ਸਂਭੋਜ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨੈਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਥ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਭੋਜਨ, ਬਾਰਾਂ ਜਾਂ ਤੇਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਖਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਜੇਭ੍ਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਣਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦਤ੍ਵਾ ਨਤ੍ਵਾ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਚ
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਕृਤੇ ਵ੍ਰਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਨਿਰ੍ਧਨਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵੈਭਵਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗਰੀਬ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮੋਦਤੇ ਭੁਵਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਰਾਜਰਾਜ ਇਵਾਪਰਃ
ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇ।
ਯਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਲੋਕੇ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਕੰਮ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਮਣਿਭਿਃ ਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਯਾ ਮਹਤੀ ਸ਼ਿਵੇ
ਮਹਾਨ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਕਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ, ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਆਦਿਕ ਭੇਟ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏਵਂ ਕृਤ੍ਵਾਰ੍ਚਨਂ ਵਿਪ੍ਰ ਸੋਪਵਾਸੋ ऽਥਵੈਕਭੁਕ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਦੋਂ ਪੂਜਾ ਕਰੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਇਕ ਵਾਰੀ ਖਾ ਕੇ ਕਰੀਦੀ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰੈਵ ਦਮਨਾਰ੍ਚਾਂ ਚ ਕਾਰਯੇਦ੍ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਕੈਃ
ਇਥੇ ਹੀ, ਦਮਨਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਰਾਧਕृष੍ਣਚ ਤੁਰ੍ਦ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸੋਪਵਾਸੋ ਨਿਸ਼ਾਗਮੇ
ਰਾਧਾ ਦੀ ਚੌਦਸ ਨੂੰ, ਰਾਤ ਹੋਣ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਰੁਪਚਾਰੈਸ਼੍ਚ ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਆਦਿਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਬਿਲਵਾ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਵਮੇਵ ਤੁ ਕृष੍ਣਾਸੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤਿੱਥੀਆਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਰਾਧਸ਼ੁਕ੍ਲਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਰੀਨृਸਿਂਹਵ੍ਰਤਂ ਚਰੇਤ੍
ਰਾਧਾ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਚੌਦਸ ਨੂੰ, ਸ਼੍ਰੀ ਨਰਸਿੰਘ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿਸ਼ਾਗਮੇ ਤੁ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਨृਸਿਂਹਂ ਦੈਤ੍ਯਸੂਦਨਮ੍
ਰਾਤ ਹੋਣ ਤੇ, ਨਰਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਨਾਰਦ
ਫਿਰ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਪਰਮਾਤਮਾ ਕੋਲੋਂ ਮਾਫੀ ਮੰਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਜ੍ਰਾਧਿਕਨਖਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਦਿਵ੍ਯਸਿਂਹ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤ
ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ ਸਿੰਘ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਖ ਵੱਜਰ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੋ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਃ ਸਰ੍ਵਭੋਗਵਿਵਰ੍ਜ੍ਜਿਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਭੋਗ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਵਰ੍षੇ ਵਰ੍षੇ ਸ ਲਭਤੇ ਭੁਕ੍ਤਭੋਗੋ ਹਰੇਃ ਪਦਮ੍
ਉਹ ਹਰ ਸਾਲ, ਭੋਗ ਭੋਗ ਕੇ, ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਵਾਰ੍ਚਨਂ ਤਤ੍ਰ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਥੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਦ੍ਭਵੇਤ੍ਤਤ੍ਸਮੁਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਜ੍ਞਾਨਮੋਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਦਂ ਨृਣਾਮ੍
ਉਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਾਮृਤੈਸ੍ਤੁ ਸਂਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਲਿਙ੍ਗਮਾਲਿਪ੍ਯ ਕੁਙ੍ਕੁਮੈਃ
ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਤੇ ਕੁੰਗੂ ਨਾਲ ਮਲ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਯਃ ਪੂਜਯੇਤ੍ਪੈष੍ਟਂ ਲਿਙ੍ਗਂ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਕੋਈ ਮਨਚਾਹੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਇਕ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ਼ੁਕ੍ਲਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਦਿਵਾ ਪਞ੍ਚਤਪਾ ਨਿਸ਼ਃ
ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਸ ਨੂੰ, ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪੰਜ ਤਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ—
ਸ਼ੁਚਿਸ਼ੁਕ੍ਲਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸ਼ਿਵਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਮਾਨਵਃ
ਸੁੱਚੀ ਚੌਦਸ ਨੂੰ, ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ—
ਨਭਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪਵਿਤ੍ਰਾਰੋਪਣਂ ਮਤਮ੍
ਚੌਦਸ ਨੂੰ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਆਕਾਸ਼ ਹੇਠਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗਾ ਚੁੱਕਣਾ ਠੀਕ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ਤਾਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਦੇਵ੍ਯੈ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਉਸ ਧਾਗੇ ਨੂੰ ਸੌ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਚਾਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਹ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਭੁਕ੍ਤਿਂ ਮੁਕ੍ਤਿਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਭੋਗ ਵੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਮੇਕਭੁਕ੍ਤਂ ਹਿ ਗੋਧੂਮਪ੍ਰਸ੍ਥਪਿष੍ਟਕਮ੍
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਕ ਪ੍ਰਸਤ ਗੇਂਹੂ ਦੇ ਆਟੇ ਦੀ ਰੋਟੀ ਖਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਾਕ੍ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯਃ ਕਾਰ੍ਪਾਸਂ ਪਟ੍ਟਜਂ ਤੁ ਵਾ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਕਪਾਹ ਜਾਂ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜਾ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪੁਰਾਣਮੁਤ੍ਤਾਰ੍ਯ ਸੂਤ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾ ਜਲਾਸ਼ਯੇਂ
ਫਿਰ ਪੁਰਾਣਾ ਧਾਗਾ ਉਤਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਪਾਚ੍ਯ ਪਿष੍ਟਪਕ੍ਵਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਆਟੇ ਨੂੰ ਪਕਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਸਮੇਂ ਦੱਖਣਾ ਵੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।