ਲਿਪਿਪ੍ਰਮਾਣਂ ਨਰਕਾਧਿਵਾਸੀ ਭਵਿष੍ਯਤੇ ਸਾਧੁ ਕृਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਹਿ
ਲਿਖਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਰਕ ਵਾਸੀ ਹੋਵੇਗਾ; ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਚੰਗਾ ਹੈ।
ਨਿਃਸ਼ੇषਾਮਰਪੂਜ੍ਯਂ ਵ੍ਰਜਤਿ ਪਦਂ ਪਦ੍ਮਨਾਭਸ੍ਯ
ਉਹ ਪਦਮਨਾਭ ਦੇ ਉੱਚ ਪਦ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।
ਉਵਾਚ ਨਾਮ ਮੇਦੇਹਿ ਯੇਨ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਨਾਮ ਦੱਸੋ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਮੰਦਰ ਜਾ ਸਕਾਂ।
ਨਾਮ ਪਾਪਹਰਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤਤ੍ਕੁਰੁष੍ਵ ਕੁਸ਼ਧ੍ਵਜ
ਜੋ ਨਾਮ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਕਰੋ, ਹੇ ਕੁਸ਼ਧਵਜ।
ਮੋਹਿਨੀ ਨਾਮ ਤੇ ਦੇਵਿ ਸਗੁਣਂ ਹਿ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਮ ਮੋਹਿਨੀ ਹੈ; ਇਹ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯਦਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵੈ ਸੁਭ੍ਰੁ ਤ੍ਵਤ੍ਸਂਪਰ੍ਕਂ ਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਭਵਾਂ ਵਾਲੀ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾ ਲਵੇ, ਉਹ ਸੁਖ ਲੈਵੇਗਾ।
ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਾਮਰੈਰ੍ਮਾਰ੍ਗੇ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇ ਮਨ੍ਦਰਾਚਲਮ੍
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ ਪਈ।
ਯਸ੍ਯ ਸਂਵੇष੍ਟਨੇ ਨਾਗੋ ਵਾਸੁਕਿਰ੍ਨਹਿ ਪੂਰ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੇ ਆਧਾਰ ਨੂੰ ਵਾਸੁਕੀ ਨਾਗ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੇਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
षਡ੍ਲਕ੍ਸ਼ਯੋਜਨਃ ਸਿਂਧੁਰ੍ਯਸ੍ਯਾਸੌ ਗਹ੍ਵਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਗੁਫਾ ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਹੈ ਕਿ ਛੇ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਲੰਬਾ ਹਾਥੀ ਵੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪਤਤਾ ਯੇਨ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਿਂਧੋਰ੍ਗੁਹ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਰਾਜਾ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਉਸ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਗੁਪਤ ਭੇਦ ਖੁਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੂਰ੍ਮਾਸ੍ਥਿਘਰ੍षਤਾ ਯੇਨ ਪਾਵਕੋ ਜਨਿਤੋ ਮਹਾਨ੍
ਕੁੰਭੀ ਦੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਰਗੜ ਨਾਲ ਉਥੇ ਵੱਡੀ ਅੱਗ ਪੈਦਾ ਹੋਈ।
ਨ ਦੇਵੈਰ੍ਦਾਨਵੈਰ੍ਵਾਪਿ ਦृष੍ਟੋ ਯੋ ਹਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਨਾ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਨਾ ਦਾਨਵ ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੇਖ ਸਕੇ ਹਨ।
ਕੇਯੂਰਘਰ੍षਣੇ ਯੇਨ ਕृਤਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰਿਣਃ
ਚਕਰਧਾਰੀ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਕੇਯੂਰ ਰਗੜਨ ਨਾਲ ਉਥੇ ਉਸ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਬਣੀ।
ਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਮਨ੍ਦਿਰਂ ਹ੍ਯੇष ਬਹੁਧਾਤੁਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਹ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਮੰਦਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੀਮਤੀ ਧਾਤੂ ਹਨ।
ਸੁਰਾਙ੍ਗਨਾਨਾਂ ਰਤਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨੋ ਯੋ ਰਤ੍ਨੌषਧੀਨਾਂ ਪ੍ਰਭਵੋ ਗਿਰਿਰ੍ਮਹਾਨ੍
ਇਹ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਰਤਨ-ਉਸ਼ਧੀਆਂ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਸੁਰੰਗਣਾਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਦੈਰ੍ਘ੍ਯੇਣ ਤਾਵਨ੍ਤਿ ਹਿ ਯੋਜਨਾਨਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਯष੍ਟੀਵ ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤੋ ऽਸੌ
ਇਹ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਤੰਭ ਵਾਂਗ ਇੰਨੇ ਯੋਜਨ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਗਤਃ ਕਸ਼੍ਯ ਪਨਨ੍ਦਨੋ ਵੈ ਵਿਰਸ਼੍ਮਿਤਾਮੇਤਿ ਵਿਨष੍ਟਤੇਜਾਃ
ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਮਿਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਤੇਜ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਤੇਜੋਨਿਹਨ੍ਤਾਰਂ ਮਨ੍ਦਰਂ ਤੇਜਸਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੇ ਤੇਜ ਨੂੰ ਘਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨੀਲਕਾਨ੍ਤਿਮਯੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਸਪ੍ਤਯੋਜਨਵਿਰਤृਤੇ
ਇਹ ਪਹਾੜ ਨੀਲਕੰਠ ਰੰਗ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ, ਦਿਵਿਆ ਹੈ ਤੇ ਸੱਤ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਦਸ਼ਹਸ੍ਤ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਹਿ ਵਿਸ੍ਤਰਾਦੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਸਂਖ੍ਯਯਾ
ਉਸ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਤੇ ਉਚਾਈ ਦਸ ਹਸਤਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਬਾਲਾ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਸਂਗੀਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਕੁੜੀਆਂ ਨੇ ਵਧੀਆ ਸੰਗੀਤ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਸਮੀਪਵਰ੍ਤਿਨੀ ਤਸ੍ਯ ਭੂਤ੍ਵਾ ਲਿਙ੍ਗਸ੍ਯ ਭਾਮਿਨੀ
ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾਰ ਔਰਤ ਖੜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਗੀਤੇ ਮਨ੍ਮਥਵਰ੍ਦ੍ਧਨੇ
ਰਾਜਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਗੀਤ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ।
ਨ ਚ ਦੈਵਂ ਨ ਚਾਦੈਵਂ ਗੀਤਂ ਤਾਦृਗ੍ਬਭੂਵ ਹ
ਨਾ ਕਿਸੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਤੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਭਾਗ ਨਾਲ, ਐਸਾ ਗੀਤ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮੋਹਿਨੀਮੁਖਨਿਰ੍ਗੀਤਂ ਗੀਤਂ ਸਤ੍ਵਵਿਮੋਹਨਮ੍
ਮੋਹਿਨੀ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਹੋਇਆ ਗੀਤ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਕਾਮਾਤੁਰੋ ਭੋਕ੍ਤੁਮਨਾਸ਼੍ਚਚਾਲ ਤਾਂ ਮੋਹਿਨੀਂ ਪਾਰ੍ਵਤਿਦृष੍ਟਿਲਜ੍ਜਃ
ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ ਤੇ ਸੁਖ ਲੈਣ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੋਹਿਨੀ ਵੱਲ ਵਧਿਆ, ਪਰ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਲੱਜਾ ਰੋਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਬਹੁਸ਼ੋ ਦੇਵਂ ਪੀਤਾਂਬਰਧਰਂ ਹਰਮ੍
ਹਰਿ, ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਯਮਪਥਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਵੈਵਸ੍ਵਤਂ ਯਮਮ੍
ਯਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਸੁੰਨ ਕਰ ਕੇ, ਵੈਵਸਵਤ ਯਮ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਆਹੂਯ ਤਨਯਂ ਕਾਲੇ ਧਰ੍ਮਾਙ੍ਗਦਮਭਾषਤ
ਸਮੇਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਧਰਮਾਂਗਦ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਪਰਿਪਾਲਯ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੇ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕਰ, ਪੱਕੇ ਮਨ ਨਾਲ।