ਵੇਸ਼੍ਯਾਭਿਗਮਨੇ ਪਾਪਂ ਵ੍ਯਪੋਹਨ੍ਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾ ਸ੍ਤਥਾ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਦੁਜਾਤੀ ਪੁਰਖ ਪਤਿਤ ਔਰਤਾਂ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਤੋ ਕੁਰ੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਬਾਹ੍ਮਣੋ ਵਿਧਿਵਦ੍ਰੂਤਮ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਣ੍ਡਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਯਸ੍ਤੁ ਗਾਂ ਵਿਨਿਪਾਤਯੇਤ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਲੱਕੜੀ ਨਾਲ ਗਾਂ ਨੂੰ ਉਪਰੋਂ ਮਾਰ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਅਙ੍ਗੁष੍ਠਮਾਤ੍ਰਸ੍ਥੂਲਸ੍ਤੁ ਬਾਹੁਮਾਤ੍ਰਘਪ੍ਰਮਾਣਕਃ
ਜੇ ਜਖਮ ਅੰਗੂਠੇ ਜਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਜਾਂ ਬਾਂਹ ਜਿੰਨੀ ਲੰਬਾ ਹੋਵੇ—
ਗਵਾਂ ਨਿਪਾਤਨੇ ਚੈਵ ਗਰ੍ਭੋ ऽਪਿ ਸਂਭਵੇਦ੍ਯਦਿ
ਅਤੇ ਜੇ ਗਾਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਕੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਬੱਚਾ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਵੇ—
ਬਨ੍ਧਨੇ ਰੋਧਨੇ ਚੈਵ ਪੋषਣੇ ਵਾ ਗਵਾਂ ਰੁਜਾਮ੍
ਗਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨਣ, ਰੋਕਣ, ਪਾਲਣ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਰਦ ਪਹੁੰਚਾਉਣ—
ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਃ ਪਤਿਤੋ ਵਾਪਿ ਦਣ੍ਡੇਨਾਭਿਹਤਸ੍ਤਤਃ
ਜੇ ਗਾਂ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਡਿੱਗ ਪਵੇ ਜਾਂ ਲੱਕੜੀ ਨਾਲ ਮਾਰੀ ਜਾਵੇ—
ਗ੍ਰਾਸਂ ਵਾ ਯਦਿ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਤ੍ਤੋਯਂ ਵਾਪਿ ਪਿਬੇਦ੍ਯਦਿ
ਜੇਕਰ ਉਹ ਅਜਿਹੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਖਾਣਾ ਖਾਏ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲਵੇ—
ਕष੍ਟਲੋष੍ਟਾਸ਼੍ਮਭਿਰ੍ਗਾਵਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਵਾ ਨਿਹਤਾ ਯਦਿ
ਜੇ ਗਾਂ ਨੂੰ ਲੱਕੜ, ਮਿੱਟੀ, ਪੱਥਰ ਜਾਂ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ—
ਕਾष੍ਟੇ ਸਾਨ੍ਤਪਨਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਂ ਤੁ ਲੋष੍ਟਕੇ
ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਮਾਰਨ 'ਤੇ ਸੰਤਾਪਨ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ, ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਮਾਰਨ 'ਤੇ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਔषਧਂ ਸ੍ਨੇਹਮਾਹਾਰਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗੋਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇषੁ ਚ
ਗਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਵਾਈ, ਤੇਲ ਜਾਂ ਭੋਜਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੈਲਭੇषਜਪਾਨੇ ਚ ਭੇषਜਾਨਾਂ ਚ ਭਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਤੇਲ ਨੂੰ ਦਵਾਈ ਵਜੋਂ ਪੀਣ ਜਾਂ ਦਵਾਈ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਖਾਣ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ—
ਵਤ੍ਸਾਨਾਂ ਕਣ੍ਠਬਨ੍ਧੇਨ ਕ੍ਰਿਯਯਾਭੇषਜੇਨ ਤੁ
ਵੱਛਿਆਂ ਨੂੰ ਗਲ੍ਹੇ ਨਾਲ ਬੰਨਣ ਜਾਂ ਦਵਾਈ ਦੀ ਰੀਤ ਕਰਨ ਨਾਲ—
ਪਾਦੇ ਚੈਵਾਸ੍ਯ ਰੋਮਾਣਿ ਦ੍ਵਿਪਾਦੇ ਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁ ਕੇਵਲਮ੍
ਪੈਰ 'ਤੇ ਵਾਲ ਉਤਾਰਣੇ ਹਨ; ਦੋ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਾਡ਼ੀ ਉਤਾਰਣੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕੇਸ਼ਾਨ੍ਸਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਛੇਦਯੇਦਙ੍ਗੁਲਦ੍ਵਯਮ੍
ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਾਲ ਉਤਾਰ ਕੇ, ਦੋ ਅੰਗੂਠਿਆਂ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਕੱਟਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨ ਸ੍ਤਿਯਾ ਵਪਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਨ ਚ ਵੀਰਾਸਨਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਦਾ ਮੁੰਡਣ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਾਂ ਹੀ ਉਸ ਲਈ ਵੀਰ ਆਸਨ ਮਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਰਾਜਾ ਵਾ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਘੋ ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਾ ਬਹੁਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਚਾਹੇ ਰਾਜਾ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਵੇ,
ਕੇਸ਼ਾਨਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਘਣਾਰ੍ਥਂ ਚ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਵ੍ਰਤਮਾਦਿਸ਼ੇਤ੍
ਕੇਸਾਂ ਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਲਈ ਦੋਹਰੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਗੁਣੇ ਗਤੁ ਵ੍ਰਤੇ ਚੀਰ੍ਣੇ ਦ੍ਵਿਗੁਣਾ ਵ੍ਰਤਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ
ਜਦੋਂ ਦੋਹਰੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਭੇਟ ਵੀ ਦੋਹਰੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਰੌਤਸ੍ਮਾਰ੍ਤਵਿਹਿਤਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਵਦਨ੍ਤਿ ਯੇ
ਜੋ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰੁਤੀ ਜਾਂ ਸਮ੍ਰਿਤੀ ਨਾਲ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਾ ਹੋਈ ਤਪਸਿਆ ਦੱਸਦੇ ਹਨ,
ਨ ਚੈਤਾਨ੍ਪੀਡਯੇਦ੍ਰਾਜਾ ਕਥਞ੍ਚਿਤ੍ਕਾਮਮੋਹਿਤਃ
ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਛਾ ਜਾਂ ਭਰਮ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਤੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਤਤਸ਼੍ਚੀਰ੍ਣੇ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਭੋਜਨਮ੍
ਤਪਸਿਆ ਹੋ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਿਮਿਭਿਸ੍ਤृਣ ਸਂਭੂਤੈਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ਿਕਾਦਿਨਿਪਾਤਿਤੈਃ
ਜੇ ਘਾਹ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਕੀੜਿਆਂ ਜਾਂ ਮੱਖੀਆਂ ਆਦਿ ਦੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ,
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਵੈ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਤਪਸਿਆ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ,
ਚਾਣ੍ਡਾਲਸ਼੍ਵਪਚੈਃ ਸ੍ਪृष੍ਟੇ ਨਿਸ਼ਿ ਸ੍ਨਾਨਂ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਜੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਚੰਡਾਲ ਜਾਂ ਅਛੂਤ ਦੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।
ਵਸੇਦਥ ਯਦਾ ਰਾਤ੍ਰਾਵਜ੍ਞਾਨਾਦਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿਚ ਐਸੇ ਥਾਂ ਰਾਤ ਬਿਤਾ ਲਏ,
ਉਦ੍ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਚ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣ੍ਯੁਪਰਿष੍ਟਾਚ੍ਚ ਯੇ ਗ੍ਰਹਾਃ
ਜਦੋਂ ਤਾਰੇ ਉੱਗਦੇ ਹਨ ਤੇ ਗ੍ਰਹਿ ਉਪਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ,
ਯਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਤਰ੍ਜਲਵਲ੍ਮੀਕਮੂषਿਕੋषਰਵਰ੍ਤ੍ਮਸੁ
ਜੋ ਪਾਣੀ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਚੀਟੀ ਦੇ ਟਿਲ੍ਹੇ ਜਾਂ ਚੂਹਿਆਂ ਦੇ ਬਿਲਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਹਨ,
ਇष੍ਟਾਪੂਰ੍ਤਂ ਤੁ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਨ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਯਤਨ ਨਾਲ ਯਜਨ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਵਿਤ੍ਤਕ੍ਸ਼ੇਪੋ ਭਵੇਦਿष੍ਟਂ ਤਡਾਗਂ ਪੂਰ੍ਤ੍ਤਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਦਾਨ ਦੇਣ ਲਈ ਧਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪੋਖਰ ਬਣਾਉਣਾ ਪੁਰਤ ਕੰਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।