ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਜਲ੍ਪਿਤਂ ਯੈਸ੍ਤੁ ਤਾਨ੍ਨਿਰਸ੍ਯ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਖੰਡਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਂਬੋਧਯਿਤ੍ਵਾ ਬਹੁਸ਼ਃ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਸੁਖਹੇਤਵੇ
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਸੁਖ ਲਈ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਤੁ ਵਿਦੁषੋ ਮੂਰ੍ਖਾਨ੍ਦਣ੍ਡਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਮੂਰਖਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤੇਨ ਮੇ ਨ ਸੁਖਂ ਕਿਞ੍ਚਿਦਵਲੀਢਂ ਧਰਾਤਲੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਸ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਵਾਪਿ ਪਰੇਭ੍ਯੋ ਵਾ ਯਾ ਰਕ੍ਸ਼ੇਚ੍ਚ ਪ੍ਰਜਾ ਨृਪਃ
ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ, ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੋ ऽਹਂ ਪ੍ਰਜਾਕृਤੇ ਸੌਮ੍ਯ ਸਂਸ੍ਥਿਤੋ ਨਾਤ੍ਮਨਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਸੋ, ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਹੀਂ।
ਨ ਪਾਨਦ੍ਯੂਤਜਂ ਪੁਤ੍ਰ ਕਾਮਯੇ ऽਹਂ ਕਦਾਚਨ
ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਸ਼ਰਾਬ ਜਾਂ ਜੂਏ ਦੇ ਸੁਖ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।
ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਹਂ ਪੁਤ੍ਰ ਮृਗਯਾਵ੍ਯਾਜਤੋ ऽਧੁਨਾ
ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਪੁੱਤਰ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੇ ਭਾਣੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਭੋਕ੍ਤੁਕਾਮਃ ਪ੍ਰਿਯਾਨ੍ਕਾਮਾਂਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਭਾਰਂ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਚ
ਪਿਆਰੇ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਦਾ ਭਾਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਕृਤੇ ਤਵ ਮਹਾਕੀਰ੍ਤਿਰਕृਤੇ ਨਰਕਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਕਰੇਗਾ, ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਮਿਲੇਗੀ; ਨਾ ਕਰੇ ਤਾਂ ਨਰਕ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਗੁਰ੍ਵੀਂ ਰਾਜ੍ਯਧੁਰਂ ਤਾਤ ਤ੍ਵਦੀਯਾਮੁਦ੍ਧਰਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਦਾ ਭਾਰੀ ਭਾਰ ਉਠਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਪਿਤੁਰ੍ਵਾਕ੍ਯਮਕੁਰ੍ਵਾਣਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਧਰ੍ਮਾਨਧੋ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੋ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਚਾਹੇ ਧਰਮ ਕਰੇ, ਉਹ ਥੱਲੇ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤੁ ਵਚਨੇ ਰਾਜਾ ਹृष੍ਟੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਧਰ੍ਮਾਙ੍ਗਦੋ ऽਪਿ ਦृष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਜਾ ਆਹੂਯ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਧਰਮਾਂਗਦ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ।
ਪਿਤੁਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਯਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਥਾ ਧਰ੍ਮਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਤਾ ਦਾ ਹੁਕਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਮਯਿ ਦਣ੍ਡਧਰੇ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਨ ਯਮੋ ਭਵਤਿ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਜਦ ਮੈਂ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਕਦੇ ਯਮ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਰ੍ਪਣਪ੍ਰਯੋਗੇਣ ਯਜਨੀਯੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯੇਨ ਵੋ ਹ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਾ ਲੋਕਾ ਭਵੇਯੁਰ੍ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਅਟੱਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾ ਲਵੋਗੇ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਰ੍ਪਣਕ੍ਰਿਯਾਯੁਕ੍ਤਾ ਭਵਨ੍ਤੁ ਜ੍ਞਾਨਕੋਵਿਦਾਃ
ਜੋ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ ਕਰਮ ਕਰਨ।
ਵਿਸ਼ੇषੋ ਹਿ ਮਯਾਖ੍ਯਾਤੋ ਭਵਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਂਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਾਲਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਯਦੁਪੋष੍ਯਂ ਹਰਿਦਿਨਂ ਤਦਵਸ਼੍ਯਮਿਤਿ ਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਹਰੀ ਦਾ ਦਿਨ ਮਨਾਉਣਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ, ਇਹ ਪੱਕਾ ਨਿਰਣੈ ਹੋ ਚੁਕਾ ਹੈ।
ਨ ਦਿਵਾ ਨ ਚ ਸ਼ਰ੍ਵਰ੍ਯਾਂ ਸ਼ੇਤੇ ਧਰ੍ਮਾਂ ਗਦਃ ਸਦਾ
ਜੋ ਧਰਮ ਨਾਲ ਗ੍ਰਸਤ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਦਿਨ ਤੇ ਕਦੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੁੱਦਾ।
ਪਟਹੋ ਰਟਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮृਗਾਰਿਰਿਪੁਮਸ੍ਤਕੇ
ਹਿਰਨ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਨ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਡੋਲ ਨਿੱਤ ਵੱਜਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਵਿਧੇषੁ ਚ ਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਦੇਵੇਸ਼ਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤ੍ਯਤਾਂ ਹਰਿਃ
ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਰੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯੇ ਯੋ ਹਿ ਕृਸ਼ਾਕਾਸ਼ੇ ਵਿਸਰ੍ਗੇ ਜਗਤਾਂ ਪਤਿਃ
ਜਗਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਸੁੱਕਾ ਰੂਪ ਧਾਰਦਾ ਹੈ ਵਿਨਾਸ ਦੇ ਸਮੇਂ—
ਸ੍ਵਜਾਤਿਵਿਹਿਤੋ ऽਪ੍ਯੇਵਂ ਸਨ੍ਮਾਰ੍ਗੇ ਚੈਵ ਮਾਧਵਃ
ਆਪਣੀ ਜਾਤੀ ਦੇ ਰੀਤਾਂ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ, ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਸੱਚੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਹੀ ਚਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਨਿਯੋਗਸ੍ਤੁ ਤਸ੍ਯੈਵ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ ਯੁਜ੍ਯਤੇ
ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਉਸੇ ਨੂੰ ਹੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਧਰ੍ਮਮਵਾਪ੍ਯਾਥ ਪਿਤਾਂ ਧਰ੍ਮਾਙ੍ਗਦਸ੍ਯ ਹਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਧਰਮਾਂਗਦ ਦੇ ਪਿਤਾ—
ਉਵਾਚ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹृष੍ਟਃ ਸ੍ਥਿਤਾਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਮਿਵਾਪਰਾਮ੍
ਉਸਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਹਮਣੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਾਂਗ ਖੜੀ ਸੀ, ਆਖਿਆ।
ਉਭਯੋਰ੍ਜਨਿਤਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ਸ਼ਾਙ੍ਕਧਵਲਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ
ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟਾ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ।