ਸ ਸ਼ਿਵਃ ਸਾਦਰਂ ਤਸ੍ਯ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਂਤੁष੍ਟਮਾਨਸਃ
ਉਹ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਪੂਰੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਮਨੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸ਼ਾਂਭਵਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਲ੍ਲੋਕਸ਼ਙ੍ਕਰਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਭਲੇ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਕਰ ਤੋਂ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਨਾਰਦੋ ऽਭੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਗਤਾਗਤਪਰਾਯਣਃ
ਉਥੇ ਵੀ ਨਾਰਦ ਜੀ ਸਦਾ ਆਉਣ-ਜਾਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਏਤਦ੍ਵਃ ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨਾਰਦੀਯਂ ਮਹਨ੍ਮਯਾ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਇਹ ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸਿੱਖਿਆ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਚਤੁष੍ਪਾਦਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਜ੍ਞਾਨਵਰ੍ਦ੍ਧਨਮ੍
ਇਹ ਚਾਰ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੈ, ਜੋ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਮਾਜੇ ਦ੍ਵਿਜਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਤਥਾ ਕੇਸ਼ਵਮਨ੍ਦਿਰੇ
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵੀ,
ਸੇਤੌ ਕਾਞ੍ਚ੍ਯਾਂ ਕੁਸ਼ਸ੍ਥਲ੍ਯਾਂ ਗਙ੍ਗਾਦ੍ਵਾਰੇ ਕੁਸ਼ਸ੍ਥਲੇ
ਪੁਲ ਉੱਤੇ, ਕਾਂਚੀ ਵਿੱਚ, ਕੁਸ਼ਥਲੀ ਵਿੱਚ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ, ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਥਲੀ ਵਿੱਚ,
ਸ ਲਭੇਤ੍ਸਰ੍ਵਯ ਜ੍ਞਾਨਾਂ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਚ ਫਲਂ ਮਹਤ੍
ਉਹ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਤੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਉਪਵਾਸਪਰੋ ਵਾਪਿ ਹਵਿष੍ਯਾਸ਼ੀ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ, ਹਵਿਸ਼ਿਆ ਭੋਜਨ ਖਾਵੇ ਜਾਂ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ,
ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਿਰਤੋ ਵਾਪਿ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ ਸਿਦ੍ਧਿਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਥਿਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਘ੍ਨਃ ਪਠਤਾਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਸਦਾ
ਇਹ ਸਦਾ ਪੜ੍ਹਨ ਜਾਂ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੀਪ੍ਸਿਤਂ ਚੇਦਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਨਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਥੈਵ ਗਾਣਪਤ੍ਯਾਨਾਂ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਵਤਾਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਅਤੇ ਵਰਣ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਵੀ,
ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚੈਵ ਯਨ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਵੇਦਾਙ੍ਗਾਨਾਂ ਵਿਭਾਗਸ਼ਃ
ਮੰਤ੍ਰਾਂ, ਯੰਤਰਾਂ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਵੰਡ ਲਈ ਵੀ,
ਯ ਏਤਤ੍ਪਠਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ,
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੇਦਂ ਨਾਰਦੀਯਂ ਤੁ ਪੁਰਾਣਂ ਵੇਦਸਂਮਿਤਮ੍
ਜੋ ਇਹ ਨਾਰਦ ਪੁਰਾਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ, ਸੁਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਭੂਮਿਦਾਨੈਰ੍ਗਵਾਂ ਦਾਨੈ ਰਤ੍ਨਦਾਨੈਸ਼੍ਚ ਸਂਤਤਮ੍
ਜੋ ਭੂਮੀ, ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਲਗਾਤਾਰ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਯਸ੍ਤੁ ਵ੍ਯਾਕੁਰੁਤੇ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪੁਰਾਣਂ ਧਰ੍ਮਸਂਗ੍ਰਹਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਪੁਰਾਣ ਨੂੰ ਵਿਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਕਾਯੇਨ ਮਨਸਾ ਵਾਚਾ ਧਨਾਦ੍ਯੈਰਪਿ ਸਂਤਤਮ੍
ਸਰੀਰ, ਮਨ, ਬੋਲੀਆਂ, ਧਨ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਧਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਦਾ ਹੀ—
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੁਰਾਣਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ਧੋਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਰਾਰ੍ਚਨਮ੍
ਪੁਰਾਣਾ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੋਮ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ—
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਪ੍ਰਦਦੇਚ੍ਛਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰੀਯੇਤ ਮਾਧਵਃ
ਆਦਮੀ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇਵੇ; ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਮਾਧਵ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਸ਼ੀ ਪੁਰੀ ਨਗੋ ਮੇਰੁਰ੍ਦੇਵੋ ਨਾਰਾਯਣੋ ਹਰਿਃ
ਕਾਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਨਾਰਾਇਣ ਹਰੀ ਦੇਵਤਾ ਹਨ—
ਮਾਰ੍ਗੋ ਮृਗੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪੁਰੁषੋ ऽਸ਼੍ਵਤ੍ਥਃ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦ ਆਨਨਮ੍
ਰਾਹ ਸਿੰਘ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਪੀਪਲ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਚਿਹਰਾ ਹੈ—
ਪਾਵਕੋ ਵਿष੍ਣੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕਪਿਲੋ ਵਾਕ੍ਪਤਿਃ ਕਵਿਃ
ਅੱਗ ਵਿਸ਼ਣੂ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਵੀ, ਕਪਿਲ, ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ—
ਉਰ੍ਵਸ਼ੀ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਯਦ੍ਵਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਟਾਸ਼੍ਚੈਤੇ ਸ੍ਵਜਾਤਿषੁ
ਉਰਵਸ਼ੀ, ਸੋਨਾ—ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਜਾਤ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ—
ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰਸ੍ਤੁ ਸ਼ਿਵਂ ਚਾਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਸਭ ਦੇ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਭ੍ਯਰ੍ਚਿਤਃ ਸੂਤਃ ਸ਼ੌਨਕਾਦ੍ਯੈਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸੂਤ ਨੂੰ ਸ਼ੌਨਕ ਆਦਿ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਮਿਲਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਸਮ੍ਯਗਨੁष੍ਠਾਯ ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਥੁਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਰਿਣਃ
ਸਭ ਨੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਏ।
ਸ ਤੁ ਨਿਰ੍ਵਿषਮਨਸਾ ਸਮੇਤ੍ਯ ਯਾਗਂ ਲਭਤੇ ਸਤਮਭੀਪ੍ਸਿਤਂ ਹਿ ਲੋਕਮ੍
ਜੋ ਮਨ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਉਹ ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ ਯਾਗ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਇੱਛਿਤ ਦੁਨੀਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਣ੍ਡਪਸ੍ਤਂਭਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਹਰਿਬਾਹਵਃ
ਹਰੀ ਦੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮੰਡਪ ਦੇ ਥੰਮ ਹਨ।