ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਸ਼੍ਲੇषਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਸਕਲੈਃ ਸ੍ਥਾਵਰੈਰਿਵ
ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਗਲੇ ਮਿਲ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਅਡੋਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ।
ਖਨ੍ਯਮਾਨਂ ਖੁਰੇਣੋਰ੍ਵੀ ਕੁਲਿਸ਼ਾਭੇਨ ਵੇਗਿਨਾ
ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਖੁਰ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਸੀ, ਖੋਦ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਗृਹਗੋਧਾਭਵਤ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਭੂਭਾਗਾਨ੍ਤਰ੍ਗਤਾ ਕਿਲ
ਉਥੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਇੱਕ ਘਰ ਦੀ ਗੋਧੀ ਸੀ।
ਵਿਦੀਰ੍ਯਮਾਣਾਂ ਨृਪਤਿਰਪਸ਼੍ਯਤ੍ਸ ਦਯਾਪਰਃ
ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਦਇਆ ਸੀ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫਟਦਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤਃ ਸ ਵृਕ੍ਸ਼ਪਤ੍ਰੇਣ ਕੋਮਲੇਨ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਰਮ ਪੱਤੇ ਨਾਲ,
ਤਤਸ੍ਤੁ ਮੋਹਿਨੀਂ ਪ੍ਰਾਹ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਾਗਤਾਂ ਹਿ ਤਾਮ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੋਹਿਨੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਯੇਨ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਾਗਤਾਂ ਸਿਂਚੇ ਗृਹਗੋਧਾਂ ਵਿਮਰ੍ਦ੍ਦਿਤਾਮ੍
ਇਸ ਨਾਲ, ਉਸ ਘਰ ਦੀ ਗੋਧੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਕੁਚਲ ਗਈ ਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ, ਛਿੜਕ।
ਤੇਨਾਭ੍ਯषਿਂ ਚਨ੍ਨृਪਤਿਰ੍ਗृਹਗੋਧਾਂ ਵਿਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਾਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਪੱਤੇ ਨਾਲ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਈ ਘਰ ਦੀ ਗੋਧੀ ਨੂੰ ਛਿੜਕਿਆ।
ਅਭਿਘਾਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸ਼ਸ੍ਤਂ ਵਾਰਿਪ੍ਰਸੇਚਨਮ੍
ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਚੋਟ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਣਾ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਚੇਤਨਾ ਭੂਪ ਗੋਧਾ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਹੋਸ਼ ਆ ਗਿਆ, ਗੋਧਾ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਰੁਕ੍ਮਾਙ੍ਗਦ ਮਹਾਬਾਹੋ ਨਿਬੋਧ ਮਮ ਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਰੁਕਮਾਂਗਦ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਸੁਣ।
ਰੂਪਯੌਵਨਸਂਪਨ੍ਨਾ ਤਸ੍ਯ ਨਾਤਿਪ੍ਰਿਯਾ ਵਿਭੋ
ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਜਵਾਨ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਿਆਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਨਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯਚਿਦ੍ਦ੍ਵੇष੍ਟਾ ਸ ਤੁ ਮੇ ਨृਪਤੇ ਪਤਿਃ
ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ; ਪਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੈ।
ਅਪृਚ੍ਛਂ ਪ੍ਰਮਦਾ ਰਾਜਨ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਾਃ ਪਤਿਭਿਃ ਕਿਲ
ਮੈਂ ਉਹ ਰਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਵਲੋਂ ਛੱਡੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।
ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯੋ ਜਾਤੋ ਭਰ੍ਤृਤ੍ਯਾਗਾਵਮਾਨਨਾਤ੍
ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਵਲੋਂ ਛੱਡੇ ਜਾਣ ਤੇ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਇਹ ਯਕੀਨ ਆ ਗਿਆ।
ਤ੍ਵਂ ਪृਚ੍ਛ ਤਾਂ ਵਰਾਰੋਹੇ ਦਾਸ੍ਯਤੇ ਭੇषਜਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਤੂੰ ਉਸ ਸੋਹਣੀ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਇਲਾਜ ਦੇਵੇਗੀ।
ਤਤੋ ऽਹਂ ਤ੍ਵਰਿਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤਾਸਾਂ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਭੂਪਤੇ
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਤੁਰੇ-ਤੁਰੇ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਸ਼ਤਸ੍ਤਂਭਸਮਾਯੁਕ੍ਤਃ ਕਾਨ੍ਤਿਮਤ੍ਸੁਧਯਾ ਯੁਤਃ
ਉਹ ਸੌ ਖੰਭਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਵृਤਾਂ ਦੀਰ੍ਘਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਰਾਗਸਵਰ੍ਣਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਲੰਮੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢਕੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੰਗ ਸਾਂਝ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਰਗਾ ਸੀ।
ਪਰਿਚਾਰਕੈਸ੍ਤੁ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਵੀਜ੍ਯਮਾਨਾ ਸ਼ਨੈਃ ਸ਼ਨੈਃ
ਉਹ ਨੌਕਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪੱਖਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਵਸ਼੍ਯਕਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ੋਭਕਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਾਵਹਮ੍
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਲਝਣ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪੂਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮृਦੁਕਾਞ੍ਚਨਸਂਭੂਤਂ ਅਤਿਰਿਕ੍ਤਪ੍ਰਭਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਇਹ ਨਰਮ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਸੀ ਤੇ ਵਧੀਆ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਪृष੍ਟਯਾ ਤਯਾ ਜ੍ਞਾਤਂ ਮਮ ਭਰ੍ਤ੍ਤੁਰ੍ਵਿਮਾਨਨਮ੍
ਉਹਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਦੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਬਾਰੇ ਜਾਣ ਗਈ।
ਚੂਰ੍ਣੋ ਰਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਵਿਤੋ ਹ੍ਯੇष ਸਰ੍ਵਭੂਤਵਸ਼ਾਨੁਗਃ
ਇਹ ਚੂਰਨ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਪਤਿਰ੍ਵਸ਼੍ਯੋ ਨਾਨ੍ਯਾਂ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਸੁਨ੍ਦਰੀਮ੍
ਪਤੀ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇਗਾ ਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸੋਹਣੀ ਮਹਿਲਾ ਵਲ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ।
ਪ੍ਰਦੋषੇ ਪਯਸਾ ਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚੂਰ੍ਣੋ ਭਰ੍ਤਰਿ ਯੋਜਿਤਃ
ਸਾਂਝ ਵੇਲੇ, ਚੂਰਨ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਕੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਹੈ।
ਯਦਾ ਸ ਪੀਤਚੂਰ੍ਣਸ੍ਤੁ ਭਰ੍ਤਾ ਨृਪਵਰੋਤ੍ਤਮਾ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਪੀਲਾ ਚੂਰਨ ਖਾ ਲਿਆ ਸੀ,
ਗੁਹ੍ਯੇ ਤੁ ਕ੍ਰਿਮਯੋ ਜਾਤਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤਦੁष੍ਟਵ੍ਰਣੋਦ੍ਭਵਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਗੁਪਤ ਅੰਗਾਂ ਵਿਚ, ਖੂਨ ਵਾਲੀਆਂ ਜ਼ਖਮਾਂ ਤੋਂ ਕੀੜੇ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਏ।
ਹਤਤੇਜਾਸ੍ਤਥਾ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਮਾਮੁਵਾਚਾਕੁਲੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਉਸ ਦਾ ਜੋਸ਼ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਤੀ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਵਿਚ ਬੇਚੈਨੀ ਆ ਗਈ, ਤੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ:
ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਨ ਗਚ੍ਛੇਯਂ ਪਰਿਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਆ ਕੇ ਆਸਰਾ ਲਿਆ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਔਰਤ ਕੋਲ ਨਾ ਜਾਣਾ ਪਵੇ।