ਸੀਮਨ੍ਤਮਿਵ ਕੁਰ੍ਵਾਣਾ ਵੈष੍ਣਵਂ ਪਦਮੁਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਪਾ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਹੱਦਬੰਦੀ ਕਰਦੀ ਹੋਵੇ।
ਤਮ੍ਮਾਦਿਯਂ ਚੈਵ ਸ਼ਿਖਿਪ੍ਰਦੀਪਾ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾਯ ਨृਪਪ੍ਰਸੂਤਾ
ਉਹ, ਜੋ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਤੇ ਮੋਰ ਦੀ ਦੀਪਕ, ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ ਹਨ।
ਉਵਾਚ ਮੋਹਿਨੀਂ ਹृष੍ਟਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਰੁਹ੍ਯਤਾਂ ਹਯਃ
ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮੋਹਿਨੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਜਲਦੀ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੋ!'
ਤਦਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਚੋ ਰਾਜ੍ਞੋ ਮੋਹਿਨੀ ਮਦਲਾਲਸਾ
ਰਾਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੋਹਿਨੀ ਜੋ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਮਸਤ ਸੀ—
ਉਵਾਚ ਚ ਵਚੋ ਭੂਪਂ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨੀ
ਸੋਹਣੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ:
ਪੁਤ੍ਰਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਸ੍ਪृਹਾ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਲਂਪਟਾ ਤਵ ਵਰ੍ਤਤੇ
'ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈ, ਲਾਲਚੀਏ।'
ਮੋਹਿਨ੍ਯਾ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਪ੍ਰਸ੍ਥੇ ਨਗਰਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਮੋਹਿਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਤਪਸਥਾਨ ਤੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਵਨਾਨਿ ਸੁਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਮृਗਾਨ੍ਬਹੁਵਿਧਾਨਪਿ
ਉਸ ਨੇ ਬੜੇ ਸੁੰਦਰ ਜੰਗਲ ਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਵੇਖੇ।
ਸਰਾਂਸਿ ਚ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਭੂਭਾਗਾਨ੍ਸੁਮਨੋਹਰਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਅਜੋਕੇ ਝੀਲਾਂ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਨਮੋਹਕ ਸਥਾਨ ਵੇਖੇ।
ਆਕਾਸ਼ਸ੍ਥੋ ਮਹੀਪਾਲੋ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਰਾਜਾ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਪਸ਼੍ਯਮਾਨੋ ਬਹੂਨ੍ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਧਨਧਾਨ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਾਨ੍
ਉਹ ਕਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਤਮਾਯਾਨ੍ਤਂ ਨृਪਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚਾਰੈਰ੍ਦ੍ਧਰ੍ਮਾਙ੍ਗਦਃ ਸੁਤਃ
ਜਦੋਂ ਚਰਾਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਰਾਜਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਧਰਮਾਂਗਦ, ਪੁੱਤਰ ਨੇ
ਏषਾ ਪ੍ਕਰਾਸ਼ਮਾਯਾਤਿ ਉਦੀਚੀ ਦਿਙ੍ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਦੇਖੋ, ਉਹ ਜਥਾ ਉੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਚ੍ਛਾਮਹੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਮੁਖਂ ਹ੍ਯਵਨੀਪਤੇਃ
ਇਸ ਲਈ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਸਭ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮਿਲਣ ਚੱਲੀਏ।
ਸ ਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਘੋਰਂ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਦਸ਼ਾ
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰ ਵੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਦੇ ਪਦੇ ਯਜ੍ਞਫਲਂ ਪ੍ਰੋਚੁਃ ਪੌਰਾਣਿਕਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਹਰ ਪੈਰ ਤੇ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੇ ਦੋਹਰੇ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਵਿਆਖਿਆਕਾਰਾਂ ਨੇ ਯਜਨ ਦੇ ਫਲ ਦਾ ਉਲੇਖ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਅਭਿਵਾਦਯਿਤੁਂ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਏष ਮੇ ਦੇਵਦੇਵਤਾ
ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪੂਜਨਯ ਦੈਵੀਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਜਗਾਮ ਸਂਮੁਖਂ ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਕ੍ਰੋਸ਼ਮਾਤ੍ਰਂ ਪਿਤੁਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ, ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਚਲ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਇੱਕ ਕਰੋਸ਼ ਦੇ ਫਾਸਲੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਦੂਰਮਧ੍ਵਾਨਮਾਸਸਾਦਨृਪਂ ਪਥਿ
ਲੰਮੀ ਦੂਰੀ ਤੈਅ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ।
ਸ਼ਿਰਸਾ ਰਾਜਭਿਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਣਾਮਮਕਰੋਤ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਅਵਰੁਹ੍ਯ ਹਯਾਦ੍ਰਾਜਾ ਸਮੁਤ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸੁਤਂ ਵਿਭੋ
ਰਾਜਾ ਘੋੜੇ ਤੋਂ ਉਤਰਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਚੈਵਮੁਪਾਘ੍ਰਾਯ ਉਵਾਚ ਤਨਯਂ ਤਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਸੁੰਘਿਆ ਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਨ੍ਯਾਯਾਗਤੇਨ ਵਿਤ੍ਤੇਨ ਕੋਸ਼ਂ ਪੁਤ੍ਰ ਬਿਭਰ੍षਿ ਚ
ਪੁੱਤਰ, ਕੀ ਤੂੰ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਕਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਧਨ ਨਾਲ ਖਜਾਨਾ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈਂ?
ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਕਾਨ੍ਤਸ਼ੀਲਤ੍ਵਂ ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਵਕ੍ਤਾਃ ਨ ਨਿष੍ਠੁਰਮ੍
ਕੀ ਤੇਰਾ ਸੁਭਾਵ ਮਿੱਠਾ ਹੈ? ਕੀ ਤੂੰ ਕਦੇ ਰੁੱਖਾ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ?
ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਵਚਨਕਰ੍ਤਾਰਸ੍ਤਨਯਾਸ਼੍ਚ ਪਿਤੁਃ ਸਦਾ
ਕੀ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਤਾ ਦੇ ਬਚਨ ਮੰਨਦੇ ਹਨ?
ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਵਿਵਾਦਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰੇਸ੍ਤੁ ਸਮਂ ਨੇਕ੍ਸ਼ਸ ਆਤ੍ਮਜ
ਪੁੱਤਰ, ਕੀ ਤੂੰ ਵਿਵਾਦ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਰਾਬਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ?
ਤੁਲਾਮਾਨਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਹ੍ਯਨ੍ਨਾਦੀਨਾਂ ਸਦੇਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਕੀ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਨਾਜ ਆਦਿ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਤੋਲਾਂ ਤੇ ਮਾਪਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦਾ ਹੈਂ?
ਕਚ੍ਚਿਨ੍ਨ ਦ੍ਯੂਤਪਾਨਾਦਿ ਵਰ੍ਤਤੇ ਵਿषਯੇ ਤਵ
ਕੀ ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਕਦੇ ਜੂਆ, ਸ਼ਰਾਬ ਆਦਿ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ?
ਨ ਦਾਨੈਰ੍ਜੀਰ੍ਣਵਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਨੋਪਜੀਵਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਲੋਕ ਪੁਰਾਣੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਨਹੀਂ ਚਲਾਉਂਦੇ।
ਕਚ੍ਚਿਚ੍ਚ ਮਾਤਰਃ ਸਰ੍ਵਾ ਹ੍ਯਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਪਸ਼੍ਯਸਿ
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਫਰਕ ਦੇ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਮੰਨਦੇ ਹੋ?