ਰਕ੍ਸ਼ਾਵਿਧਾਨਂ ਚ ਤਥਾ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਰਸਮ ਵੀ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਰਭਿਪੂਜ੍ਯ ਦੇਵਨਿਕਰਾਨ੍ਸਂਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯ ਵਿष੍ਣ੍ਵਾਦਿਕਾਨ੍ਬਧ੍ਨੀਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਹਸ੍ਤਤਃ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤੋ ਨਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਕੋष੍ਠੇ ਸ੍ਵਕੇ
ਇਤਰਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਆਦਿ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਰੱਖਿਆ ਆਪਣੇ ਬਾਂਹ 'ਤੇ ਬੰਨ ਲਵੇ।
ਵਿਸृਜ੍ਯ ਚ ऋषੀਨ੍ਸਪ੍ਤ ਧਾਰਯੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੂਤ੍ਰਕਮ੍
ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ-ਸੂਤਰ ਪਹਿਨ ਲਵੇ।
ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਂਭੋਜ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਾਗ੍ਰ੍ਯਾਨੇਕਭੁਕ੍ਤਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾ ਕੇ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾ ਕੇ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਕਰੇ।
ਵਿਸ੍ਮृਤਂ ਵਿਧਿਹੀਨਂ ਚ ਨ ਕृਤਂ ਸੁਕृਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਰਸਮ ਭੁੱਲ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ।
ਏਕਭੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਯਸ੍ਤਾਂ ਤੁ ਸ਼ਿਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦਿਨ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ—
ਏਵਂ ਵਿਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਦੇਵਂ ਤੁ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਦ੍ਵ੍ਰਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
—ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇ ਕੇ, ਉੱਚਾ ਵਰਤ ਲੈ ਲਵੇ।
ਕृਤਮੈਤ੍ਰਾਦਿਨਿਤ੍ਯਸ੍ਤੁ ਭਸ੍ਮਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਧृਕ੍ ਤਤਃ
ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿਚ ਪੱਕਾ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਨਿੱਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭਸਮ ਤੇ ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਪਹਿਨੇ।
ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰੈਃ ਸੁਗਨ੍ਧਾਢ੍ਯੇਰ੍ਂਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਧੂਪਦੀਪਕੈਃ
ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ, ਸੁਗੰਧੀਆਂ, ਭੋਗ, ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਆਂ ਨਾਲ—
ਪੁਨਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਤਤ੍ਰੈਵ ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਚਰੇਤ੍
—ਉਹ ਉਥੇ ਮੁੜ ਪੂਜਾ ਕਰੇ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗ ਕੇ ਉਤਸਵ ਮਨਾਏ।
ਵਰ੍षੇ ਵਰ੍षੇ ਤਦੁਤ੍ਸਰ੍ਗੇ ਵਿਦਧ੍ਯਾਦ੍ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਹਰ ਸਾਲ, ਉਸ ਵਰਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਰਸਮ ਕਰੇ।
ਹੈਮਾ ਰੌਪ੍ਯਾ ਮृਨ੍ਮਯਾਸ਼੍ਚ ਘਟਾਃ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਪੰਦਰਾਂ ਵਧੀਆ ਘੜੇ—
ਪਞ੍ਚਾਮृਤੇਨ ਸਂਸ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜਲੈਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੈਸ੍ਤਤੋਰ੍ऽਚਯੇਤ੍
—ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧੋ ਕੇ, ਫਿਰ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਭੋਜਯੇਚ੍ਚੈਵ ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨੈਰ੍ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਭੋਜਨ ਖਵਾਏ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਵਜੋਂ ਦਾਨ ਦੇਵੇ।
ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਤਂ ਚੈਵ ਉਮਾਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਾਭਿਧਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਮਾ-ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮਕ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ—
ਅਥਾਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਦਿਵਸੇ ਸ਼ਕ੍ਰਵ੍ਰਤਮਪਿ ਸ੍ਮृਤਮ੍
—ਇਸੇ ਦਿਨ ਸ਼ਕ੍ਰ ਵਰਤ ਦੀ ਵੀ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਂਰੁਪਚਾਰੈਸ੍ਤੁ ਨੈਵੇਦ੍ਯਾਨਾਂ ਚ ਰਾਸ਼ਿਭਿਃ
ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਭੋਗਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਨਾਲ—
ਸਮਾਗਤਾਂਸ੍ਤਥੈਵਾਨ੍ਯਾਨ੍ਦੀਨਾਨਾਥਾਂਸ਼੍ਚ ਭੋਜਯੇਤ੍
—ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਗਰੀਬ ਤੇ ਅਨਾਥਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਭੋਜਨ ਦੇਵੇ।
ਰਾਜ੍ਞਾ ਵਾ ਧਨਿਨਾਨ੍ਯੇਨ ਧਾਨ੍ਯਨਿष੍ਪਤ੍ਤਿਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਧਨਵਾਨ, ਜਿਹੜਾ ਧਾਣੇ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ,
ਤੇਨ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸੋਪਵਾਸੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਉਹ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਉਪਵਾਸ ਰੱਖੇ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖੇ।
ਮृਨ੍ਮਯੇ ਵਾ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਤਾਮੁਪਚਾਰੈਃ ਪृਥਗ੍ਵਿਧਮ੍
ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ, ਜਿਸਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਕਪੜਾ ਹੋਵੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਦੇ ਭੋਗ ਲੈ ਕੇ,
ਹੈਮਾਨ੍ਰੌਪ੍ਯਾਨ੍ਮृਨ੍ਮਯਾਨ੍ਵਾ ਘृਤਪੂਰ੍ਣਾਨ੍ਪ੍ਰਦੀਪਯੇਤ੍
ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਘੀ ਭਰ ਕੇ ਦੀਵੇ ਜਲਾਏ।
ਘृਤਸ਼ਰ੍ਕਰਸਂਮਿਸ਼੍ਰਂ ਵਿਪਾਚ੍ਯ ਬਹੁ ਪਾਯਸਮ੍
ਘੀ ਤੇ ਚੀਨੀ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਖੀਰ ਪਕਾਏ।
ਯਾਮਮਾਤ੍ਰੇ ਗਤੇ ਰਾਤ੍ਰ੍ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯੈ ਤਦ੍ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਰਾਤ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਲੰਘ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਖੀਰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਸਹੈਵ ਜਾਗਰਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਨ੍ਨृਤ੍ਯਗੀਤਸੁਮਙ੍ਗਲੈਃ
ਉਹ ਰਾਤ ਭਰ ਜਾਗੇ, ਚੰਗੇ ਗੀਤ, ਨਾਚ ਤੇ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ।
ਅਸ੍ਯਾਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਵਰਾਭਯਕਰਾਂਬੁਜਾ
ਇਸ ਰਾਤ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਹਥੀਂ ਵਰ ਤੇ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ,
ਤਸ੍ਮੈ ਵਿਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਾਮਿ ਜਾਗ੍ਰਤੇ ਪੂਜਕਾਯ ਮੇ
ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, 'ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਜਾਗਦੇ ਪੂਜਕ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ।'
ਸਮृਦ੍ਧਿਮੈਹਿਕੀਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵੇਹਾਨ੍ਤੇ ਪਾਰਲੌਕਿਕੀਮ੍
ਉਹ ਸੰਸਾਰੀ ਤਰੱਕੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਦੋ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਪਰਲੋਕੀ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਤ੍ਵਲਬ੍ਧਯੇ ਭੂਯਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਤ੍ਰੁਜਯਾਯ ਚ
ਪੰਡਿਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ,
ਨਿਸ਼ਾਮੁਖੇ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਰ੍ਵਜੀਵਸੁਖਾਵਹਃ
ਰਾਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ ਹੈ।