ਅਸ੍ਪृਸ਼੍ਯਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮਾਸ਼ੂਰੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਅਛੂਤਾਂ ਨਾਲ ਸਪਰਸ਼ ਤੋਂ ਬਚੋ; ਬਾਰਹਵੇਂ ਦਿਨ, ਬਾਰਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਛੱਡਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਕ੍ਤੋ ऽਸ਼ਕ੍ਤੁਸ੍ਤੁ ਮਤਿਮਾਨੇਕਭੁਕ੍ਤਂ ਨ ਨਕ੍ਤਕਮ੍
ਜੋ ਸਮਰਥ ਹੈ, ਅਸਮਰਥ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾਏ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ।
ਅਯਾਚਿਤਂ ਵਾਪਿ ਚਰੇਨ੍ਨ ਤ੍ਯਜੇਦ੍ਵ੍ਰਤਮੀਦृਸ਼ਮ੍
ਜੇਕਰ ਉਸ ਨੂੰ ਭੀਖ ਮੰਗਣੀ ਪਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਐਸਾ ਵਰਤ ਨਾ ਛੱਡੇ।
ਯਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਲੋਕੇ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰਿਯਤਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਪਯੇਦਵ੍ਰਣਂ ਕੁਂਭਂ ਸਿਤਤਨ੍ਦੁਲਪੂਰਿਤਮ੍
ਉਹ ਅਟੁੱਟ ਘੜਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟੇ ਚਾਵਲ ਭਰੇ ਹੋਣ, ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਿਤਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਸਿਤਚਨ੍ਦਨਚਰ੍ਚ੍ਚਿਤਮ੍
ਉਸ ਘੜੇ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਚੰਦਨ ਦੀ ਲੇਪ ਲਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰਂ ਗੁਡੋਪੇਤਂ ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਉਪਰ ਗੁੜ ਵਾਲਾ ਤਾਮਬੇ ਦਾ ਬਰਤਨ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਰੁਪਚਾਰੈਸ੍ਤੁ ਸੋਪਵਾਸੋ ਪਰੇ ऽਹਨਿ
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯੇਚ੍ਚੈਵ ਤੇਭ੍ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇਣ ਲਈ ਦਾਨ ਵੀ ਦੇਵੇ।
ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗੁਰਵੇ ਸਰ੍ਵੋਪਸ੍ਕਰਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸਾਮਾਨ ਸਮੇਤ ਵਿਛੋਣੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਾਸੋਭਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜਦਾਂਪਤ੍ਯਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸਮਰ੍ਪਯੇਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕਰਕੇ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਧਿਨਾਨੇਨ ਮਦਨਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਮਦਨ-ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਇਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਅਸ੍ਯਾਮੇਵ ਸਮੁਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਭਰ੍ਤृਦ੍ਵਾਦਸ਼ਿਕਾਵ੍ਰਤਮ੍
ਇਥੇ ਹੀ ਭਰਤ੍ਰ-ਦਵਾਦਸ਼ਿਕਾ ਵਰਤ ਦੀ ਵੀ ਵਿਵਰਣ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਮਣ੍ਡਪਂ ਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤਦੁਪਰ੍ਪ੍ਯੁਪਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਉਹ ਮੰਡਪ ਬਣਾਏ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ।
ਨृਤ੍ਯਵਾਦਿਤ੍ਰਗੀਤਾਦ੍ਯੈਸ੍ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਤਃ ਪਰੇ ऽਹਨਿ
ਫਿਰ, ਅਗਲੇ ਸਵੇਰੇ, ਨੱਚ-ਗਾਣੇ, ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਅਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ—
ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ਸਂਭੋਜ੍ਯ ਵਿਸृਜਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਃ ਪ੍ਰਤੋषਿਤਾਨ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕਰੇ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਚ ਭੋਗਾਨ੍ ਲੋਕਦ੍ਵਯੇਪ੍ਸਿਤਾਨ੍
ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਮਾਧਵਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਰੁਪਚਾਰਕੈਃ
ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਧਿਵਨ੍ਮਾਧਵਃ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ
ਉਹ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਵੇ: 'ਮਾਧਵ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ।'
ਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਰ੍ਮਧੁਰਾਨ੍ਨਾਢ੍ਯਂ ਕਰਕ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਉਹ ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਮਿੱਠੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਪਾਤੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਵ੍ਰਤੇਨਾਨੇਨ ਸਂਤੁष੍ਟੋ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਇਸ ਵਰਤ ਨਾਲ ਦੇਵ-ਦੇਵਤਾ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਆषਾਢਸ਼ੁਕ੍ਲਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਭੋਜਯੇਤ੍
ਆਸ਼ਾਢ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੰਨਣੀ ਪੱਖ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ।
ਤਭ੍ਯੋ ਵਾਸਾਂਸਿ ਦਣ੍ਡਾਂਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੂਤ੍ਰਾਣਿ ਮੁਦ੍ਰਿਕਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਪੜੇ, ਲਾਠੀਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਗੇ ਤੇ ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮੁਦਰਕਾਂ ਭੇਟ ਕਰੋ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤੁ ਨਭਃਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਸ਼੍ਰੀਧਰਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਵ੍ਰਤੀ
ਨਭਸ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੰਨਣ ਪੱਖ ਦੀ ਬਾਰਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਉਪਾਸਕ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਧਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਂਭੋਜ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਰੌਪ੍ਯਾਂ ਦਤ੍ਵਾ ਨਤ੍ਵਾ ਵਿਸਰ੍ਜ੍ਜਯੇਤ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਦਕਸ਼ਣਾ ਦੇ ਕੇ, ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਵਿਦਾ ਕਰੋ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਭਸ੍ਯਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਵ੍ਰਤੀ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਾਮਨਮ੍
ਨਭਸ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੰਨਣ ਪੱਖ ਦੀ ਬਾਰਹਵੀਂ ਨੂੰ, ਉਪਾਸਕ ਨੇ ਵਾਮਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੌਵਰ੍ਣੀ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰੀਤਿਕਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਸੋਨੇ ਦੀ ਦਕਸ਼ਣਾ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਰੁਪਚਾਰੈਸ੍ਤੁ ਤਦਗ੍ਰੇ ਭੋਜਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਓ।
ਵ੍ਰਤੇਨੈਤੇਨ ਸਂਤੁष੍ਟਃ ਪਦ੍ਮਨਾਭੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਵਰਤ ਨਾਲ ਪਦਮਨਾਭ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਗੋਵਤ੍ਸਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅੰਧੇਰੀ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਗੋਵਤਸ-ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਕਰੋ।