ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤੁ ਵਚਨੇ ਤ੍ਵਯਾ ਵਾਚ੍ਯੋ ਵਰਾਨਨੇ
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਐਸਾ ਬੋਲੋ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨੋਪਵਾਸਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯੋ ਜਾਤੁ ਵੈ ਹਰਿਵਾਸਰੇ
ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ।
ਸੁਮੁਗ੍ਧਾਂ ਯੌਵਨੋਪੇਤਾਂ ਸ੍ਵਭਾਰ੍ਯਾਂ ਯੋ ਨ ਸੇਵਤੇ
ਜੋ ਆਪਣੀ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ,
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮਪਵਿਦ੍ਧਾਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਭੂਪ ਉਪੋषਣਾਤ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਲਈ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਹੋਈ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਾਲੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਉਪਾਵਿष੍ਟੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜੈਃ ਕਿਲ
ਜਦੋਂ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੁਜਾਤੀ ਬੈਠਦੇ ਹਨ,
ਏਵਂ ਸਂਬੋਧ੍ਯਮਾਨੋ ऽਪਿ ਯਦਾ ਰਾਜਾ ਵਚਸ੍ਤਵ
ਜੇਕਰ ਐਸਾ ਕਹਿਣ ਤੇ ਵੀ ਰਾਜਾ ਤੁਹਾਡੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦਾ,
ਯਦਿ ਨ ਤ੍ਯਜਸੇ ਰਾਜਨ੍ਨੁਪਵਾਸਂ ਹਰੇਰ੍ਦਿਨੇ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਛੱਡਦੇ ਨਹੀਂ,
ਧਰ੍ਮਾਙ੍ਗਦਸ੍ਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਮੋਤ੍ਸਂਗੇਕ੍ਸ਼ਿਪ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਧਰਮਾਂਗਦ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੋ।
ਧਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ੀਣੋ ਭਵਾਨ੍ ਗਨ੍ਤਾ ਨਰਕੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਕੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਵੋਗੇ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸਂਗृਹ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਸੁਧਾਮਰਾਣਾਂ ਸਮ੍ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਮਾਧਵਵਾਸਂਰੇ ऽਸੌ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ, ਉਹ ਮਾਧਵ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਆਨੰਦ ਲੈਵੇਗਾ।
ਲਿਪਿਪ੍ਰਮਾਣਂ ਨਰਕਾਧਿਵਾਸੀ ਭਵਿष੍ਯਤੇ ਸਾਧੁ ਕृਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਹਿ
ਲਿਖਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਰਕ ਵਾਸੀ ਹੋਵੇਗਾ; ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਚੰਗਾ ਹੈ।
ਨਿਃਸ਼ੇषਾਮਰਪੂਜ੍ਯਂ ਵ੍ਰਜਤਿ ਪਦਂ ਪਦ੍ਮਨਾਭਸ੍ਯ
ਉਹ ਪਦਮਨਾਭ ਦੇ ਉੱਚ ਪਦ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।
ਉਵਾਚ ਨਾਮ ਮੇਦੇਹਿ ਯੇਨ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਨਾਮ ਦੱਸੋ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਮੰਦਰ ਜਾ ਸਕਾਂ।
ਨਾਮ ਪਾਪਹਰਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤਤ੍ਕੁਰੁष੍ਵ ਕੁਸ਼ਧ੍ਵਜ
ਜੋ ਨਾਮ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਕਰੋ, ਹੇ ਕੁਸ਼ਧਵਜ।
ਮੋਹਿਨੀ ਨਾਮ ਤੇ ਦੇਵਿ ਸਗੁਣਂ ਹਿ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਮ ਮੋਹਿਨੀ ਹੈ; ਇਹ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯਦਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵੈ ਸੁਭ੍ਰੁ ਤ੍ਵਤ੍ਸਂਪਰ੍ਕਂ ਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਭਵਾਂ ਵਾਲੀ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾ ਲਵੇ, ਉਹ ਸੁਖ ਲੈਵੇਗਾ।
ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਾਮਰੈਰ੍ਮਾਰ੍ਗੇ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇ ਮਨ੍ਦਰਾਚਲਮ੍
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ ਪਈ।
ਯਸ੍ਯ ਸਂਵੇष੍ਟਨੇ ਨਾਗੋ ਵਾਸੁਕਿਰ੍ਨਹਿ ਪੂਰ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੇ ਆਧਾਰ ਨੂੰ ਵਾਸੁਕੀ ਨਾਗ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੇਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
षਡ੍ਲਕ੍ਸ਼ਯੋਜਨਃ ਸਿਂਧੁਰ੍ਯਸ੍ਯਾਸੌ ਗਹ੍ਵਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਗੁਫਾ ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਹੈ ਕਿ ਛੇ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਲੰਬਾ ਹਾਥੀ ਵੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪਤਤਾ ਯੇਨ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਿਂਧੋਰ੍ਗੁਹ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਰਾਜਾ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਉਸ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਗੁਪਤ ਭੇਦ ਖੁਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੂਰ੍ਮਾਸ੍ਥਿਘਰ੍षਤਾ ਯੇਨ ਪਾਵਕੋ ਜਨਿਤੋ ਮਹਾਨ੍
ਕੁੰਭੀ ਦੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਰਗੜ ਨਾਲ ਉਥੇ ਵੱਡੀ ਅੱਗ ਪੈਦਾ ਹੋਈ।
ਨ ਦੇਵੈਰ੍ਦਾਨਵੈਰ੍ਵਾਪਿ ਦृष੍ਟੋ ਯੋ ਹਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਨਾ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਨਾ ਦਾਨਵ ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੇਖ ਸਕੇ ਹਨ।
ਕੇਯੂਰਘਰ੍षਣੇ ਯੇਨ ਕृਤਂ ਦੇਵਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰਿਣਃ
ਚਕਰਧਾਰੀ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਕੇਯੂਰ ਰਗੜਨ ਨਾਲ ਉਥੇ ਉਸ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਬਣੀ।
ਰਤ੍ਨਾਨਾਂ ਮਨ੍ਦਿਰਂ ਹ੍ਯੇष ਬਹੁਧਾਤੁਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਹ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਮੰਦਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੀਮਤੀ ਧਾਤੂ ਹਨ।
ਸੁਰਾਙ੍ਗਨਾਨਾਂ ਰਤਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨੋ ਯੋ ਰਤ੍ਨੌषਧੀਨਾਂ ਪ੍ਰਭਵੋ ਗਿਰਿਰ੍ਮਹਾਨ੍
ਇਹ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਰਤਨ-ਉਸ਼ਧੀਆਂ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਸੁਰੰਗਣਾਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਦੈਰ੍ਘ੍ਯੇਣ ਤਾਵਨ੍ਤਿ ਹਿ ਯੋਜਨਾਨਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਯष੍ਟੀਵ ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤੋ ऽਸੌ
ਇਹ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਤੰਭ ਵਾਂਗ ਇੰਨੇ ਯੋਜਨ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਗਤਃ ਕਸ਼੍ਯ ਪਨਨ੍ਦਨੋ ਵੈ ਵਿਰਸ਼੍ਮਿਤਾਮੇਤਿ ਵਿਨष੍ਟਤੇਜਾਃ
ਕਸ਼ਯਪ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਮਿਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਤੇਜ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੂਰ੍ਯਤੇਜੋਨਿਹਨ੍ਤਾਰਂ ਮਨ੍ਦਰਂ ਤੇਜਸਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੇ ਤੇਜ ਨੂੰ ਘਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨੀਲਕਾਨ੍ਤਿਮਯੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਸਪ੍ਤਯੋਜਨਵਿਰਤृਤੇ
ਇਹ ਪਹਾੜ ਨੀਲਕੰਠ ਰੰਗ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ, ਦਿਵਿਆ ਹੈ ਤੇ ਸੱਤ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਦਸ਼ਹਸ੍ਤ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਹਿ ਵਿਸ੍ਤਰਾਦੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਸਂਖ੍ਯਯਾ
ਉਸ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਤੇ ਉਚਾਈ ਦਸ ਹਸਤਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।