ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਬਾਲਾ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਸਂਗੀਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਕੁੜੀਆਂ ਨੇ ਵਧੀਆ ਸੰਗੀਤ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਸਮੀਪਵਰ੍ਤਿਨੀ ਤਸ੍ਯ ਭੂਤ੍ਵਾ ਲਿਙ੍ਗਸ੍ਯ ਭਾਮਿਨੀ
ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਔਰਤ ਖੜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਗੀਤੇ ਮਨ੍ਮਥਵਰ੍ਦ੍ਧਨੇ
ਰਾਜਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਗੀਤ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ।
ਨ ਚ ਦੈਵਂ ਨ ਚਾਦੈਵਂ ਗੀਤਂ ਤਾਦृਗ੍ਬਭੂਵ ਹ
ਨਾ ਕਿਸੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਤੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਭਾਗ ਨਾਲ, ਐਸਾ ਗੀਤ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮੋਹਿਨੀਮੁਖਨਿਰ੍ਗੀਤਂ ਗੀਤਂ ਸਤ੍ਵਵਿਮੋਹਨਮ੍
ਮੋਹਿਨੀ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਹੋਇਆ ਗੀਤ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਕਾਮਾਤੁਰੋ ਭੋਕ੍ਤੁਮਨਾਸ਼੍ਚਚਾਲ ਤਾਂ ਮੋਹਿਨੀਂ ਪਾਰ੍ਵਤਿਦृष੍ਟਿਲਜ੍ਜਃ
ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ ਤੇ ਸੁਖ ਲੈਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੋਹਿਨੀ ਵੱਲ ਵਧਿਆ, ਪਰ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਲੱਜਾ ਰੋਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਬਹੁਸ਼ੋ ਦੇਵਂ ਪੀਤਾਂਬਰਧਰਂ ਹਰਮ੍
ਹਰਿ, ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਯਮਪਥਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਵੈਵਸ੍ਵਤਂ ਯਮਮ੍
ਯਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਸੁੰਨ ਕਰ ਕੇ, ਵੈਵਸਵਤ ਯਮ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਆਹੂਯ ਤਨਯਂ ਕਾਲੇ ਧਰ੍ਮਾਙ੍ਗਦਮਭਾषਤ
ਸਮੇਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਧਰਮਾਂਗਦ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਪਰਿਪਾਲਯ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੇ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕਰ, ਪੱਕੇ ਮਨ ਨਾਲ।
ਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਥਾ ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਵਿਨਸ੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਸ ਦਾ ਧਰਮ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਵਸ਼੍ਯ ਪਾਤਕੀ ਸੋ ऽਪਿ ਵਿਜ੍ਞੇਯੋ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇ
ਉਹ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਪੀ ਹੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਤੁਰੁਚ੍ਚਾਰਵਜ੍ਜਾਤੋ ਦ੍ਵਿਜਿਹ੍ਵੋ ਵਿषਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਮਾਂ ਦੇ ਮਲ ਵਾਂਗ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਦੋ ਜੀਭਾਂ ਵਾਲਾ, ਪਰ ਵਿਸ਼ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯਤਿ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸ੍ਵਕਰੈਰਿਵ ਭਾਸ੍ਕਰਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਹਰ ਥਾਂ ਚਾਨਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ।
ਸ ਪੁਤ੍ਰੋ ਨਰਕਂ ਯਾਤਿ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ।
ਸ ਯਾਤਿ ਦੇਵ ਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋ ਦਿਵਿ ਸ੍ਥਿਤੈਃ
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਨ ਭੁਕ੍ਤਂ ਨੈਵ ਸੁਪ੍ਤਂ ਤੁ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਪਾਲਨੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਨਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਸੁੱਦਾ ਹੈ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਵਾਸਰਭੋਕ੍ਤॄਣਾਂ ਨਿਗ੍ਰਹੇ ਕृਤਬੁਦ੍ਧਿਨਾ
ਪੱਕੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਦਿਨ ਮਨਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ।
ਵਿਰਿਞ੍ਚਿਮਾਰ੍ਗਗਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਪਰੇ
ਕੁਝ ਹੋਰ ਵਿਰਿੰਚੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਬਾਲੋ ਯੁਵਾ ਵਾ ਵृਦ੍ਧੋ ਵਾ ਗੁਰ੍ਵਿਣੀ ਵਾ ਕੁਮਾਰਿਕਾ
ਚਾਹੇ ਬੱਚਾ ਹੋਵੇ, ਜਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਹੋਵੇ, ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਹੋਵੇ,
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਜਲ੍ਪਿਤਂ ਯੈਸ੍ਤੁ ਤਾਨ੍ਨਿਰਸ੍ਯ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਖੰਡਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਂਬੋਧਯਿਤ੍ਵਾ ਬਹੁਸ਼ਃ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਸੁਖਹੇਤਵੇ
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਸੁਖ ਲਈ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਤੁ ਵਿਦੁषੋ ਮੂਰ੍ਖਾਨ੍ਦਣ੍ਡਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਮੂਰਖਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤੇਨ ਮੇ ਨ ਸੁਖਂ ਕਿਞ੍ਚਿਦਵਲੀਢਂ ਧਰਾਤਲੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਸ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਵਾਪਿ ਪਰੇਭ੍ਯੋ ਵਾ ਯਾ ਰਕ੍ਸ਼ੇਚ੍ਚ ਪ੍ਰਜਾ ਨृਪਃ
ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ, ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੋ ऽਹਂ ਪ੍ਰਜਾਕृਤੇ ਸੌਮ੍ਯ ਸਂਸ੍ਥਿਤੋ ਨਾਤ੍ਮਨਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਸੋ, ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਹੀਂ।
ਨ ਪਾਨਦ੍ਯੂਤਜਂ ਪੁਤ੍ਰ ਕਾਮਯੇ ऽਹਂ ਕਦਾਚਨ
ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਸ਼ਰਾਬ ਜਾਂ ਜੂਏ ਦੇ ਸੁਖ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।
ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਹਂ ਪੁਤ੍ਰ ਮृਗਯਾਵ੍ਯਾਜਤੋ ऽਧੁਨਾ
ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਪੁੱਤਰ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੇ ਭਾਣੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਭੋਕ੍ਤੁਕਾਮਃ ਪ੍ਰਿਯਾਨ੍ਕਾਮਾਂਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਭਾਰਂ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਚ
ਪਿਆਰੇ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਦਾ ਭਾਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਕृਤੇ ਤਵ ਮਹਾਕੀਰ੍ਤਿਰਕृਤੇ ਨਰਕਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਕਰੇਗਾ, ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਮਿਲੇਗੀ; ਨਾ ਕਰੇ ਤਾਂ ਨਰਕ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ।