ਹੈਮਂ ਹ੍ਯਸ਼ੋਕਂ ਨਿਰ੍ਮਾਯ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਅਸ਼ੋਕ ਦਾ ਰੁੱਖ ਬਣਾਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਸਾਦਰਮ੍
ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੌ ਅਠ (੧੦੮) ਵਾਰੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਲੋਕੋਪਕਾਰਕਰਣਸ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਸੀਦ ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਿਯ
‘ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਲਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਹੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪਿਆਰੇ।’
ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਧਾਨੇਨ ਦ੍ਵਿਜਂ ਸਂਭੋਜ੍ਯ ਦਾਪਯੇਤ੍
ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ ਤੇ ਦਾਨ ਦਿਵਾਏ।
ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਾਦਿ ਸਹਿਤਾ ਭਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੁਵਲ੍ਲਭਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਿਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਪ੍ਰਦੋषੇ ਤੈਲਦੀਪਂ ਤੁ ਪ੍ਰਜ੍ਵਾਲ੍ਯਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਤੇਲ ਦਾ ਦੀਵਾ ਜਗਾ ਕੇ, ਉਹ ਯਤਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਏਵਂ ਕृਤੇ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਮਪੀਡਾ ਨ ਜਾਯਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਯਮ ਦੀ ਪੀੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਪੁਨਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦੋषੇ ਤੁ ਵਾਗ੍ਯਤਃ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਫਿਰ, ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਬੋਲ ਰੋਕ ਕੇ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ,
ਪ੍ਰਦੀਪਯੇਚ੍ਛਿਵਂ ਵਾਪਿ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਦੀਪਮਾਲਯਾ
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਦੀਵਾ ਜਗਾਓ ਜਾਂ ਬਤੀਸ ਦੀਆਂ ਲਾਈਆਂ ਲਗਾਓ।
ਫਲੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਸ਼੍ਚੈਵ ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰਪਿ ਨਾਰਦ
ਨਾਰਦ ਜੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲਾਂ ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਨਾਲ,
ਤਾਨਿ ਨਾਮਾਨਿ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਾਭੀष੍ਟਪ੍ਰਦਾਨਿ ਵੈ
ਉਹਨਾਂ ਨਾਮਾਂ ਦਾ ਜਾਪ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕਪਰ੍ਦ੍ਦਿਨੇ ਸੁਰੇਸ਼ਾਯ ਵ੍ਯੋਮਕੇਸ਼ਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਜਟਾਧਾਰੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਅਸਮਾਨ-ਵਾਂਗੂ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਦਿਗਂਬਰਾਯ ਭृਙ੍ਗਾਯ ਉਮਾਕਾਨ੍ਤਾਯ ਵਰ੍ਦ੍ਧਿਨੇ
ਅਕਾਸ਼-ਵਸਤ੍ਰਧਾਰੀ, ਭੌਂਰਿਆਂ ਵਾਂਗੂ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵ੍ਯਾਲਪ੍ਰਿਯਾਯ ਵ੍ਯਾਲਾਯ ਵ੍ਯਾਲਾਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਚਾਹਵਾਨ, ਸੱਪ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤ੍ਰਿਪੁਰਘ੍ਨਾਯ ਸਿਂਹਾਯ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਯਾਰ੍षਭਾਯ ਚ
ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਿੰਘ, ਬਾਘ ਤੇ ਵੱਛ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵੇਦਗੀਤਾਯ ਗੁਪ੍ਤਾਯ ਵੇਦਗੁਹ੍ਯਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਵੇਦਾਂ ਵੱਲੋਂ ਗਾਏ ਹੋਏ, ਲੁਕਵੇਂ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰਾਜ਼ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯ ਵ੍ਯੋਮਰੂਪਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਨੀਂਹ, ਅਕਾਸ਼-ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਗਜਕृਤ੍ਤਿ ਧਰਾਯਾਥ ਅਨ੍ਧਕਾਸੁਰਭੇਦਿਨੇ
ਹਾਥੀ ਦੀ ਚਮੜੀ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਅੰਧਕ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਭਕ੍ਤਿਪ੍ਰਿਯਾਯ ਦੇਵਾਯ ਯਜ੍ਞਾਨ੍ਤਾਯਾਵ੍ਯਯਾਯ ਚ
ਭਗਤੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਅਟੱਲ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਾਯ ਤ੍ਰਿਵੇਦਾਯ ਵੇਦਾਙ੍ਗਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਨਾਥਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਸੰਸਾਰ-ਸਰੂਪ, ਸੰਸਾਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਰੂਪਾਯ ਵਿਰੂਪਾਯ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਨਿਰਾਕਾਰ, ਵਿਲੱਖਣ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ਼ਸ਼ਾਙ੍ਕਸ਼ੇਖਰਾਯਾਥ ਰੁਦ੍ਰਭੂਮਿਸ਼੍ਰਿਤਾਯ ਚ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਕਿਰਣ ਮੱਥੇ ਤੇ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਰੁਦਰ ਦੇ ਧਾਮ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਲਿਙ੍ਗਰੂਪਾਯ ਲਿਙ੍ਗਾਯ ਲਿਙ੍ਗਾਨਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਲਿੰਗ-ਸਰੂਪ, ਲਿੰਗ, ਲਿੰਗਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਪ੍ਰਭਾਵਰੂਪਾਯ ਪ੍ਰਭਾਵਾਰ੍ਥਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਉਸ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਾਲੀ ਸੂਰਤ ਨੂੰ, ਜਿਸਦਾ ਮਕਸਦ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ, ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤ੍ਰਿਯਂਬਕਾਯ ਸ਼ਿਤਿਕਣ੍ਠਭਾਰ੍ਗਿਣੇ ਗੌਰੀਯੁਜੇ ਮਙ੍ਗਲਹੇਤਵੇ ਨਮਃ
ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਨੀਲੇ ਗਲੇ, ਭਰਿਗੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਗੌਰੀ ਦੇ ਸਾਥੀ ਅਤੇ ਮੰਗਲ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪਠਿਤ੍ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਪ੍ਰਾਯਾਨ੍ਨਿਜਨਿਕੇਤਨਮ੍
ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵੇਹ ਭੋਗਾਨਖਿਲਾਨਨ੍ਤੇ ਸ਼ਿਵਪਦਂ ਲਭੇਤ੍
ਇਥੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਆਦਮੀ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਥਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਕਾਲਮੇਕਕਾਲਂ ਵਾ ਸ਼ਿਵਸਂਗਮਸਂਭਵਮ੍
ਇਹ ਕਰਮ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਜਾਂ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਘਟੇ ਮਙ੍ਗਲਪਟ੍ਟੇ ਵਾ ਭੋਜਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਦਂਪਤੀ
ਘੜੇ ਜਾਂ ਮੰਗਲਕ ਚੋਣੀ 'ਤੇ, ਦੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।