ਪੂਰ੍ਣਿਮਾਯਾਂ ਸਮਾਰਭ੍ਯ ਵ੍ਰਤਂ ਸ੍ਨਾਯਾਦ੍ਬ੍ਰਹਿਰ੍ਜਲੇ
ਪੂਰਨਮਾਸ ਤੋਂ ਵ੍ਰਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹੀਰ ਦਰਿਆ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣਪਕ੍ਸ਼ਾਂ ਰਤ੍ਨਨੇਤ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰਵਾਲਮੁਖਪਙ੍ਕਜਾਮ੍
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਪੰਖੀਆਂ, ਰਤਨ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਮੋਤੀ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਵਾਲੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਏ।
ਚੂਤਚਂਪਕਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਥਾਂ ਕਲਗੀਤਨਿਨਾਦਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਆਮ ਜਾਂ ਚੰਪਾ ਦੇ ਰੁੱਖ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਦਿਖਾਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਮਿੱਠੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਸੁਰ ਲਗ ਰਹੀ ਹੋਵੇ।
ਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਚ੍ਚੇਲ੍ਲਿਖਿਤਾਂ ਵਰ੍ਣਕੈਃ ਪਟੇ
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕਪੜੇ ਉੱਤੇ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਚਿਤਰ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਹੋਰ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜੇ।
ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਸ੍ਵਰ੍ਣਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਉਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਸਮੇਤ ਇਹ ਮੂਰਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਵੇ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਦਤ੍ਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸਰ੍ਵਸੌਖ੍ਯਕਰੀ ਭਵ
ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਮੂਰਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਭ ਸੁਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦਤ੍ਵਾ ਨਤ੍ਵਾ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਕਪੜੇ ਤੇ ਹੋਰ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦੇ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਵਿਦਾ ਹੋਵੇ।
ਸਾ ਲਭੇਤ੍ਸੁਖਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁਨਾਰਦ
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਉਹ ਸਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਸੁਖ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਯਜੁਰ੍ਭਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦੇਵਰ੍षਿਪਿਤृਤਰ੍ਪਣਮ੍
ਉਹ ਉਥੇ ਯਜੁਰਵੇਦ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰੇ।
ਬਹਵृਚੈਸ੍ਤੁ ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਵਸ਼੍ਯਾਂ ਸਾਮਗੈਰ੍ਭਾਦ੍ਰਗੇ ਕਰੇ
ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਨੂੰ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਸਾਮ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕਰੇ।
ਰਕ੍ਸ਼ਾਵਿਧਾਨਂ ਚ ਤਥਾ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਰਸਮ ਵੀ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਰਭਿਪੂਜ੍ਯ ਦੇਵਨਿਕਰਾਨ੍ਸਂਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯ ਵਿष੍ਣ੍ਵਾਦਿਕਾਨ੍ਬਧ੍ਨੀਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਹਸ੍ਤਤਃ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤੋ ਨਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਕੋष੍ਠੇ ਸ੍ਵਕੇ
ਇਤਰਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਆਦਿ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਰੱਖਿਆ ਆਪਣੇ ਬਾਂਹ 'ਤੇ ਬੰਨ ਲਵੇ।
ਵਿਸृਜ੍ਯ ਚ ऋषੀਨ੍ਸਪ੍ਤ ਧਾਰਯੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੂਤ੍ਰਕਮ੍
ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ-ਸੂਤਰ ਪਹਿਨ ਲਵੇ।
ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਂਭੋਜ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਾਗ੍ਰ੍ਯਾਨੇਕਭੁਕ੍ਤਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾ ਕੇ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾ ਕੇ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਕਰੇ।
ਵਿਸ੍ਮृਤਂ ਵਿਧਿਹੀਨਂ ਚ ਨ ਕृਤਂ ਸੁਕृਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਰਸਮ ਭੁੱਲ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ।
ਏਕਭੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਯਸ੍ਤਾਂ ਤੁ ਸ਼ਿਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦਿਨ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ—
ਏਵਂ ਵਿਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਦੇਵਂ ਤੁ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਦ੍ਵ੍ਰਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
—ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇ ਕੇ, ਉੱਚਾ ਵਰਤ ਲੈ ਲਵੇ।
ਕृਤਮੈਤ੍ਰਾਦਿਨਿਤ੍ਯਸ੍ਤੁ ਭਸ੍ਮਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਧृਕ੍ ਤਤਃ
ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿਚ ਪੱਕਾ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਨਿੱਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭਸਮ ਤੇ ਰੁਦਰਾਕਸ਼ ਪਹਿਨੇ।
ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰੈਃ ਸੁਗਨ੍ਧਾਢ੍ਯੇਰ੍ਂਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਧੂਪਦੀਪਕੈਃ
ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ, ਸੁਗੰਧੀਆਂ, ਭੋਗ, ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਆਂ ਨਾਲ—
ਪੁਨਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਤਤ੍ਰੈਵ ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਚਰੇਤ੍
—ਉਹ ਉਥੇ ਮੁੜ ਪੂਜਾ ਕਰੇ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗ ਕੇ ਉਤਸਵ ਮਨਾਏ।
ਵਰ੍षੇ ਵਰ੍षੇ ਤਦੁਤ੍ਸਰ੍ਗੇ ਵਿਦਧ੍ਯਾਦ੍ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਹਰ ਸਾਲ, ਉਸ ਵਰਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਰਸਮ ਕਰੇ।
ਹੈਮਾ ਰੌਪ੍ਯਾ ਮृਨ੍ਮਯਾਸ਼੍ਚ ਘਟਾਃ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਪੰਦਰਾਂ ਵਧੀਆ ਘੜੇ—
ਪਞ੍ਚਾਮृਤੇਨ ਸਂਸ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜਲੈਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੈਸ੍ਤਤੋਰ੍ऽਚਯੇਤ੍
—ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧੋ ਕੇ, ਫਿਰ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਭੋਜਯੇਚ੍ਚੈਵ ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨੈਰ੍ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਭੋਜਨ ਖਵਾਏ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਵਜੋਂ ਦਾਨ ਦੇਵੇ।
ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਤਂ ਚੈਵ ਉਮਾਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਾਭਿਧਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਮਾ-ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮਕ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ—
ਅਥਾਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਦਿਵਸੇ ਸ਼ਕ੍ਰਵ੍ਰਤਮਪਿ ਸ੍ਮृਤਮ੍
—ਇਸੇ ਦਿਨ ਸ਼ਕ੍ਰ ਵਰਤ ਦੀ ਵੀ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਂਰੁਪਚਾਰੈਸ੍ਤੁ ਨੈਵੇਦ੍ਯਾਨਾਂ ਚ ਰਾਸ਼ਿਭਿਃ
ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਭੋਗਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਨਾਲ—
ਸਮਾਗਤਾਂਸ੍ਤਥੈਵਾਨ੍ਯਾਨ੍ਦੀਨਾਨਾਥਾਂਸ਼੍ਚ ਭੋਜਯੇਤ੍
—ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਗਰੀਬ ਤੇ ਅਨਾਥਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਭੋਜਨ ਦੇਵੇ।
ਰਾਜ੍ਞਾ ਵਾ ਧਨਿਨਾਨ੍ਯੇਨ ਧਾਨ੍ਯਨਿष੍ਪਤ੍ਤਿਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਰਾਜਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਧਨਵਾਨ, ਜਿਹੜਾ ਧਾਣੇ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ,
ਤੇਨ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸੋਪਵਾਸੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਉਹ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਉਪਵਾਸ ਰੱਖੇ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖੇ।