ਪਦ੍ਮਨਾਭਦਿਨੇ ਭੋਕ੍ਤਾ ਨਿਗ੍ਰਾਹ੍ਯੋ ਦਸ੍ਯੁਵਦ੍ਭਵੇਤ੍
ਪਦਮਨਾਭ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਜੇ ਕੋਈ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਚੋਰ ਵਾਂਗ ਰੋਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਮੇਦ ਵਚਨਂ ਸ਼ृਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਮਾਮਕਮ੍
ਮੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਰਾਜ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਭੋਗੇ।
ਅਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਪਟਹੇ ਹੇਮਸਂਪੁਟੇ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਢੱਕਣ ਵਾਲੇ ਡੰਗ ਉੱਤੇ,
ਗਚ੍ਛਿਦ੍ਭਿਃ ਸਂਕੁਲੋ ਮਾਰ੍ਗਃ ਕृਤੋ ਕृਤੋ ਲੋਕੈਰ੍ਹਰੇਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਓ, ਹਰੀ ਦੀ ਖਾਤਰ ਰਾਹ ਚੱਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਰਸਤਾ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਪ੍ਰਮਾਦਤੋ ਵਾਪਿ ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਹਰਿਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਚਾਹੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਜਾਂ ਭੁੱਲ ਚ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵ੍ਯਾਜੇਨਾਪਿ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਾਣੈਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਦੋਖ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਝੂਠੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ,
ਸ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਧਰਾਧਰ੍ਮਂ ਯੋ ਨਾਸ਼੍ਨਾਤਿ ਹਰੇਰ੍ਦਿਨੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਧਰਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਰੁਭਯੋਰਪਿ
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਦੋਹਾਂ ਪੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੱਖ ਤੇ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਲੇਖ੍ਯਕਰ੍ਮਣਿ ਵਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤੋ ऽਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਨੇ ਲਿਖਣ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਵੈष੍ਣਵਂ ਲੋਕਂ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੈਰ੍ਮਾਨਵਾਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਆਪਣੇ ਕਰਤਬਾਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਤੁਰੰਤ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭਗ੍ਨੋ ਯਾਮ੍ਯੋ ऽਭਵਨ੍ਮਾਰ੍ਗੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਦਿਤ੍ਯਤਾਪਿਤਃ
ਦਵਾਦਸ਼ ਸੂਰਜਾਂ ਦੀ ਤਾਪ ਨਾਲ, ਯਮ ਦਾ ਰਸਤਾ ਟੁੱਟ ਗਿਆ।
ਦੇਵਾ ਨਾਮਪਿ ਯੇ ਲੋਕਾਸ੍ਤੇ ਸ਼ੂਨ੍ਯਾ ਹ੍ਯਭਵਂਸ੍ਤਥਾ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵੀ ਇੰਝ ਹੀ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਏ।
ਮੁਕ੍ਤ੍ਵੈਕਾਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾ ਨਾਨ੍ਯਂ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਤੇ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਮਾਨukh ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਨਾਰਦੋ ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਚੇਦਮੁਵਾਚ ਹ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਨ ਚਾਪਿ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਲੇਖ੍ਯਂ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਦੁष੍ਕृਤਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਤੇ ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਕੋਈ ਲਿਖਤ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀ।
ਕਾਰਣਂ ਕਿਂ ਨ ਚਾਯਾਨ੍ਤਿ ਪਾਪਿਨੋ ਯੇਨ ਤੇ ਗृਹਮ੍
ਇਹ ਕੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਪਾਪੀ ਤੇਰੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ?
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤੁ ਵਚਨੇ ਨਾਰਦੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨਾਰਦ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ,
ਯੋ ऽਯਂ ਨਾਰਦ ਭੂਪਾਲਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਨਾਰਦ ਜੀ, ਇਹ ਰਾਜਾ ਜੋ ਅੱਜ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੈ,
ਪ੍ਰਬੋਧਯਤਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ ਜਨਂ ਪਟਹੇਨ ਹਿ
ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡੰਗਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਯੇ ਕੇਚਿਦ੍ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਮੇ ਦਣ੍ਡੇषੁ ਯਾਨ੍ਤਿ ਹਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵ੍ਯਾਜੇਨਾਪਿ ਮੁਨੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸਮੁਪੋषਿਤਾਃ
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੇ ਕੋਈ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਝੂਠੀ ਹੀ ਰੱਖ ਲੈਂਦੇ ਹਨ,
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਸੇਵਨਾਲ੍ਲੋਕਾਃ ਪ੍ਰਾਯਾਨ੍ਤਿ ਹਰਿਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਰੀਤ ਨਿਭਾ ਕੇ ਲੋਕ ਹਰਿ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕृਤ ਹਿ ਨਰਕਾਃ ਸ਼ੂਨ੍ਯਾ ਲੋਕਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਨਰਕ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਏ ਹਨ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵੀ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯੁਪਵਾਸਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇਨ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ,
ਸਮੁਪੋष੍ਯ ਦਿਨਂ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਹਰਿਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਹਰਿ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨੇਤ੍ਰਹੀਨਃ ਕਰ੍ਣਹੀਨਃ ਸਂਧ੍ਯਾਹੀਨੋ ਦ੍ਵਿਜੋ ਯਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਿਆ ਹੋਇਆ ਵਿਅਕਤੀ ਅੱਖਾਂ, ਕੰਨ ਜਾਂ ਸੰਧਿਆ ਰੀਤ ਤੋਂ ਵੰਝਾ ਹੋਵੇ,
ਤ੍ਯਕ੍ਤਕਾਮਸ੍ਤ੍ਵਹਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਲ੍ਲੋਕਪਾਲਤ੍ਵਮੀਦृਸ਼ਮ੍
ਕਾਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਦਾ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਨਿਰ੍ਵ੍ਯਾਪਾਰੋ ਨਿਯੋਗੀ ਤੁ ਨਿਯੋਗੇ ਯਸ੍ਤੁ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਪਰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਨਿਯੁਕਤੀ 'ਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਮੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨਾਰਦੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਯਮ ਜੀ ਨਾਰਦ ਦੇ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ,
ਸ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਮਾਸੀਨਂ ਮੂਰ੍ਤਾਮੂਰਤਜਨਾਵृਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬਿਨਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਹਨ।