ਯੋ ਨ ਵਾਕ੍ਯਾਦ੍ਵਿਚਲਤੇ ਸਹੈਵ ਹਿ ਪਿਤੁਰ੍ਗृਹੇ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਕਹੇ ਤੋਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹਟਦਾ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਾਨਿ ਕਨਕਾਭਾਸੇ ਤ੍ਵਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਉਹ ਸੌਂਆਂ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਸਮੀਪਂ ਗਚ੍ਛ ਚਾਰ੍ਵਙ੍ਗਿ ਮਨ੍ਦਰੇ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮੇ
ਚੰਗੀ ਅੰਗ ਵਾਲੀਏ, ਮੰਦਰ ਪਰਬਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾ।
ਤਵ ਗੀਤੇਨ ਚਾਰ੍ਵਙ੍ਗਿ ਮੋਹਿਤੋ ऽਸ਼੍ਵਂ ਵਿਹਾਯ ਚਕਤ
ਚੰਗੀ ਅੰਗ ਵਾਲੀਏ, ਤੇਰੇ ਗੀਤ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਘੋੜਾ ਛੱਡ ਕੇ ਫਿਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਿ ਤ੍ਵਯਾਵਾਚ੍ਯਂ ਮਿਲਿਤ੍ਵਾ ਭੂਭੁਜਾ ਤ੍ਵਿਹ
ਉਥੇ, ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਮਿਲ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਹੈ।
ਯਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਹ੍ਯਹਂ ਨਾਥ ਤਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਹਿ ਤ੍ਵਯਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਤੂੰ ਜਰੂਰ ਕਰ।
ਯਤਸ੍ਤਂ ਸ਼ਪਥੈਰ੍ਧृਤ੍ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਕਰੇਣ ਵੈ
ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਸਮਾਂ ਦੇ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਫੜ।
ਸੁਰਤੇ ਤਵ ਚਾਰ੍ਵਙ੍ਗਿ ਯਦਾ ਮੁਗ੍ਧੋ ਹਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ
ਚੰਗੀ ਅੰਗ ਵਾਲੀਏ, ਜਦ ਉਹ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਬੇਖ਼ਬਰ ਲੱਗੇ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸ਼ਪਥੋ ਰਾਜਨ੍ਕृਤੋ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਪਾਲਨੇ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਬੋਲ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ ਕਸਮ ਖਾਈ ਸੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤ੍ਵਯਾ ਮੁਗ੍ਧੋ ਰਾਜਾ ਵੈ ਸਤ੍ਯਗੌਰਵਾਤ੍
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ, ਰਾਜਾ ਸਚਾਈ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਭੋਲਾਪਣ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤੁ ਵਚਨੇ ਤ੍ਵਯਾ ਵਾਚ੍ਯੋ ਵਰਾਨਨੇ
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਐਸਾ ਬੋਲੋ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨੋਪਵਾਸਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯੋ ਜਾਤੁ ਵੈ ਹਰਿਵਾਸਰੇ
ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ।
ਸੁਮੁਗ੍ਧਾਂ ਯੌਵਨੋਪੇਤਾਂ ਸ੍ਵਭਾਰ੍ਯਾਂ ਯੋ ਨ ਸੇਵਤੇ
ਜੋ ਆਪਣੀ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ,
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮਪਵਿਦ੍ਧਾਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਭੂਪ ਉਪੋषਣਾਤ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਲਈ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਹੋਈ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਾਲੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਉਪਾਵਿष੍ਟੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜੈਃ ਕਿਲ
ਜਦੋਂ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੁਜਾਤੀ ਬੈਠਦੇ ਹਨ,
ਏਵਂ ਸਂਬੋਧ੍ਯਮਾਨੋ ऽਪਿ ਯਦਾ ਰਾਜਾ ਵਚਸ੍ਤਵ
ਜੇਕਰ ਐਸਾ ਕਹਿਣ ਤੇ ਵੀ ਰਾਜਾ ਤੁਹਾਡੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦਾ,
ਯਦਿ ਨ ਤ੍ਯਜਸੇ ਰਾਜਨ੍ਨੁਪਵਾਸਂ ਹਰੇਰ੍ਦਿਨੇ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਛੱਡਦੇ ਨਹੀਂ,
ਧਰ੍ਮਾਙ੍ਗਦਸ੍ਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਮੋਤ੍ਸਂਗੇਕ੍ਸ਼ਿਪ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਧਰਮਾਂਗਦ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੋ।
ਧਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ੀਣੋ ਭਵਾਨ੍ ਗਨ੍ਤਾ ਨਰਕੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਕੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਵੋਗੇ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸਂਗृਹ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਸੁਧਾਮਰਾਣਾਂ ਸਮ੍ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਮਾਧਵਵਾਸਂਰੇ ऽਸੌ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ, ਉਹ ਮਾਧਵ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਆਨੰਦ ਲੈਵੇਗਾ।
ਲਿਪਿਪ੍ਰਮਾਣਂ ਨਰਕਾਧਿਵਾਸੀ ਭਵਿष੍ਯਤੇ ਸਾਧੁ ਕृਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਹਿ
ਲਿਖਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਰਕ ਵਾਸੀ ਹੋਵੇਗਾ; ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਚੰਗਾ ਹੈ।
ਨਿਃਸ਼ੇषਾਮਰਪੂਜ੍ਯਂ ਵ੍ਰਜਤਿ ਪਦਂ ਪਦ੍ਮਨਾਭਸ੍ਯ
ਉਹ ਪਦਮਨਾਭ ਦੇ ਉੱਚ ਪਦ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।
ਉਵਾਚ ਨਾਮ ਮੇਦੇਹਿ ਯੇਨ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਨਾਮ ਦੱਸੋ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਮੰਦਰ ਜਾ ਸਕਾਂ।
ਨਾਮ ਪਾਪਹਰਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤਤ੍ਕੁਰੁष੍ਵ ਕੁਸ਼ਧ੍ਵਜ
ਜੋ ਨਾਮ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਕਰੋ, ਹੇ ਕੁਸ਼ਧਵਜ।
ਮੋਹਿਨੀ ਨਾਮ ਤੇ ਦੇਵਿ ਸਗੁਣਂ ਹਿ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਮ ਮੋਹਿਨੀ ਹੈ; ਇਹ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯਦਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵੈ ਸੁਭ੍ਰੁ ਤ੍ਵਤ੍ਸਂਪਰ੍ਕਂ ਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਭਵਾਂ ਵਾਲੀ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾ ਲਵੇ, ਉਹ ਸੁਖ ਲੈਵੇਗਾ।
ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਾਮਰੈਰ੍ਮਾਰ੍ਗੇ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇ ਮਨ੍ਦਰਾਚਲਮ੍
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ ਪਈ।
ਯਸ੍ਯ ਸਂਵੇष੍ਟਨੇ ਨਾਗੋ ਵਾਸੁਕਿਰ੍ਨਹਿ ਪੂਰ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੇ ਆਧਾਰ ਨੂੰ ਵਾਸੁਕੀ ਨਾਗ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੇਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
षਡ੍ਲਕ੍ਸ਼ਯੋਜਨਃ ਸਿਂਧੁਰ੍ਯਸ੍ਯਾਸੌ ਗਹ੍ਵਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਗੁਫਾ ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਹੈ ਕਿ ਛੇ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਲੰਬਾ ਹਾਥੀ ਵੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪਤਤਾ ਯੇਨ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਿਂਧੋਰ੍ਗੁਹ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਰਾਜਾ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਉਸ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਗੁਪਤ ਭੇਦ ਖੁਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।