ਵਾਪੀਕੂਪਤਡਾਗਾਨਿ ਦੇਵਤਾਯਤਨਾਨਿ ਚ
ਜਲ-ਸੰਭਾਲ, ਕੂਏਂ, ਪੋਖਰ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰ,
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਾ ਆਹਰੇਨ੍ਮੂਤ੍ਰਂ ਕृष੍ਣਾਯਾ ਗੋਃ ਸ਼ਕृਤ੍ਤਥਾ
ਚਿੱਟੀ ਗਾਂ ਦਾ ਮੂਤਰ ਤੇ ਕਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾ ਗੋਬਰ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਪਿਲਾਯਾ ਘृਤਂ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਭੂਰੀ ਗਾਂ ਤੋਂ ਘੀ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆਹृਤ੍ਯ ਪ੍ਰਣਵੇਨੈਵ ਉਤ੍ਥਾਪ੍ਯ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਚ
ਇਹ ਸਭ ਲਿਆ ਕੇ, 'ਓਮ' ਉਚਾਰ ਕੇ, ਅਤੇ ਚੁੱਕ ਕੇ ਵੀ 'ਓਮ' ਉਚਾਰ ਕੇ,
ਪਾਲਾਸ਼ੇ ਮਧ੍ਯਮੇ ਪਰ੍ਣੇ ਭਾਣ੍ਡੇ ਤਾਮ੍ਰਮਯੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਪਾਲਾਸ਼ ਦੇ ਦਰਖ਼ਤ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਪੱਤੇ 'ਤੇ, ਚੰਗੀ ਤਾਮਬੇ ਦੀ ਪਤਿਲੀ ਵਿੱਚ—
ਸੂਤਕੇ ਤੁ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੇ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਜਦੋਂ ਜਨਮ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਦੂਜੀ ਵਾਰੀ ਵੀ ਐਸਾ ਹੋਵੇ—
ਜਾਤੇਨ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤੇ ਜਾਤਂ ਮृਤੇਨ ਮृਤਕਂ ਤਥਾ
ਜੋ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਨਮ ਦੀ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੌਤ ਦੀ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗਰ੍ਭਸਂਸ੍ਤ੍ਰਵਣੇ ਮਾਸੇ ਤ੍ਰੀਣ੍ਯਹਾਨਿ ਵਿਨਿਰ੍ਦਿਸ਼ੇਤ੍
ਗਰਭ ਦੇ ਨਿਕਾਸ ਲਈ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਰਜਸ੍ਯੁਪਰਤੇ ਸਾਧ੍ਵੀ ਸ੍ਨਨੇਨ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਰਜਸ੍ਵਲਾ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਮਾਹਵਾਰੀ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾ ਸੰਤ ਵਤੀ ਮਹਿਲਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਮਿਗੋਤ੍ਰੇਣ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾਸ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਿਣ੍ਡੋਦਕਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਉਸ ਲਈ ਪਿੰਡ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਰਸਮ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਦੇ ਗੋਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
षਣ੍ਣਾਂ ਦੇਯਾਸ੍ਤ੍ਰਯਃ ਪਿਣ੍ਡਾ ਏਵਂ ਦਾਤਾ ਨ ਮੁਹ੍ਯਤਿ
ਛੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਪਿੰਡ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਭਟਕਦਾ ਨਹੀਂ।
ਪਿਤਾਮਹ੍ਯਪਿ ਸ੍ਵੇਨੈਵ ਸ੍ਵੇਨੈਵ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹੀ
ਪਿਤਾ ਦੀ ਮਾਤਾ ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਦਾਦੀ ਲਈ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ਜ ਰਸਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਦੈਵਂ ਭੋਜਯੇਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪਿਣ੍ਡਮੇਕਂ ਤੁ ਨਿਰ੍ਵਪੇਤ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਿਨਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਕ ਪਿੰਡ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਵਣਂ ਚੇਤਿ ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪਞ੍ਚਵਿਧਂ ਬੁਧੈਃ
ਪਾਰਵਣ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਵੀ ਜਾਣੋ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਦਵਾਨ ਪੰਜ ਕਿਸਮ ਦੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਨਿਰ੍ਵਪੇਰ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ਨਰਃ ਪਿਣ੍ਡਾਨੇਕਮੇਵ ਮृਤੇ ऽਹਨਿ
ਮਰਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਇਕ ਪਿੰਡ, ਤੇ ਹੋਰ ਦਿਨ ਤਿੰਨ ਪਿੰਡ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਪਾਣਿਗ੍ਰਹਣਮਨ੍ਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਗੋਤ੍ਰਾਦ੍ਭ੍ਰਸ਼੍ਯਤੇ ਤਤਃ
ਵਿਆਹ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਹੱਥ ਫੜਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਗੋਤ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਸਮਂ ਸੂਤਕਂ ਯਾਤਿ ਤਥਾਪਿਣ੍ਡੋਦਕੇ ऽਪਿ ਚ
ਉਹੋ ਜਿਹੀ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਪਿੰਡ ਪਾਣੀ ਦੀ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਤ੍ਵਂ ਸਾ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਭਰ੍ਤੁਃ ਪਿਣ੍ਡੇ ਗੋਤ੍ਰੇ ਚ ਸੂਤਕੇ
ਉਹ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੰਡ, ਗੋਤ ਤੇ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਵਿੱਚ ਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਸ੍ਥਿਸਂਚਯਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਬਨ੍ਧੁਭਿਰ੍ਹਿਤਬੁਦ੍ਧਿਭਿਃ
ਹੱਡੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਨ ਦੀ ਰਸਮ ਸਿਆਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਸ੍ਥਿਸਂਚਯਨਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਵਰ੍ਣਾਨਾਮਨੁਪੂਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਹੱਡੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਨ ਦੀ ਰਸਮ ਵਰਨਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪ੍ਰੇਤਲੋਕਾਤ੍ਸ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਹ ਪ੍ਰੇਤ ਲੋਕ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਆਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਮੇ ਪਿਤਰੋ ਗृਹ੍ਣਨ੍ਤ੍ਵੇਤਾਆਜਾਞ੍ਜਲੀਨ੍
ਮੇਰੇ ਪਿਤਰ ਆ ਜਾਓ, ਤੇ ਇਹ ਅੰਜਲੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।
ਗੋਸ਼ृਙ੍ਗਮਾਤ੍ਰਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਜਲਮਧ੍ਯੇ ਵਿਨਿਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਗਾਂ ਦੇ ਸਿੰਗ ਜਿੰਨਾ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਪਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤॄਣਾਂ ਸ੍ਥਾਨਮਾਕਾਸ਼ਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਦਿਕ੍ ਤਥੈਵ ਚ
ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਠਿਕਾਣਾ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਹੈ, ਤੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਵੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦਸ੍ਯ ਜਲਂ ਦੇਯਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਹਿਤਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਮਧ੍ਯਯੋਰਪ੍ਯੁਭਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਦਾ ਜਲਮ੍
ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਪਾਣੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਭਾਣ੍ਡਸ੍ਥਂ ਧਰਣੀਸ੍ਥਂ ਵਾ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਦਾ ਜਲਮ੍
ਭਾਂਡੇ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਾਇਆ ਪਾਣੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਸਂਸ੍ਕृਤਪ੍ਰਮੀਤਾਨਾਂ ਸ੍ਥਲੇ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਬਿਨਾ ਸੰਸਕਾਰ ਮਰੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਭਾਭ੍ਯਾਂ ਤਰ੍ਪਣੇ ਦਦ੍ਯਾਦੇष ਧਰ੍ਮੋ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਤਰਪਣ ਸਮੇਂ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹੀ ਧਰਮ ਨਿਯਮ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਧੈਰ੍ਯਮਾਸ੍ਥਾਯ ਰੌਦ੍ਰਾ ਯੇ ਨਰਕਾ ਯਤਃ
ਹੌਸਲਾ ਰੱਖ ਕੇ ਸੁਣੋ, ਉਹ ਰੌਦਰ ਨਰਕ ਜਿਥੋਂ ਇਹ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।