ਤਦ੍ਭਜਨ੍ਤ੍ਯਾ ਨ ਮੇ ਦੁਃਖਂ ਨ ਵਿषਾਦਃ ਕਥਞ੍ਚਨ
ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਹੈ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ।
ਅਨੀਤਂ ਜਨਕਾਦ੍ਵਿਤ੍ਤਂ ਬਨ੍ਧੁਭ੍ਯੋ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਧਨ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਮਹਿਲਾ।
ਦਿਵਾ ਦਿਵਾ ਤ੍ਰਿਰ੍ਯਤ੍ਨੇਨ ਰਾਤ੍ਰੌ ਗੁਹ੍ਯਵਿਸ਼ੋਧਨਮ੍
ਹਰ ਰੋਜ਼, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਜਤਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਹ ਗੁਪਤ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਨਖੇਨ ਪਾਤਯੇਦ੍ਭਰ੍ਤੁਃ ਕ੍ਰਿਮੀਨ੍ਕੁष੍ਠਾਚ੍ਛਨੈਃ ਸ਼ਨੈਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਖ ਨਾਲ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪਤੀ ਦੇ ਕੋੜ ਤੋਂ ਕੀੜੇ ਲਾਹਦੀ ਸੀ।
ਨ ਦੇਵਿ ਰਾਤ੍ਰੌ ਸ੍ਵਪਿਤਿ ਨ ਦਿਵਾ ਚ ਵਰਾਨਨਾ
ਦੇਵੀ, ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੌਂਦੀ, ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੌਂਦੀ।
ਯਦ੍ਯਸ੍ਤਿ ਵਸੁਧਾ ਦੇਵੀ ਪਿਤਰੋ ਦੇਵਤਾਸ੍ਤਥਾ
ਜੇ ਧਰਤੀ ਹੈ, ਦੇਵੀ, ਤਾਂ ਪਿਤਰ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਹਨ।
ਚਣ੍ਡਿਕਾਯੈ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਰਕ੍ਤਂ ਮਾਂਸਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਮੈਂ ਚੰਡਿਕਾ ਨੂੰ ਮਾਸ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਲਹੂ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂਗਾ।
ਸਾਦਰਂ ਕਾਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਉਪਵਾਸਾਨ੍ਦਸ਼ੈਵ ਤੁ
ਮੈਂ ਦਸ ਉਪਵਾਸ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਰਾਂਗਾ।
ਨੋਪਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਧੁਰਂ ਨੋਪਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵੈ ਘृਤਮ੍
ਮੈਂ ਮਿੱਠਾ ਨਹੀਂ ਖਾਵਾਂਗਾ, ਤੇ ਘੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲਵਾਂਗਾ।
ਜੀਵਤਾਂ ਰੋਗਹੀਨੋ ਹਿ ਭਰ੍ਤਾ ਮੇ ਸ਼ਰਦਾਂ ਸ਼ਤਮ੍
ਮੇਰਾ ਪਤੀ, ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਸੌ ਪੱਤਝੜ ਜੀਵਿਆ।
ਅਥ ਕਾਲੇਨ ਚਾਲ੍ਪੇਨ ਤ੍ਰਿਦੋषੋ ऽਸ੍ਯ ਵ੍ਯਜਾਯਤ
ਫਿਰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਦੋਸ਼ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਏ।
ਸ਼ੀਤਾਰ੍ਤਃ ਕਂਪਮਾਨੋ ऽਸੌ ਪਤ੍ਨ੍ਯਙ੍ਗੁਲਿਮਖਣ੍ਡਯਤ੍
ਠੰਡ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਤੇ ਕੰਬਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਉਂਗਲ ਤੋੜ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤ੍ਖਣ੍ਡਮਙ੍ਗੁਲੇਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਨृਪਤਿਵਲ੍ਲਭੇ
ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਉਹ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਉਂਗਲ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਰਹੀ।
ਚਿਤਾਂ ਸਾਰ੍ਪਿਰ੍ਯੁਤਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਮਧ੍ਯੇ ਧृਤ੍ਵਾ ਪਤਿਂ ਤਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਘੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟੀ ਹੋਈ ਚਿਤਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ, ਪਤੀ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖ ਕੇ।
ਮੁਖੇ ਸੁਖਂ ਸਮਾਧਾਯ ਹृਦਯੇ ਹृਦਯਂ ਤਥਾ
ਉਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਦਿਲ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ।
ਦਾਹਯਾਮਾਸ ਕਲ੍ਯਾਣੀ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਦੇਹਂ ਰੁਜਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਸੁਭਾਗਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਰੋਗੀ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਜਲਾਇਆ।
ਆਤ੍ਮਨਾ ਸਹ ਚਾਰ੍ਵਙ੍ਗੀ ਜ੍ਵਲਿਤੇ ਜਾਤਵੇਦਸਿ
ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਜਲਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪੈਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਸ਼ੋਧਯਿਤ੍ਵਾ ਬਹੁਪਾਪਸਂਘਾਨ੍ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ ਦੁष੍ਕਰਸਾਧਨੇਨ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਠਨ ਤੇ ਸਾਧਨਾ ਭਰੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰ ਲਿਆ।
ਨ ਮਾਤਰੀਦृਸ਼ੋ ਧਰ੍ਮੋ ਲੋਕੇषੁ ਤ੍ਰਿषੁ ਲਭ੍ਯਤੇ
ਮਾਂ ਵਾਲਾ ਧਰਮ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਸਪਤ੍ਨੀਂ ਤੁ ਸਪਤ੍ਨੀ ਹਿ ਕਿਞ੍ਚਿਦਨ੍ਨਂ ਦਦਾਤਿ ਚ
ਪਰ ਜੋ ਸਹੇਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਖਾਣਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕੁਰੁ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਯੋਕ੍ਤਂ ਹਿ ਸ੍ਵਾਮਿਨਿ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮੇ
ਮਾਲਕ ਜੀ, ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰਾ ਕਿਹਾ ਮੰਨੋ ਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ।
ਭਵੇਤ੍ਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਗਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਸ੍ਤਥਾਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਇਸ ਨਾਲ ਪਾਪ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵੀ ਅਟੱਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਤਨਯਂ ਸਾ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਸੀਸ ਦੇ ਕੇ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਗਲੇ ਲਗਾ ਲਿਆ।
ਕਰਿष੍ਯੇ ਵਚਨਂ ਪੁਤ੍ਰ ਤ੍ਵਦੀਯਂ ਧਰ੍ਮਸਂਯੁਤਮ੍
ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੁਕਮ ਮੰਨ ਲਵਾਂਗੀ।
ਸ਼ਤਪੁਤ੍ਰਾ ਹ੍ਯਹਂ ਪੁਤ੍ਰ ਤ੍ਵਯੈਕੇਨ ਸੁਤੇਨ ਹਿ
ਪੁੱਤਰ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੈਂ ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹਾਂ, ਪਰ ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰਾ ਅਸਲ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਰਾਜੇਨ ਚੀਰ੍ਣੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਮਚਿਰਾਤ੍ਸੁਤਃ
ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਵ੍ਰਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਲਦੀ ਮਿਲ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਕਾਰੀਦਂ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਕੰਮ ਤੁਰੰਤ ਨਿਸਚਿਤਤਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਰਮੇਕਃ ਕੁਲਾਲਂਬੀ ਯਤ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਰਮਤੇ ਕੁਲਮ੍
ਉਹ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਚੰਗਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਰਿਵਾਰ ਆਰਾਮ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਧਨ੍ਯਾਨਿ ਤਾਨਿ ਸ਼ੂਲਾਨਿ ਯੈਰ੍ਜਾਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸੁਤੋ ऽਨਘ
ਉਹ ਭਾਲਾਂ ਧਨੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਤੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ ਪੁੱਤਰ, ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਆਹ੍ਲਾਦਯਤਿ ਯਸ੍ਤਾਤਂ ਜਨਨੀਂ ਵਾਪਿ ਪੁਤ੍ਰਕਃ
ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਮਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ,