ਹਰਿਪਾਦਾਂਬੁਜਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਮਭੀष੍ਟਪ੍ਤਦਮਸ੍ਤੁ ਨਃ
ਹਰੀ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਕਮਲ ਪੈਰ ਸਾਡੀਆਂ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ।
ਕੋਵਹ੍ਨਿਰ੍ਦਹਤੇ ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਭਵਾਨ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਉਸ ਲਈ ਕਿਹੜੀ ਅੱਗ ਸੜਦੀ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਦੱਸੋ।
ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਤਵ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਰਿਵਿਧਸ੍ਯ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ (ਅੱਗ) ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ।
ਭਾਵ੍ਯਂ ਵਾਪ੍ਯਥਵਾਤੀਤਂ ਵਰ੍ਤਮਾਨ ਵਦਸ੍ਵ ਨਃ
ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਭਵਿੱਖ ਹੋਵੇ, ਪਿਛਲਾ ਜਾਂ ਮੌਜੂਦਾ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਵਹ੍ਨਿਨਾ ਯੇਨ ਤਦ੍ਭਵੇਤ੍
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਕਿਹੜੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਉਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਭਸ੍ਮ ਸ਼ੁष੍ਕਂ ਤਥਾਰ੍ਦ੍ਰਂ ਚ ਪਾਪਮਸ੍ਯ ਹ੍ਯੇਸ਼ੇषਤਃ
ਰਾਖ, ਸੁੱਕੀ ਜਾਂ ਗਿੱਲੀ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਉਪਵਾਸਪਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯੇਨ੍ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍
ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ੋਧਯਤਿ ਪਾਪਾਨਿ ਕਿਤਵੋ ਹਿ ਯਥਾ ਧਨਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਇੰਝ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਜੂਆਰੀ ਆਪਣਾ ਧਨ ਗਵਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਭਸ੍ਮਤਾਂ ਯਾਤਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਅਪਿ ਜਨ੍ਮਸ਼ਤੋਦ੍ਭਵਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸੌਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਵੀ ਰਾਖ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਾਦृਸ਼ਂ ਪਦ੍ਮਨਾਭਸ੍ਯ ਦਿਨਂ ਪਾਤਕਹਾਨਿਦਮ੍
ਪਦਮਨਾਭ ਦਾ ਇਹ ਦਿਨ ਐਸਾ ਹੈ ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਨ੍ਨੋਪਵਸੇਜ੍ਜਨ੍ਤੁਃ ਪਦ੍ਮਨਾਭਦਿਮਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖ ਪਦਮਨਾਭ ਦੇ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ ਉੱਤੇ ਉਪਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਸਦੇ ਪਾਪ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯੁਪਵਾਸਸ੍ਯ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਵਰਤ ਵੀ ਇਕਾਦਸੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਦੇ ਇਕ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯੁਪਵਾਸੇਨ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਲਯਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਇਕਾਦਸੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵ੍ਯਾਜੇਨਾਪਿ ਕृਤਾ ਰਾਜਨ੍ਨ ਦਰ੍ਸ਼ਯਤਿ ਭਾਸ੍ਕਰਿਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੇ ਕੋਈ ਝੂਠੇ ਮਨ ਨਾਲ ਵੀ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਸੁਕਲਤ੍ਰਪ੍ਰਦਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਸ਼ਰੀਰਾਰੋਗ੍ਯਦਾਯਿਨੀ
ਇਹ ਵਰਤ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ।
ਨ ਚਾਪਿ ਕੈਰਵਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਨ ਰੇਵਾ ਨ ਚ ਦੇਵਿਕਾ
ਕੋਈ ਕੈਰਵ ਖੇਤਰ, ਨਾ ਰੇਵਾ, ਨਾ ਹੀ ਦੇਵਿਕਾ ਇਸਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੇ।
ਅਨਾਯਾਸੇਨ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਹਰਿਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਔਖੇ ਦੇ, ਮਨੁੱਖ ਹਰਿ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਵ੍ਰਜੇਨ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰ੍ਯਾਯਾ ਦਸ਼ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਪੁਰੁषਾਨੁਦ੍ਧਰੇਤ੍ਤਥਾ
ਭੈਣ ਦੀ ਦਸ ਪੱਖੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਿਨ੍ਤਾਮਣਿਸਮਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਅਥਵਾਪਿ ਨਿਧੇਃ ਸਮਾ
ਇਹ ਵਰਤ ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਰਤਨ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਂ ਯੇ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾ ਹਿ ਨਰਾ ਨਰਵਰੋਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਪੁਰਖਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ,
ਸ੍ਰਗ੍ਵਿਣਃ ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਹਰਿਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਉਹ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਹਾਰ ਪਾ ਕੇ ਤੇ ਪੀਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਹਰਿ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਾਪੇਨ੍ਧਨਸ੍ਯ ਘੋਰਸ੍ਯ ਪਾਵਕਾਖ੍ਯੋ ਮਹੀਪਤੇ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਚੜ੍ਹੇ ਹੋਣ, ਉਸ ਲਈ ਪਾਵਕ ਨਾਮ ਦੀ ਅੱਗ ਹੈ।
ਇਚ੍ਛਦ੍ਭਿਰ੍ਵਿਪੁਲਾਨ੍ਯੋਗਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਾਦਿਕਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਕਰਕੇ ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਰੇ ਆਦਿਕ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ—
ਬਹੁਵृਜਿਨਸਮੇਤੋ ऽਕਾਮਤਃ ਕਾਮਤੋ ਵਾ ਵ੍ਰਜਤਿ ਪਦਮਨਨ੍ਤਂ ਲੋਕਨਾਥਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਃ
ਚਾਹੇ ਬੰਦਾ ਅਨੇਕ ਪਾਪਾਂ ਵਿਚ ਘਿਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਨਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਦਾ ਅਨੰਤ ਠਿਕਾਣਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਰ੍ਮੁਨਯਃ ਸੂਤਂ ਵ੍ਯਾਸਸ਼ਿष੍ਯਂ ਮਹਾਮਤਿਮ੍
ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਵਿਆਸ ਜੀ ਦੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਚੇਲੇ ਸੂਤ ਜੀ ਨੂੰ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੇ।
ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਕਥਯਾਮਾਸ ਉਪਵਾਸਵਿਧਿਂ ਤਥਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ ਦੱਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਚਕ੍ਰਿਣਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪੌਘ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਦਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਚੱਕਰਧਾਰੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਵੀ ਦੱਸੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਭਵਾਨ੍ ਜਾਨਾਤਿ ਮਾਨਦ
ਮਾਨਯੋਗ, ਤੁਸੀਂ ਅਠਾਰਾਂ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹੋ।
ਤਨ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਯਨ੍ਨ ਵੇਤ੍ਸਿ ਤ੍ਵਂ ਪੁਰਾਣੇषੁ ਸ੍ਮृਤਿष੍ਵਪਿ
ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਜਾਂ ਸਮਝਦੀਆਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਾ ਆਉਂਦੀ ਹੋਵੇ।