ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਪ੍ਰਦਦੇਚ੍ਛਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰੀਯੇਤ ਮਾਧਵਃ
ਆਦਮੀ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇਵੇ; ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਮਾਧਵ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਸ਼ੀ ਪੁਰੀ ਨਗੋ ਮੇਰੁਰ੍ਦੇਵੋ ਨਾਰਾਯਣੋ ਹਰਿਃ
ਕਾਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਨਾਰਾਇਣ ਹਰੀ ਦੇਵਤਾ ਹਨ—
ਮਾਰ੍ਗੋ ਮृਗੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪੁਰੁषੋ ऽਸ਼੍ਵਤ੍ਥਃ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦ ਆਨਨਮ੍
ਰਾਹ ਸਿੰਘ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਪੀਪਲ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਚਿਹਰਾ ਹੈ—
ਪਾਵਕੋ ਵਿष੍ਣੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕਪਿਲੋ ਵਾਕ੍ਪਤਿਃ ਕਵਿਃ
ਅੱਗ ਵਿਸ਼ਣੂ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਵੀ, ਕਪਿਲ, ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ—
ਉਰ੍ਵਸ਼ੀ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਯਦ੍ਵਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਟਾਸ਼੍ਚੈਤੇ ਸ੍ਵਜਾਤਿषੁ
ਉਰਵਸ਼ੀ, ਸੋਨਾ—ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਜਾਤ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ—
ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰਸ੍ਤੁ ਸ਼ਿਵਂ ਚਾਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਸਭ ਦੇ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਭ੍ਯਰ੍ਚਿਤਃ ਸੂਤਃ ਸ਼ੌਨਕਾਦ੍ਯੈਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸੂਤ ਨੂੰ ਸ਼ੌਨਕ ਆਦਿ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਮਿਲਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਸਮ੍ਯਗਨੁष੍ਠਾਯ ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਥੁਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਰਿਣਃ
ਸਭ ਨੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਏ।
ਸ ਤੁ ਨਿਰ੍ਵਿषਮਨਸਾ ਸਮੇਤ੍ਯ ਯਾਗਂ ਲਭਤੇ ਸਤਮਭੀਪ੍ਸਿਤਂ ਹਿ ਲੋਕਮ੍
ਜੋ ਮਨ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਉਹ ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ ਯਾਗ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਇੱਛਿਤ ਦੁਨੀਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਣ੍ਡਪਸ੍ਤਂਭਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਹਰਿਬਾਹਵਃ
ਹਰੀ ਦੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮੰਡਪ ਦੇ ਥੰਮ ਹਨ।
ਹਰਿਪਾਦਾਂਬੁਜਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਮਭੀष੍ਟਪ੍ਤਦਮਸ੍ਤੁ ਨਃ
ਹਰੀ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਕਮਲ ਪੈਰ ਸਾਡੀਆਂ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ।
ਕੋਵਹ੍ਨਿਰ੍ਦਹਤੇ ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਭਵਾਨ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਉਸ ਲਈ ਕਿਹੜੀ ਅੱਗ ਸੜਦੀ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਦੱਸੋ।
ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਤਵ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਰਿਵਿਧਸ੍ਯ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ (ਅੱਗ) ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ।
ਭਾਵ੍ਯਂ ਵਾਪ੍ਯਥਵਾਤੀਤਂ ਵਰ੍ਤਮਾਨ ਵਦਸ੍ਵ ਨਃ
ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਭਵਿੱਖ ਹੋਵੇ, ਪਿਛਲਾ ਜਾਂ ਮੌਜੂਦਾ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਵਹ੍ਨਿਨਾ ਯੇਨ ਤਦ੍ਭਵੇਤ੍
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਕਿਹੜੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਉਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਭਸ੍ਮ ਸ਼ੁष੍ਕਂ ਤਥਾਰ੍ਦ੍ਰਂ ਚ ਪਾਪਮਸ੍ਯ ਹ੍ਯੇਸ਼ੇषਤਃ
ਰਾਖ, ਸੁੱਕੀ ਜਾਂ ਗਿੱਲੀ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਉਪਵਾਸਪਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯੇਨ੍ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍
ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ੋਧਯਤਿ ਪਾਪਾਨਿ ਕਿਤਵੋ ਹਿ ਯਥਾ ਧਨਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਇੰਝ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਜੂਆਰੀ ਆਪਣਾ ਧਨ ਗਵਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਭਸ੍ਮਤਾਂ ਯਾਤਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਅਪਿ ਜਨ੍ਮਸ਼ਤੋਦ੍ਭਵਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸੌਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਵੀ ਰਾਖ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਾਦृਸ਼ਂ ਪਦ੍ਮਨਾਭਸ੍ਯ ਦਿਨਂ ਪਾਤਕਹਾਨਿਦਮ੍
ਪਦਮਨਾਭ ਦਾ ਇਹ ਦਿਨ ਐਸਾ ਹੈ ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਨ੍ਨੋਪਵਸੇਜ੍ਜਨ੍ਤੁਃ ਪਦ੍ਮਨਾਭਦਿਮਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਦ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖ ਪਦਮਨਾਭ ਦੇ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ ਉੱਤੇ ਉਪਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਸਦੇ ਪਾਪ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯੁਪਵਾਸਸ੍ਯ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਵਰਤ ਵੀ ਇਕਾਦਸੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਦੇ ਇਕ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯੁਪਵਾਸੇਨ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਲਯਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਇਕਾਦਸੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵ੍ਯਾਜੇਨਾਪਿ ਕृਤਾ ਰਾਜਨ੍ਨ ਦਰ੍ਸ਼ਯਤਿ ਭਾਸ੍ਕਰਿਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੇ ਕੋਈ ਝੂਠੇ ਮਨ ਨਾਲ ਵੀ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਹ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਸੁਕਲਤ੍ਰਪ੍ਰਦਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਸ਼ਰੀਰਾਰੋਗ੍ਯਦਾਯਿਨੀ
ਇਹ ਵਰਤ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ।
ਨ ਚਾਪਿ ਕੈਰਵਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਨ ਰੇਵਾ ਨ ਚ ਦੇਵਿਕਾ
ਕੋਈ ਕੈਰਵ ਖੇਤਰ, ਨਾ ਰੇਵਾ, ਨਾ ਹੀ ਦੇਵਿਕਾ ਇਸਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੇ।
ਅਨਾਯਾਸੇਨ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਹਰਿਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਔਖੇ ਦੇ, ਮਨੁੱਖ ਹਰਿ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਵ੍ਰਜੇਨ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰ੍ਯਾਯਾ ਦਸ਼ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਪੁਰੁषਾਨੁਦ੍ਧਰੇਤ੍ਤਥਾ
ਭੈਣ ਦੀ ਦਸ ਪੱਖੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਿਨ੍ਤਾਮਣਿਸਮਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਅਥਵਾਪਿ ਨਿਧੇਃ ਸਮਾ
ਇਹ ਵਰਤ ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਰਤਨ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।