ਸਤਕृਤ੍ਯ ਭੋਜ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਮੇ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਸਦੀਵ ਸਤਕਾਰ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਸੌ ਵਾਰੀ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਧੇਨੁਯੁਗ੍ਮਾਨ੍ਵਿਤੇ ਦੇਯੇ ਵ੍ਰਤਸਂਪੂਰ੍ਤਿਹੇਤਵੇ
ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਦੋ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਜੋੜਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਾਰਾਯਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਵਾਪਿ ਰਾਜਤਮ੍
ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਕੇ,
ਪੀਠੇ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਢ੍ਯਂ ਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਃ ਪਰਿਪੂਜਯੇਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੀਠ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਾ ਕੇ, ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਏਵਂ ਦਿਨਤ੍ਰਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਤੇ ਮਾਸਮਰ੍ਚ੍ਯ ਚ
ਇਹ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਕਰਕੇ, ਵਰਤ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਪਞ੍ਚਗਾਵਃ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਮਥ੍ਯਮਾਨੇ ਮਹੋਦਧੌ
ਜਦੋਂ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਮਥਿਆ ਗਿਆ, ਪੰਜ ਗਾਂਵਾਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰੇ।
ਗਾਵੋ ਮੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਃ ਸਂਤੁ ਗਵਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਵਸਾਮ੍ਯਹਮ੍
‘ਗਾਂਵਾਂ ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਰਹਿਣ, ਮੈਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਾਂ।’
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਾਰਾਯਣਂ ਤਸ੍ਮੈ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯੇਤ੍
ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ-ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦੇ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗੋਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਵ੍ਰਤਾਚ੍ਚ ਤਤ੍
ਇਹ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਵਰਤ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਹੈ।
ਹੈਮਂ ਹ੍ਯਸ਼ੋਕਂ ਨਿਰ੍ਮਾਯ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਅਸ਼ੋਕ ਦਾ ਰੁੱਖ ਬਣਾਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਅष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਸਾਦਰਮ੍
ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੌ ਅਠ (੧੦੮) ਵਾਰੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਲੋਕੋਪਕਾਰਕਰਣਸ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਸੀਦ ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਿਯ
‘ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਲਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਹੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪਿਆਰੇ।’
ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਧਾਨੇਨ ਦ੍ਵਿਜਂ ਸਂਭੋਜ੍ਯ ਦਾਪਯੇਤ੍
ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ ਤੇ ਦਾਨ ਦਿਵਾਏ।
ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਾਦਿ ਸਹਿਤਾ ਭਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੁਵਲ੍ਲਭਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਿਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਪ੍ਰਦੋषੇ ਤੈਲਦੀਪਂ ਤੁ ਪ੍ਰਜ੍ਵਾਲ੍ਯਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਤੇਲ ਦਾ ਦੀਵਾ ਜਗਾ ਕੇ, ਉਹ ਯਤਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਏਵਂ ਕृਤੇ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਮਪੀਡਾ ਨ ਜਾਯਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਯਮ ਦੀ ਪੀੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਪੁਨਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦੋषੇ ਤੁ ਵਾਗ੍ਯਤਃ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਫਿਰ, ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਬੋਲ ਰੋਕ ਕੇ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ,
ਪ੍ਰਦੀਪਯੇਚ੍ਛਿਵਂ ਵਾਪਿ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਦੀਪਮਾਲਯਾ
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਦੀਵਾ ਜਗਾਓ ਜਾਂ ਬਤੀਸ ਦੀਆਂ ਲਾਈਆਂ ਲਗਾਓ।
ਫਲੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਸ਼੍ਚੈਵ ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰਪਿ ਨਾਰਦ
ਨਾਰਦ ਜੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲਾਂ ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਨਾਲ,
ਤਾਨਿ ਨਾਮਾਨਿ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਾਭੀष੍ਟਪ੍ਰਦਾਨਿ ਵੈ
ਉਹਨਾਂ ਨਾਮਾਂ ਦਾ ਜਾਪ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕਪਰ੍ਦ੍ਦਿਨੇ ਸੁਰੇਸ਼ਾਯ ਵ੍ਯੋਮਕੇਸ਼ਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਜਟਾਧਾਰੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਅਸਮਾਨ-ਵਾਂਗੂ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਦਿਗਂਬਰਾਯ ਭृਙ੍ਗਾਯ ਉਮਾਕਾਨ੍ਤਾਯ ਵਰ੍ਦ੍ਧਿਨੇ
ਅਕਾਸ਼-ਵਸਤ੍ਰਧਾਰੀ, ਭੌਂਰਿਆਂ ਵਾਂਗੂ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵ੍ਯਾਲਪ੍ਰਿਯਾਯ ਵ੍ਯਾਲਾਯ ਵ੍ਯਾਲਾਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਚਾਹਵਾਨ, ਸੱਪ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤ੍ਰਿਪੁਰਘ੍ਨਾਯ ਸਿਂਹਾਯ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਯਾਰ੍षਭਾਯ ਚ
ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਿੰਘ, ਬਾਘ ਤੇ ਵੱਛ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵੇਦਗੀਤਾਯ ਗੁਪ੍ਤਾਯ ਵੇਦਗੁਹ੍ਯਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਵੇਦਾਂ ਵੱਲੋਂ ਗਾਏ ਹੋਏ, ਲੁਕਵੇਂ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰਾਜ਼ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯ ਵ੍ਯੋਮਰੂਪਾਯ ਵੈ ਨਮਃ
ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਨੀਂਹ, ਅਕਾਸ਼-ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਗਜਕृਤ੍ਤਿ ਧਰਾਯਾਥ ਅਨ੍ਧਕਾਸੁਰਭੇਦਿਨੇ
ਹਾਥੀ ਦੀ ਚਮੜੀ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਅੰਧਕ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਭਕ੍ਤਿਪ੍ਰਿਯਾਯ ਦੇਵਾਯ ਯਜ੍ਞਾਨ੍ਤਾਯਾਵ੍ਯਯਾਯ ਚ
ਭਗਤੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਅਟੱਲ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਾਯ ਤ੍ਰਿਵੇਦਾਯ ਵੇਦਾਙ੍ਗਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।