ਉਵਾਚਾਵਨਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸੁਕृਤੀ ਮਾਤਰਸ੍ਮ੍ਯਹਮ੍
ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਉਹ ਬੋਲਿਆ: 'ਮਾਵਾਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਨੇਕ ਕੰਮ ਵਾਲੀਓ।'
ਚਕਾਰ ਸਰ੍ਵਭੋਗੈਸ੍ਤਾਂ ਯੁਯੋਜ ਚ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਯੇ ਲਬ੍ਧੇ ਦਾਨਵਾਞ੍ਚਿਤ੍ਵਾ ਪਾਤਾਲੇ ਧਰ੍ਮਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਨਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣ ਕੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਠੱਗ ਕੇ ਇਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ—
ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸਹਸ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਧਾਤ੍ਰੀਫਲਨਿਭੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਉਹ ਸੁਭਾਗਾ ਫਲ, ਜੋ ਧਾਤਰੀ ਦੇ ਫਲ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਅਠ ਫਲਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹਨ—
ਨਿष੍ਕਂ ਪਲਸ਼ਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਕੁਲਿਸ਼ਾਯੁਤਭੂषਿਤਮ੍
ਸੌ ਪਲਾਂ ਪੂਰਾ ਸੋਨਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਵਜਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ—
ਵਲਯਾ ਵਜ੍ਰਖਚਿਤਾ ਦ੍ਵਿਰष੍ਟੌ ਕਰਯੋਰ੍ਦ੍ਵਯੋਃ
ਦੋ ਜੋੜ ਕੰਗਣ, ਜੋ ਵਜਰਾਂ ਨਾਲ ਜੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਦੋਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਲਈ—
ਕੇਯੂਰਨੂਪੁਰੌ ਤਸ੍ਯਾ ਅਨਰ੍ਘੌ ਸ ਨृਪਾਤ੍ਮਜਃ
ਉਸ ਦੇ ਬਾਂਹ-ਬੰਦ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਗੁੰਗਰੂ ਅਮੋਲਕ ਸਨ, ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ—
ਕਟਿਸੂਤ੍ਰਂ ਤੁ ਸ਼ਰ੍ਵਾਣ੍ਯਾ ਯਦਾਸੀਤ੍ਪਾਵਕਪ੍ਰਭਮ੍
ਸ਼ਰਵਾਣੀ ਦਾ ਕਮਰਬੰਦ ਅੱਗ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ—
ਕਾਲਨੇਮੌ ਸ੍ਥਿਤੇ ਰਾਜ੍ਯੇ ਪਤਿਤਂ ਮੂਲਪਾਚਨੇ
ਜਦੋਂ ਕਾਲਨੇਮੀ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰਾਜ ਮੁੱਖ ਰਸੋਈਏ ਦੇ ਹੱਥ ਆ ਗਿਆ—
ਤਂ ਹਤ੍ਵਾ ਮਲਯੇ ਦੈਤ੍ਯਂ ਦੈਤ੍ਯਕੋਟਿਸਮਾਵृਤਮ੍
ਮਲਯ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਉਸ ਦੈਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਦੈਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਮਾਰ ਕੇ—
ਅਵਾਪ ਕਟਿਸੂਤ੍ਰਂ ਤੁ ਦੈਤ੍ਯਰਾਜਪ੍ਰਿਯਾਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੈਤ ਰਾਜ ਦੀ ਰਾਣੀ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਕਮਰਬੰਦ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ—
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਯਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਲੋਕਸੁਨ੍ਦਰੀ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ—
ਸਾ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਸਮਂ ਪਤ੍ਯਾ ਯਦਾ ਪਾਵਕਮਙ੍ਗਲਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੰਗਲਮਈ ਹੋ ਕੇ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਈ—
ਸਾਗਰਸ੍ਤਤ੍ਤੁ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਰਤ੍ਨਸ਼੍ਰੇष੍ਠਯੁਗਂ ਕਿਲ
ਸਮੁੰਦਰ ਨੇ ਉਹ ਦੋ ਵਧੀਆ ਰਤਨ ਲੈ ਲਏ—
ਜਨਨ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਦਦੌ ਹृष੍ਟਃ ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਸਮਪ੍ਰਭਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਦਸ ਕਰੋੜ ਸੂਰਜਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਵਰਗੇ ਸਨ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ—
ਸਹਸ੍ਰਕੋਟਿਮੂਲ੍ਯੇ ਤੇ ਮੋਹਿਨ੍ਯਾਃ ਸਂਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹਿਨੀ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੀਮਤ ਹਜ਼ਾਰ ਕਰੋੜ ਸੀ—
ਸਰ੍ਵਦੇਵਗੁਰੋਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਿਦ੍ਧਹਸ੍ਤਾਤ੍ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਕਾਬਲ ਹੱਥ ਤੋਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਸੀ—
ਲਬ੍ਧਂ ਤਤ੍ ਪ੍ਰਦਦੌ ਦੇਵ੍ਯਾ ਮੋਹਿਨ੍ਯਾਃ ਕਾਮਵਰ੍ਦ੍ਧਨਮ੍
ਜੋ ਮਿਲਿਆ, ਉਹ ਮੋਹਿਨੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ—
ਆਨੀਤਂ ਮਾਤृਹਸ੍ਤੇਨ ਭੋਜਯਾਮਾਸ ਭੂਮਿਪ
ਮਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਲਿਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ—
ਮਯਾ ਤ੍ਵਯਾ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਦਾ ਹੁਕਮ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਇष੍ਟਾ ਯਾ ਭੂਪਤੇਰ੍ਭਰ੍ਤੁਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਯਾ ਦੁष੍ਟਮਾਚਰੇਤ੍
ਜੇ ਰਾਜੇ ਜਾਂ ਪਤੀ ਦੀ ਪਸੰਦੀਦਾ ਪਤਨੀ ਕੋਈ ਮੰਦ ਕੰਮ ਕਰੇ,
ਸਾਪਤ੍ਨਭਾਵਂ ਯਾ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਭਰ੍ਤृਸ੍ਨੇਹੇष੍ਟਯਾ ਸਹ
ਜੇ ਉਹ ਪਤੀ ਦੀ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਵਾਲੀ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰੇ, ਪਤੀ ਦੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ,
ਯਥਾ ਸੁਖਂ ਭਵੇਦ੍ਭਰ੍ਤੁਸ੍ਤਥਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਹਿ ਭਾਰ੍ਯਯਾ
ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਤੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰੇ.
ਯਥਾ ਭਰ੍ਤਾ ਤਥਾ ਤਾਂ ਹਿ ਪਸ਼੍ਯੇਤ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਜਿਵੇਂ ਪਤੀ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਐ ਸੋਹਣੀ, ਉਹ ਵੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਸਮਝੇ.
ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸ੍ਥਾਨੇ ਭਵੇਤ੍ਸਾਪਿ ਮਨਸਾ ਯਾਭਵਤ੍ਪ੍ਰਿਯੇ
ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਪਿਆਰੇ ਦੇ ਅਗਲੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਰਹੇ.
ਇਰ੍ष੍ਯਾਭਾਵਪਰਿਤ੍ਯਾਗਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਪਦਂ ਲਭੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਈਰਖਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਸਭ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਭਰ੍ਤੁਰਿष੍ਟਾਂ ਸਂਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਸ੍ਯਾ ਲੋਕੋ ऽਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਪਤੀ ਦੀ ਪਸੰਦੀਦਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਸੰਸਾਰ ਅਟੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਸ਼ੂਦ੍ਰਜਾਤੇਃ ਸੁਦੁष੍ਟਸ੍ਯ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਕ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਤੁ
ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ੂਦਰ ਜਾਤੀ ਦੀ, ਬਹੁਤ ਮੰਦ ਅਤੇ ਕਰਤਬ ਛੱਡ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ,
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨਂ ਦ੍ਵਯੋਃ ਪਾਦੌ ਦ੍ਵਯੋਰੁਚ੍ਛਿष੍ਟਭੋਜਿਨੀ
ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਵੇ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਬਚੀ ਹੋਈ ਰੋਟੀ ਖਾਏ.
ਵੇਸ਼੍ਯਯਾ ਵਾਰ੍ਯਮਾਣਾਪਿ ਸਦਾਚਾਰਪਥੇ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਵੇਸ਼ਿਆ ਵਲੋਂ ਰੋਕੀ ਹੋਈ ਵੀ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਰਹੀ.