ਅਥ ਕਾਲੇਨ ਚਾਲ੍ਪੇਨ ਤ੍ਰਿਦੋषੋ ऽਸ੍ਯ ਵ੍ਯਜਾਯਤ
ਫਿਰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਦੋਸ਼ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਏ।
ਸ਼ੀਤਾਰ੍ਤਃ ਕਂਪਮਾਨੋ ऽਸੌ ਪਤ੍ਨ੍ਯਙ੍ਗੁਲਿਮਖਣ੍ਡਯਤ੍
ਠੰਡ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਤੇ ਕੰਬਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਉਂਗਲ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤ੍ਖਣ੍ਡਮਙ੍ਗੁਲੇਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਨृਪਤਿਵਲ੍ਲਭੇ
ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਉਹ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਉਂਗਲ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਰਹੀ।
ਚਿਤਾਂ ਸਾਰ੍ਪਿਰ੍ਯੁਤਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਮਧ੍ਯੇ ਧृਤ੍ਵਾ ਪਤਿਂ ਤਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਘੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟੀ ਹੋਈ ਚਿਤਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ, ਪਤੀ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖ ਕੇ।
ਮੁਖੇ ਸੁਖਂ ਸਮਾਧਾਯ ਹृਦਯੇ ਹृਦਯਂ ਤਥਾ
ਉਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਦਿਲ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ।
ਦਾਹਯਾਮਾਸ ਕਲ੍ਯਾਣੀ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਦੇਹਂ ਰੁਜਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਸੁਭਾਗਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਰੋਗੀ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਜਲਾਇਆ।
ਆਤ੍ਮਨਾ ਸਹ ਚਾਰ੍ਵਙ੍ਗੀ ਜ੍ਵਲਿਤੇ ਜਾਤਵੇਦਸਿ
ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਜਲਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪੈਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਸ਼ੋਧਯਿਤ੍ਵਾ ਬਹੁਪਾਪਸਂਘਾਨ੍ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ ਦੁष੍ਕਰਸਾਧਨੇਨ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਠਨ ਤੇ ਸਾਧਨਾ ਭਰੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰ ਲਿਆ।
ਨ ਮਾਤਰੀਦृਸ਼ੋ ਧਰ੍ਮੋ ਲੋਕੇषੁ ਤ੍ਰਿषੁ ਲਭ੍ਯਤੇ
ਮਾਂ ਵਾਲਾ ਧਰਮ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਸਪਤ੍ਨੀਂ ਤੁ ਸਪਤ੍ਨੀ ਹਿ ਕਿਞ੍ਚਿਦਨ੍ਨਂ ਦਦਾਤਿ ਚ
ਪਰ ਜੋ ਸਹੇਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਖਾਣਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕੁਰੁ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਯੋਕ੍ਤਂ ਹਿ ਸ੍ਵਾਮਿਨਿ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮੇ
ਮਾਲਕ ਜੀ, ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰਾ ਕਿਹਾ ਮੰਨੋ ਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ।
ਭਵੇਤ੍ਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਗਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਸ੍ਤਥਾਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਇਸ ਨਾਲ ਪਾਪ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵੀ ਅਟੱਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਤਨਯਂ ਸਾ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਸੀਸ ਦੇ ਕੇ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਗਲੇ ਲਗਾ ਲਿਆ।
ਕਰਿष੍ਯੇ ਵਚਨਂ ਪੁਤ੍ਰ ਤ੍ਵਦੀਯਂ ਧਰ੍ਮਸਂਯੁਤਮ੍
ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੁਕਮ ਮੰਨ ਲਵਾਂਗੀ।
ਸ਼ਤਪੁਤ੍ਰਾ ਹ੍ਯਹਂ ਪੁਤ੍ਰ ਤ੍ਵਯੈਕੇਨ ਸੁਤੇਨ ਹਿ
ਪੁੱਤਰ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੈਂ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹਾਂ, ਪਰ ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰਾ ਅਸਲ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਰਾਜੇਨ ਚੀਰ੍ਣੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਮਚਿਰਾਤ੍ਸੁਤਃ
ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਵ੍ਰਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਲਦੀ ਮਿਲ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਕਾਰੀਦਂ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਕੰਮ ਤੁਰੰਤ ਨਿਸਚਿਤਤਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਰਮੇਕਃ ਕੁਲਾਲਂਬੀ ਯਤ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਰਮਤੇ ਕੁਲਮ੍
ਉਹ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਚੰਗਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਰਿਵਾਰ ਆਰਾਮ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਧਨ੍ਯਾਨਿ ਤਾਨਿ ਸ਼ੂਲਾਨਿ ਯੈਰ੍ਜਾਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸੁਤੋ ऽਨਘ
ਉਹ ਭਾਲਾਂ ਧਨੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਤੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ ਪੁੱਤਰ, ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਆਹ੍ਲਾਦਯਤਿ ਯਸ੍ਤਾਤਂ ਜਨਨੀਂ ਵਾਪਿ ਪੁਤ੍ਰਕਃ
ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਮਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਦੇਵੀ ਸਂਧ੍ਯਾਵਲੀ ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਣੀ ਸੰਧਿਆਵਲੀ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਹ ਬਾਤਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਤਸ੍ਯਾ ਵੀਕ੍ਸ਼ਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਾਨਿ ਭੂਪਤੇ
ਉਸ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਤੱਕਣ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਅਮृਤਸ੍ਵਾਦੁਕਲ੍ਪਸ੍ਯ ਜਨਸ੍ਯ ਤੁ ਮਹੀਪਤੇ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਮਿੱਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
ਪਰਿਵੇषਯਦਵ੍ਯਗ੍ਰਾ ਮੋਡਿਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਰੁਹਾਸਿਨੀ
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਮੁਸਕਾਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ, ਖਾਣਾ ਪਰੋਸਦੀ ਸੀ।
ਸ਼ਨੈਃ ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚ ਬੁਭੁਜੇ ਇष੍ਟਮਨ੍ਨਂ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍
ਉਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਚਾਹੀਦੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਰੋਟੀ ਖਾਂਦੀ ਗਈ।
ਵੀਜ੍ਯਮਾਨਾ ਵਰਾਰੋਹਾ ਵ੍ਯਾਜਨੇਨ ਸੁਗੀਤਿਨਾ
ਸੋਹਣੀ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਪੱਖਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮਿੱਠੇ ਗੀਤ ਗਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸਾ ਭੁਕ੍ਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤਨਯਾ ਤਦਨ੍ਨਮਮृਤੋਪਮਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਜਦ ਖਾਣਾ ਖਾਧਾ, ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਲੱਗਿਆ।
ਜਗृਹੇ ਪੁਤ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਤੁ ਤਾਂਬੂਲਂ ਤਤ੍ਸੁਗਨ੍ਧਿਮਤ੍
ਉਸਨੇ ਪੁੱਤਰ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲਾ ਪਾਨ ਲੈ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਸ਼ਨਕੈਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸਂਧ੍ਯਾਵਲੀਂ ਨृਪ
ਫਿਰ ਹੌਲੇ ਹੱਸ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੰਧਿਆਵਲੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਨ ਮਯਾ ਹਿ ਪਰਿਜ੍ਞਾਤਾ ਸ਼੍ਰਮਸ੍ਵੇਦਿਤਯਾ ਸ਼ੁਭੇ
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਥਕਾਵਟ ਤੇ ਪਸੀਨੇ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕੀ।