ਏਵ ਵ੍ਰਤਂ ਨਰਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਦਿਤ੍ਯਸਂਜ੍ਞਕਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ 'ਦਵਾਦਸ਼ ਆਦਿਤਯ' ਨਾਮ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਜਾਯਤੇ ਭੁਵਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਮਾਨੁष੍ਯੇ ਰੋਗਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਰਵੇਨ੍ਭਿਤ੍ਵਾ ਮਣ੍ਡਲਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਉਸ ਪੂਣ ਦੀ ਬਰਕਤ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੰਡਲ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰੈਵਾਖਣ੍ਡਸਂਜ੍ਞਂ ਚ ਵ੍ਰਤਮੁਕ੍ਤ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਇੱਥੇ ਹੀ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, 'ਅਖੰਡ' ਨਾਮ ਦਾ ਵਰਤ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਦ੍ਯੈਸ੍ਤਦਗ੍ਰੇ ਭੋਜਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸਮਾਨ੍ਤੇ ਤਾਂ ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਫਿਰ, ਆਖਰੀ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਨ੍ਮਯਾਖਣ੍ਡਵ੍ਰਤਂ ਕृਤਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ 'ਅਖੰਡ ਵਰਤ' ਮੈਂ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਕੀਤਾ ਹੈ—
ਤਤਃ ਸਂਭੋਜ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਾਗ੍ਰ੍ਯਾਨ੍ਸਖਣ੍ਡਾਢ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਪਾਯਸੈਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਪਾਯਸ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਪ੍ਰੀਣਯਿਤ੍ਵਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਤ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੌषਸ੍ਯ ਕृष੍ਣਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਰੂਪਵ੍ਰਤਮੁਦੀਰਿਤਮ੍
ਪੋਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕਾਲੀ ਪੱਖ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ 'ਰੂਪ ਵਰਤ' ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵੇਤਾਯਾ ਵੈਕਵਰ੍ਣਾਯਾ ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਗਤਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਚਿੱਟੇ ਜਾਂ ਫਿੱਕੇ ਰੰਗ ਦੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਹੈ—
ਸ਼ੋषਯੇਦਾਤਪੇ ਧृਤ੍ਵਾ ਪਾਤ੍ਰੇ ਤਾਮ੍ਰੇ ऽਥ ਮृਨ੍ਮਯੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਮਬੇ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਧੁੱਪ ਵਿਚ ਸੁਕਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੌਵਰ੍ਣੀਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਨਿਸ਼ਾਯਾਂ ਜਾਗਰਂ ਚਰੇਤ੍
ਸੋਨੇ ਦੀ ਵਿਸ਼ਨੁ ਮੂਰਤੀ ਰੱਖ ਕੇ, ਰਾਤ ਭਰ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤਿਲਪਾਤ੍ਰੋਪਰਿ ਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਫਿਰ, ਸਵੇਰੇ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਿਲਾਂ ਦੇ ਬਰਤਨ ਉੱਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ऽਗ੍ਨਿਂ ਨਵਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਕਾष੍ਠਸਂਘਰ੍षਣਾਦਿਭਿਃ
ਫਿਰ, ਲੱਕੜ ਰਗੜ ਕੇ ਨਵਾਂ ਅੱਗ ਜਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹੋਮਯੇਤ੍ਸਤਿਲਾਜ੍ਯਾਂ ਚ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਵਿਦ੍ਯਯਾ
ਤਿਲ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ, ਦਵਾਦਸ਼ ਅੱਖਰ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭੋਜਯੇਤ੍ਪਾਯਸੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਸੁਸ੍ਨਿਗ੍ਧਮਾਨਸਃ
ਪਿਆਰ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖੀਰ ਖਵਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਰੋ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਨਾਰੀ ਵ੍ਰਤਂ ਕृਤ੍ਵੈਵਮਾਦਰਾਤ੍
ਚਾਹੇ ਮਰਦ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਔਰਤ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਇਹ ਵਰਤ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਰੇ,
ਸਹਸ੍ਯੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਸੁਜਨ੍ਮਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍
ਚੰਗੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਵਰਤ ਨੂੰ ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ ਦੀ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੀਤ੍ਵਾ ਗਸ਼ृਙ੍ਗਵਾਰ੍ਯਾਦੌ ਤਾਂ ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਗਾਂ ਦੇ ਸਿੰਗ ਵਿਚੋਂ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਘृਤਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਤਚ੍ਚਤੁष੍ਕਂ ਕ੍ਰਮਾਦ੍ਵੀਹੇਰ੍ਯਵਸ੍ਯ ਚ
ਘੀ, ਚੌਲ ਅਤੇ ਜੌ — ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਚਾਰ ਚੋਟੇ ਪਿਆਲੇ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਰੌਪ੍ਯਸ੍ਯ ਮਾषਮੇਕਂ ਚ ਤृਪ੍ਤਿਕृਨ੍ਮਿष੍ਟਪਕ੍ਵਕਮ੍
ਇੱਕ ਮਾਸਾ ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਰੁਚੀਕਰ ਭੋਜਨ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਨ੍ਦਨਂ ਪਲਿਕਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪਞ੍ਚਹਸ੍ਤੋਨ੍ਮਿਤਂ ਤਨੁਮ੍
ਇੱਕ ਪਲ ਚੰਦਨ ਅਤੇ ਪੰਜ ਹੱਥ ਲੰਬਾ ਸੁੰਦਰ ਕਪੜਾ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗੋਮੂਤ੍ਰਂ ਜਲਮਾਜ੍ਯਂ ਵਾ ਪਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਕਂ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਮ੍
ਗੋਮੂਤਰ, ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਘੀ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਪਕਾਈ ਹੋਈ ਸਬਜ਼ੀ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦਰ੍ਭਾਂਬੁਕ੍ਸ਼ੀਰਮੁਦਿਤਂ ਪ੍ਰਾਸ਼ਨਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਸਿਕਮ੍
ਦਰਭਾ ਘਾਹ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਦੁੱਧ — ਇਹ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸੇਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਵੈ ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰਸ੍ਥਾਂ ਨ੍ਯਸ੍ਯਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਇਹ ਸਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤਾਮਬੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਦ੍ਰਾਦਸ਼ ਸਂਭੋਜ੍ਯ ਤੇਭ੍ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿਰੋਗੋ ਧਨਧਾਨ੍ਯਾਢ੍ਯੋ ਭਵੇਚ੍ਚਾਵਿਕਲੇਦ੍ਰਿਯਃ
ਉਹ ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਧਨ-ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਤੋਂ ਅਕਸ਼ੁੰਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਭ੍ਯਚ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਤਨ੍ਮੁਖੇ ਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸੋਨੇ ਨੂੰ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵੇਦਵਿਦੁषੇ ਤਂ ਹਿ ਸਂਭੋਜਯੇਤ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਸੋਨਾ ਵੇਦ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।