ਦ੍ਵਿਸਪ੍ਤਵਰ੍षਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਤਤ ਉਦ੍ਯਾਪਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਵਰਤ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਰਹੇ।
ਸੁਸ਼ੋਭਨੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਕਲਸ਼ਂ ਤਾਮ੍ਰਜਂ ਮੁਨੇ
ਸੁੰਦਰ ਥਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਤਾਮਬੇ ਦਾ ਘੜਾ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਪੀਤਪਟ੍ਟਾਂਸ਼ੁਕਾਚ੍ਛਨ੍ਨਾਂ ਤਤ੍ਰ ਤਾਂ ਵਿਧਿਨਾ ਯਜੇਤ੍
ਉਸ ਘੜੇ ਨੂੰ ਪੀਲੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ਹੋਮਂ ਹਵਿष੍ਯੇਣ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਣਾਹੁਤਿਂ ਚਰੇਤ੍
ਫਿਰ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਪੂਰਨ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗੁਰਵੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜਾਨਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਤੇ ਹੋਰ ਚੌਦਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ऽਨਨ੍ਤਵ੍ਰਤਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਮਾਦਰਾਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਕੋਈ ਅਨੰਤ ਵਰਤ ਸੱਚੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਕਦਲੀਵ੍ਰਤਮਪ੍ਯਤ੍ਰ ਤਦ੍ਵਿਧਾਨਂ ਚ ਮੇ ਸ਼ृਣੁ
ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਕਦਲੀ ਵਰਤ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਢੰਗ ਬਾਰੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਧਾਨ੍ਯਾਙ੍ਕੁਰਾਦਿਭਿਃ
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਚੰਦਨ, ਫੁੱਲ, ਅਨਾਜ, ਅੰਕੁਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤਤਃ ਸਂਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਰ੍ਦ੍ਵਤੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰੇ।
ਸ਼ਰੀਰਾਰੋਗ੍ਯਲਾਵਣ੍ਯਂ ਦੇਹਿ ਦੇਵਿ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਨੂੰ ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਬਖ਼ਸ਼; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।
ਸਂਭੋਜ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਕਸਿਦ੍ਵਰਕਜ੍ਜਲਾਲਕ੍ਤਚਰ੍ਚਿਤਾਃ
ਭੁੰਨੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ, ਤੋਤਾ, ਪਾਨ, ਕਾਜਲ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ, ਉਸ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਕृਤੇ ਵ੍ਰਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸੌਭਾਗ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੇਹੜਾ ਇਹ ਵਰਤ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਸੁਭਾਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇषਕृष੍ਣਚਤੁਰ੍ਦ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਵਿषਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਂਬੁਵਹ੍ਨਿਭਿਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਸ ਨੂੰ, ਜ਼ਹਿਰ, ਹਥਿਆਰ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ—
ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਕ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮੇਕੋਦ੍ਦਿष੍ਟਵਿਧਾਨਤਃ
ਚੌਦਸ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਹੀ ਪਿਤਰ ਲਈ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਰ੍ਪਣਂ ਚ ਗਵਾਂ ਗ੍ਰਾਸਂ ਬਲਿਂ ਚੈਵ ਸ਼੍ਵਕਾਕਯੋਃ
ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ, ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਦੇਣਾ ਤੇ ਕੁੱਤਿਆਂ ਤੇ ਕਾਂਵਾਂ ਲਈ ਭੋਗ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸਂਪਨ੍ਨਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸ਼ਰਾਧ ਸਹੀ ਦਾਨ-ਦੱਖਣਾ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਇषਸ਼ੁਕ੍ਲ ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਸੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਸ ਨੂੰ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਧਰਮਰਾਜ ਨੂੰ—
ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਮੈ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਤ੍ਰਾਯਤੇ ਭੁਵਿ ਨਾਰਦ
ਉਸਨੂੰ ਧਰਮਰਾਜ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਸ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵੇਹ ਵਰਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ਦਿਵਂ ਧਰ੍ਮਾਜ੍ਞਯਾ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਇਥੇ ਚੰਗੇ ਭੋਗ ਭੋਗ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਉਹ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚਯੇਦ੍ਧਰ੍ਮਂ ਨਰਕਾਦਭਯਂ ਲਭੇਤ੍
ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਨਰਕ ਤੋਂ ਨਿਡਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਚਤੁष੍ਪਥੇ ਗृਹਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਪ੍ਰਦੇਸ਼ੇ ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਚੌਰਾਹੇ ਉੱਤੇ, ਜਾਂ ਘਰ ਤੋਂ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਥਾਂ ਤੇ, ਇਕਾਗਰ ਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ—
ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮਰੁਣਾਭ੍ਯੁਦਯਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਸੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਸ ਨੂੰ, ਲਾਲੀਮਾਂ ਵਾਲੀ ਸਵੇਰ ਦੇ ਸਮੇਂ—
ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕ ਤੀਰ੍ਥੇ ਚ ਤ੍ਰਿਪੁਣ੍ਡ੍ਰਂ ਭਸ੍ਮਨਾ ਦਧਤ੍
ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਭਸਮ ਦੀ ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ ਲਾ ਕੇ—
ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਪੂਜਾਂ ਲਿਙ੍ਗੇ ਗਨ੍ਧਾਦਿਭਿਸ਼੍ਚਰੇਤ੍
ਫਿਰ ਉਥੇ, ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪੈਃ ਫਲੈਰ੍ਮਿष੍ਟਪਕ੍ਵੈਰ੍ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰਪਿ
ਫੁੱਲਾਂ, ਫਲਾਂ, ਮਿੱਠੇ ਪਕਵਾਨਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਗਾਂ ਨਾਲ—
ਲਭਤੇ ਵਾਞ੍ਛਿਤਾਨ੍ਕਾਮਾਨਿਹਾਮੁਤ੍ਰ ਚ ਨਾਰਦ
ਉਹ ਮਨ ਚਾਹੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਇੱਥੇ ਵੀ ਤੇ ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਸੋਪਵਾਸਃ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯਂ ਪਿਬੇਦ੍ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਪੰਜ ਗਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਪਦਾਰਥ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵੇਤਾਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਮੁਦਿਤਂ ਰਕ੍ਤਾਯਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਦਧਿ
ਉਹ ਚਿੱਟੀ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਲਾਲ ਗਾਂ ਦਾ ਦਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੁਸ਼ਾਂ ਬੁਨਾ ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਨ੍ਤਰ੍ਪ੍ਯਂ ਦੇਵਤਾਃ
ਫਿਰ ਸਵੇਰੇ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਹ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਕੂਰ੍ਚਵ੍ਰਤਂ ਹ੍ਯੇਤਤ੍ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਕੂਰਚ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।