ਕੁਸੁਮਾਯੁਧਸਂਜ੍ਞਂ ਚ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਮਨੋਭਵਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਸੁਮਾਯੁਧ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਮਨੋਭਵ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਜਾਯਾ ਦਾਨਮਪ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਦ੍ਯਾ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭੂਯਸ੍ਤ੍ਵਨੇਨ ਦਾਨੇਨ ਸ ਲੋਕੇ ਨੈਵ ਜਾਯਤੇ
ਇਸ ਦਾਨ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮਨੁੱਖ ਦੁਬਾਰਾ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਗਙ੍ਗਾਯਾਂ ਯਦਿ ਲਭ੍ਯੇਤ ਕੋਟਿਸੂਰ੍ਯਗ੍ਰਹਾਧਿਕਾ
ਜੇ ਇਹ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਰੋੜਾਂ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਕ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਹਾਮਹੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਕੁਲਕੋਟਿਵਿਮੁਕ੍ਤਿਦਾ
ਇਹ ਮਹਾਂ ਮੇਲੇ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਅਨੇਕਾਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਗਨ੍ਧਾਦਿਭਿਃ ਕਾਮਂ ਪੂਜਯੇਦੁਪਵਾਸਵਾਨ੍
ਉਥੇ ਜੋ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਚਾਹੀਦਾ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਏਵਮੇਵ ਵ੍ਰਤਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਰ੍षਾਨ੍ਤੇ ਗਾਮਲਙ੍ਕृਤਾਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਗਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ਼ੁਕ੍ਲਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਂ ਦੌਰ੍ਭਾਗ੍ਯਸ਼ਮਨਂ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਜੈਠ ਦੇ ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ ਦੀ ਤੇਰਵੀਂ ਨੂੰ, ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵੇਤਮਨ੍ਦਾਰਮਰ੍ਕਂ ਵਾ ਕਰਵੀਰਂ ਚ ਰਕ੍ਤਕਮ੍
ਸਫੈਦ ਮੰਦਾਰਾ, ਅਰਕ ਜਾਂ ਲਾਲ ਕਰਵੀਰ ਦੇ ਫੁੱਲ ਵਰਤਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਮਨ੍ਦਾਰਕਰਵੀਰਾਰ੍ਕਾ ਭਵਨ੍ਤੋ ਭਾਸ੍ਕਰਾਂਸ਼ਜਾਃ
ਮੰਦਾਰਾ, ਕਰਵੀਰ ਤੇ ਅਰਕ ਫੁੱਲ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਥਂ ਯੋਰ੍ऽਚਯਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਰ੍षੇ ਵਰ੍षੇ ਦ੍ਰੁਮਤ੍ਰਯਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਹਰ ਸਾਲ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਤਿੰਨ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸ਼ੁਚਿਸ਼ੁਕ੍ਲਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਮੇਕਭਕ੍ਤਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਉਹ ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇਰਵੀਂ ਨੂੰ, ਇਕ ਵਾਰੀ ਖਾ ਕੇ, ਵਰਤ ਰੱਖੇ।
ਹੈਮ੍ਯੌ ਰੌਪ੍ਯੌ ਚ ਮृਨ੍ਮਪ੍ਯੌ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਧਾਯ ਚ
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾਣ।
ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਦੈਵਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਨਾਰਦ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਨਾਰਦ ਜੀ।
ਤृਤੀਯਦਿਵਸੇ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਤੌ ਪੁਨਃ
ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਰ੍षੇ ਵਰ੍षੇ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵਿਧੇਯਂ ਵਰ੍षਪਞ੍ਚਕਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹਰ ਸਾਲ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਥਂ ਨਰੋ ਵਾ ਨਾਰੀ ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚਾਹੇ ਮਰਦ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਔਰਤ, ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਵਰਤ ਕਰਕੇ,
ਨਭਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਂ ਰਤਿਕਾਮਵ੍ਰਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਨਭ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ ਦੀ ਤੇਰਵੀਂ ਨੂੰ, ਸ਼ੁਭ ਰਤਿਕਾਮਾ ਵਰਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਤੋਪਵਾਸਾ ਕਨ੍ਯੈਵ ਨਾਰੀ ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਉਪਵਾਸ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਚਾਹੇ ਕੁੜੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਔਰਤ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ...
ਰਤਿਕਾਮੌ ਪ੍ਰਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਃ ਸਮ੍ਯਗਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਸਤਕृਤ੍ਯ ਭੋਜ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਮੇ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਸਦੀਵ ਸਤਕਾਰ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਸੌ ਵਾਰੀ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਧੇਨੁਯੁਗ੍ਮਾਨ੍ਵਿਤੇ ਦੇਯੇ ਵ੍ਰਤਸਂਪੂਰ੍ਤਿਹੇਤਵੇ
ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਦੋ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਜੋੜਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਾਰਾਯਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਵਾਪਿ ਰਾਜਤਮ੍
ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਕੇ,
ਪੀਠੇ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਢ੍ਯਂ ਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਃ ਪਰਿਪੂਜਯੇਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੀਠ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਾ ਕੇ, ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਏਵਂ ਦਿਨਤ੍ਰਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਤਾਨ੍ਤੇ ਮਾਸਮਰ੍ਚ੍ਯ ਚ
ਇਹ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਕਰਕੇ, ਵਰਤ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਪਞ੍ਚਗਾਵਃ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਮਥ੍ਯਮਾਨੇ ਮਹੋਦਧੌ
ਜਦੋਂ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਮਥਿਆ ਗਿਆ, ਪੰਜ ਗਾਂਵਾਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰੇ।
ਗਾਵੋ ਮੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਃ ਸਂਤੁ ਗਵਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਵਸਾਮ੍ਯਹਮ੍
‘ਗਾਂਵਾਂ ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਰਹਿਣ, ਮੈਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਾਂ।’
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਾਰਾਯਣਂ ਤਸ੍ਮੈ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯੇਤ੍
ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ-ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦੇ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗੋਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਵ੍ਰਤਾਚ੍ਚ ਤਤ੍
ਇਹ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਵਰਤ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਹੈ।