ਗੁਰ੍ਵੀਂ ਰਾਜ੍ਯਧੁਰਂ ਤਾਤ ਤ੍ਵਦੀਯਾਮੁਦ੍ਧਰਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਦਾ ਭਾਰੀ ਭਾਰ ਉਠਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਪਿਤੁਰ੍ਵਾਕ੍ਯਮਕੁਰ੍ਵਾਣਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਧਰ੍ਮਾਨਧੋ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੋ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਚਾਹੇ ਧਰਮ ਕਰੇ, ਉਹ ਥੱਲੇ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤੁ ਵਚਨੇ ਰਾਜਾ ਹृष੍ਟੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਧਰ੍ਮਾਙ੍ਗਦੋ ऽਪਿ ਦृष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਜਾ ਆਹੂਯ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਧਰਮਾਂਗਦ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ।
ਪਿਤੁਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਯਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਥਾ ਧਰ੍ਮਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਤਾ ਦਾ ਹੁਕਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਮਯਿ ਦਣ੍ਡਧਰੇ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਨ ਯਮੋ ਭਵਤਿ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਜਦ ਮੈਂ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਕਦੇ ਯਮ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਰ੍ਪਣਪ੍ਰਯੋਗੇਣ ਯਜਨੀਯੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯੇਨ ਵੋ ਹ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਾ ਲੋਕਾ ਭਵੇਯੁਰ੍ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਅਟੱਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾ ਲਵੋਗੇ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਰ੍ਪਣਕ੍ਰਿਯਾਯੁਕ੍ਤਾ ਭਵਨ੍ਤੁ ਜ੍ਞਾਨਕੋਵਿਦਾਃ
ਜੋ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ ਕਰਮ ਕਰਨ।
ਵਿਸ਼ੇषੋ ਹਿ ਮਯਾਖ੍ਯਾਤੋ ਭਵਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਂਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਾਲਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਯਦੁਪੋष੍ਯਂ ਹਰਿਦਿਨਂ ਤਦਵਸ਼੍ਯਮਿਤਿ ਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਹਰੀ ਦਾ ਦਿਨ ਮਨਾਉਣਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ, ਇਹ ਪੱਕਾ ਨਿਰਣੈ ਹੋ ਚੁਕਾ ਹੈ।
ਨ ਦਿਵਾ ਨ ਚ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਂ ਸ਼ੇਤੇ ਧਰ੍ਮਾਂ ਗਦਃ ਸਦਾ
ਜੋ ਧਰਮ ਨਾਲ ਗ੍ਰਸਤ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਦਿਨ ਤੇ ਕਦੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੁੱਦਾ।
ਪਟਹੋ ਰਟਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮृਗਾਰਿਰਿਪੁਮਸ੍ਤਕੇ
ਹਿਰਨ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਨ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਡੋਲ ਨਿੱਤ ਵੱਜਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਵਿਧੇषੁ ਚ ਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਦੇਵੇਸ਼ਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਤਾਂ ਹਰਿਃ
ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਰੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯੇ ਯੋ ਹਿ ਕृਸ਼ਾਕਾਸ਼ੇ ਵਿਸਰ੍ਗੇ ਜਗਤਾਂ ਪਤਿਃ
ਜਗਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਸੁੱਕਾ ਰੂਪ ਧਾਰਦਾ ਹੈ ਵਿਨਾਸ ਦੇ ਸਮੇਂ—
ਸ੍ਵਜਾਤਿਵਿਹਿਤੋ ऽਪ੍ਯੇਵਂ ਸਨ੍ਮਾਰ੍ਗੇ ਚੈਵ ਮਾਧਵਃ
ਆਪਣੀ ਜਾਤੀ ਦੇ ਰੀਤਾਂ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ, ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਸੱਚੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਹੀ ਚਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਨਿਯੋਗਸ੍ਤੁ ਤਸ੍ਯੈਵ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ ਯੁਜ੍ਯਤੇ
ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਉਸੇ ਨੂੰ ਹੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਧਰ੍ਮਮਵਾਪ੍ਯਾਥ ਪਿਤਾਂ ਧਰ੍ਮਾਙ੍ਗਦਸ੍ਯ ਹਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਧਰਮਾਂਗਦ ਦੇ ਪਿਤਾ—
ਉਵਾਚ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹृष੍ਟਃ ਸ੍ਥਿਤਾਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਮਿਵਾਪਰਾਮ੍
ਉਸਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਹਮਣੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਾਂਗ ਖੜੀ ਸੀ, ਆਖਿਆ।
ਉਭਯੋਰ੍ਜਨਿਤਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ਸ਼ਾਙ੍ਕਧਵਲਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ
ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟਾ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ।
ਸੋ ऽਸ੍ਮਾਭਿਰਧਿਕਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਃ ਸਤ੍ਪੁਤ੍ਰਸਂਭਵਃ
ਉਸ ਰਾਹੀਂ, ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੀ—ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਤਾਪਿਨਿ ਵਰਾਰੋਹੇ ਪਿਤੁਰ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ੋ ਗृਹੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਪੱਕੀ ਹੈ।
ਪਿਤਾ ਭਵਤਿ ਚਾਰ੍ਵਙ੍ਗਿ ਸਤ੍ਕਰ੍ਮਕਰਣੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਪਿਤਾ ਚੰਗੇ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਸਤ੍ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਿਤੁਰਾਦਾਯ ਭਾਰਮੁਦ੍ਵਹਤੇ ਤੁ ਯਃ
ਸੱਚਾ ਪੁੱਤਰ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਪਿਤਾ ਦਾ ਭਾਰ ਚੁੱਕਦਾ ਤੇ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਚਰਸ਼੍ਚਾਥ ਵਿਸ਼ਾਲਨੇਤ੍ਰੇ ਵਿਮੁਕ੍ਤਪਾਪੋ ਜਨਰਕ੍ਸ਼ਣਾਯ
ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਮੁਕ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਜਨ੍ਪੁਤ੍ਰਸੌਖ੍ਯਾਤ੍ਪਰਂ ਸੁਖਮ੍
ਤੂੰ ਸੱਚ ਆਖਿਆ ਹੈ, ਰਾਜਾ: ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸੁਖ ਨਹੀਂ।
ਤੁਲ੍ਯਂ ਭਵਤਿ ਲੋਕੇ ऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਿष੍ਣ੍ਵਾਖ੍ਯਸ੍ਯ ਪਰਸ੍ਯ ਹਿ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਮ ਦੇ ਸਰਵੋਚ ਸੁਖ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਮਾਰ੍ਗੀ ਹਿਂਸਾਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਯਜ੍ਞੈਰਿष੍ਟ੍ਵਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਜੋ ਹਿੰਸਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਏਤਨ੍ਨ੍ਯਾਯ੍ਯਂ ਭਵਤਿ ਭੋ ਨ ਨ੍ਯਾਯ੍ਯੋ ਮृਗਨਿਗ੍ਰਹਃ
ਇਹ ਸਹੀ ਹੈ, ਜੀ; ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਤਥਾ ਵਿषਯਸੇਵਾ ਹਿ ਪਿਤॄਣਾਂ ਪੁਤ੍ਰਿਣਾਂ ਵਿਦੁਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।