਿਜ੍ਞਾਤਾ ਸ਼੍ਰਮਸ੍ਵੇਦਿਤਯਾ ਸ਼ੁਭੇ
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਥਕਾਵਟ ਤੇ ਪਸੀਨੇ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕੀ।
ਤਾਵਤ੍ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਨृਪਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਤਵ ਭਰ੍ਤੁਃ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਵृਦ੍ਧਿਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨਹਮ੍
ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰੱਕੀ ਮਿਲੀ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯਾਃ ਪੀਤਂ ਪਯੋ ਭੂਰਿ ਕੁਚਯੋਃ ਸ੍ਨੇਹਸਂਪ੍ਲੁਤਮ੍
ਮੈਂ ਇਸਦੇ ਛਾਤੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਬਹੁਤ ਦੁੱਧ ਪੀਤਾ ਹੈ।
ਇਯਂ ਮਾਂ ਜਨਯਿਤ੍ਵੈਵ ਜਾਤਾ ਸ਼ਿਥਿਲਬਨ੍ਧਨਾ
ਇਹ ਮਾਂ ਮੈਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਬੰਧਨ ਢੀਲੇ ਕਰ ਬੈਠੀ।
ਮਾਤੁਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚਾਰ੍ਵਙ੍ਗਿ ਸਤ੍ਯਮੇਤਨ੍ਮਯੇਰਿਤਮ੍
ਹੇ ਸੋਹਣੀ, ਮਾਂ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਬਾਰੇ ਜੋ ਮੈਂ ਆਖਿਆ, ਉਹ ਸੱਚ ਹੈ।
ਉਤ੍ਸਂਗੇ ਵਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਮਾਤृਸਂਘਸ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਮੈਂ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਗੋਦ ਵਿਚ ਸਦਾ ਰਹਾਂਗਾ।
ਮਾਤृਸੌਖ੍ਯਂ ਨ ਜਾਨਾਤਿ ਕੁਮਾਰੀ ਭਰ੍ਤृਜਂ ਯਥਾ
ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਮਾਂ ਵਾਲਾ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਤੀ ਤੋਂ ਜੰਮੀ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਹਾਰਮੁਤ੍ਤਮਦੇਹਸ੍ਥਂ ਹਸ੍ਤੇਨਾਹਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸੋਹਣੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਪਿਆ ਹਾਰ ਲੈ ਲਵੇ।
ਸਮੀਹਤੇ ਜਗਦ੍ਧਰ੍ਤੁਂ ਸਵੀਰ੍ਯਂ ਮਾਤृਜਂ ਪਯਃ
ਉਹ ਮਾਂ ਦੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਦੁੱਧ ਨੂੰ ਪੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਜੀਉਂਦਾ ਰੱਖਦਾ।
ਅਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵਾਪਰਾਣਾਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषੋ ਯਦਿ ਮੇ ਨ ਚੇਤ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਇਸ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵਿਚ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ—