ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਭਰ੍ਤਾ ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਨਿਃਸ਼ੇषਾਘੌਘਨਾਸ਼ਨਃ
ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਤੀ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਅਸ਼ੂਨ੍ਯਸ਼ਯਨਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਗृਹੇ ਵृਦ੍ਧਿਕਰਂ ਪਰਮ੍
ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਖਾਲੀ ਨਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਬਿਸਤਰ ਵੱਡਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਤੇ ਇਹ ਘਰ ਦੀ ਵਧਤ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਖਮੀਦृਗ੍ਵਿਧਂ ਲੋਕੇ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਮੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲੇ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਅਜੀਬ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।
ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਮੇਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਜਨ੍ਮਮृਤ੍ਯੁਜਰਾਪਹਮ੍
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ, ਜੋ ਜਨਮ, ਮੌਤ ਤੇ ਬੁਢਾਪਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਯ੍ਯਾਦਾਨੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਦਾਨੈਸ੍ਤਥਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਭੋਜਨੈਃ
ਬਿਸਤਰ ਦੇਣ, ਕਪੜੇ ਦੇਣ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣ ਨਾਲ—
ਇਮਾਨੇਵਾਗ੍ਰਤਃ ਪੁਣ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਾਨ੍ਵਿਸ੍ਤਰਾਚ੍ਛृਣੁ
ਹੁਣ ਤੂੰ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਿ ਦੇਵੇਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਯਾਸ਼ੂਨ੍ਯੇਨ ਪੂਜਿਤਃ
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਖਾਲੀ ਨਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਬਿਸਤਰ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਸੇ ਰਾਜਨ੍ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਾਯੁਜ੍ਯਤਾਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਜ਼ਰੂਰ ਪਾਵੇਂਗਾ, ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ।
ਸਂਪਦਾਂ ਪ੍ਰਭਵੋਪੇਤੋ ਜ੍ਞਾਤੇਰੁਤ੍ਕਰ੍षਣਾਰ੍ਥਕਃ
ਤੂੰ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈਂ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਉੱਚਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਯੋਗ੍ਯੋ ऽਸਿ ਭਕ੍ਤੋ ऽਸਿ ਤ੍ਵਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨੇ
ਤੂੰ ਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦਾ ਭਗਤ ਹੈਂ।
ਤਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਾਣ੍ਯਨੇਕਾਨਿ ਦ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮਸ੍ਤਵਾਜ੍ਞਯਾ
ਉਥੇ, ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਕਈ ਅਜੋਕੇ ਚਮਤਕਾਰ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਰਾਜ੍ਯਸ਼ਾਸਨਜਂ ਭਾਰਂ ਦੁਰ੍ਵਹਂ ਯਚ੍ਚ ਭੂਮਿਪੈਃ
ਰਾਜ ਕਰਣ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਭਾਰ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਠੀਕਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਭਾਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਚ੍ਛਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਾਮਦੇਵੋ ऽਬ੍ਰਵੀਦਿਦਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਵਾਮਦੇਵ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿੱਤਾ।
ਯਤ੍ਕ੍ਲੇਸ਼ਾਤ੍ਪਿਤਰਂ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਵਿਮੋਚਯਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਜੋ ਕੋਈ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਤਸ੍ਯ ਭਾਗੀਰਥੀਸ੍ਨਾਨਮਹਨ੍ਯਹਨਿ ਜਾਯਤੇ
ਉਸ ਲਈ ਭਾਗੀਰਥੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨੋ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਇਤੀਤ੍ਥਂ ਵੈਦਿਕੀ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ
ਪਰ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ—ਇਹ ਵੈਦਕ ਸ਼੍ਰੁਤੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਹਰਿਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤੇ ਜਾਤੋ ਵਂਸ਼ੇ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ ਪੁਣ੍ਯਕृਤ੍
ਹਰੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਯਯੌ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਸਦਾਗਤਿਰਿਵ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਸਦਾ ਚੰਗੀ ਰਾਹ ਹੋਵੇ।
ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਾਣਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਰਾਂਸ੍ਯੁਪਵਨਾਨਿ ਚ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਅਜੋਕੇ ਚਮਤਕਾਰ, ਸਾਰੇ ਝੀਲਾਂ ਤੇ ਬਾਗਾਂ,
ਭ੍ਰਾਮਯਿਤ੍ਵਾ ਗਿਰਿਂ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਮੇਵ ਚ
ਸ਼੍ਵੇਤ ਪਹਾੜ ਤੇ ਗੰਧਮਾਦਨ ਨੂੰ ਘੁੰਮ ਕੇ,
ਸ਼ਤਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਤਃ ਕਾਞ੍ਚਨਾਵृਤਮ੍
ਜੋ ਸੌ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ,
ਤਦ੍ਭੂਭਾਗਂ ਨਗਾਕੀਰ੍ਣਂ ਬਹੁਧਾਤੁਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ, ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ,
ਨਿਮ੍ਨਾਗਾਯੁਤਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਧੌਤਂ ਗਙ੍ਗਾਜਲੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਅਣਗਿਣਤ ਨਦੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਇਆ,
ਘਟਪ੍ਰਮਾਣੈਰ੍ਨृਪਤੇ ਪਰਿਪਕ੍ਵੈਃ ਸੁਗਨ੍ਧਿਭਿਃ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਪੱਕੇ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਫਲ, ਘੜੇ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ,
ਦ੍ਵਿਰੇਫਧ੍ਵਨਿਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਕੋਕਿਲਸ੍ਵਰਨਾਦਿਤਮ੍
ਭੌਰਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਤੇ ਕੋਕਿਲਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਰਮਿਆ,
ਸਂਪਸ਼੍ਯਮਾਨੋ ਨृਪਤਿਰ੍ਵਿਵੇਸ਼ ਸ ਮਹਾਗਿਰਿਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਉਸ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ,
ਸ ਵੀਕ੍ਸ਼ਤੇ ਯਾਵਦਸੌ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਤਾਵਤ੍ਸਮਸ੍ਤਂ ਦ੍ਰੁਮਪਕ੍ਸ਼ਿਸਂਘਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵੇਖਦਾ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਜਥੇ ਵੇਖੇ,
ਉਪਪ੍ਲਵਨ੍ਤਂ ਤਰਸਾ ਮਹੀਪਸ੍ਤੇਨੈਵ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸ ਜਗਾਮ ਤੂਰ੍ਣਮ੍
ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ,
ਵਿਮੋਹਿਤੋ ਯੇਨ ਵਿਮੁਚ੍ਯ ਵਾਹਂ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮੇਣੇਵ ਵਿਲਙ੍ਘ੍ਯਮਾਨਮ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਵਾਹਨ ਛੱਡ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਕਦਮਾਂ ਵਾਂਗ ਉੱਡ ਗਿਆ,
ਗਿਰੌ ਸ੍ਥਿਤਾਂ ਤਪ੍ਤਸੁਵਰ੍ਣਭਾਸਂ ਕਾਮਸ੍ਯ ਯष੍ਟੀਮਿਵ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਂ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਖੜੀ, ਤਪਦੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ, ਇੱਛਾ ਲਈ ਬਣੀ ਹੋਈ ਲਾਠੀ ਵੇਖੀ,