ਉਪਾष੍ਯ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂਪ੍ਰਾਤਰ੍ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਥਾ
ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਾਰਹਵੇਂ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ, ਉਹ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਦਤ੍ਵਾ ਤੇਭ੍ਯੋ ਵਿਸृਜ੍ਯਾਥ ਸ੍ਵਯਂ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਅਤੇ ਰੁਖਸਤ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖਾਣਾ ਖਾਏ।
ਸ ਯਾਤਿ ਵੈष੍ਣਵਂ ਲੋਕਂ ਵਿਮਾਨੇਨ ਤੁ ਭਾਸ੍ਵਤਾ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਂ ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸਂਸ਼ਯਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਇਹ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸਰ੍ਵਵ੍ਰਤੋਤ੍ਤਮਂ ਵਿਪ੍ਰ ਤਤੋ ਜ੍ਞੇਯਂ ਮਹਾਫਲਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਸਭ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਜਾਣੋ।
ਆਦ੍ਯਨ੍ਤਯੋਰੇਕਮੇਕਂ ਮਧ੍ਯਮੇ ਦ੍ਵਯਮੇਵ ਹਿ
ਸ਼ੁਰੂ ਅਤੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਚੀਜ਼, ਵਿਚਕਾਰ ਦੋ-ਦੋ ਚੀਜ਼ਾਂ।
ਕਾਂਸ੍ਯਂ ਮਾਂਸਂ ਮਸੂਰਾਨ੍ਨਂ ਚਣਕਾਨ੍ਕੋਦ੍ਰਵਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਕਾਂਸਾ, ਮਾਸ, ਮਸੂਰ, ਚਣੇ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜੌ।
ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਦਸ਼ ਵਸ੍ਤੂਨਿ ਵਰ੍ਜਯੇਦ੍ਵੈष੍ਣਵऋ ਸਦਾ
ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਭਗਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਸ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰੇ।
ਪਰਾਪਵਾਦਂ ਪੈਸ਼ੁਨ੍ਯਂ ਸ੍ਤੇਯਂ ਹਿਂਸਾਂ ਤਥਾ ਰਤਿਮ੍
ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ, ਚੁਗਲੀ, ਚੋਰੀ, ਹਿੰਸਾ ਅਤੇ ਵਿਅਭੀਚਾਰ।
ਕਾਂਸ੍ਯਂ ਮਾਂਸਂ ਸੁਰਾਂ ਕ੍ਸ਼ੌਦ੍ਰਂ ਤੈਲਂ ਵਿਣ੍ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਭਾषਣਮ੍
ਕਾਂਸਾ, ਮਾਸ, ਸ਼ਰਾਬ, ਸ਼ਹਦ, ਤੇਲ, ਅਤੇ ਅਛੂਤਾਂ ਜਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ।
ਅਸ੍ਪृਸ਼੍ਯਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮਾਸ਼ੂਰੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਅਛੂਤਾਂ ਨਾਲ ਸਪਰਸ਼ ਤੋਂ ਬਚੋ; ਬਾਰਹਵੇਂ ਦਿਨ, ਬਾਰਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਛੱਡਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਕ੍ਤੋ ऽਸ਼ਕ੍ਤੁਸ੍ਤੁ ਮਤਿਮਾਨੇਕਭੁਕ੍ਤਂ ਨ ਨਕ੍ਤਕਮ੍
ਜੋ ਸਮਰਥ ਹੈ, ਅਸਮਰਥ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾਏ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ।
ਅਯਾਚਿਤਂ ਵਾਪਿ ਚਰੇਨ੍ਨ ਤ੍ਯਜੇਦ੍ਵ੍ਰਤਮੀਦृਸ਼ਮ੍
ਜੇਕਰ ਉਸ ਨੂੰ ਭੀਖ ਮੰਗਣੀ ਪਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਐਸਾ ਵਰਤ ਨਾ ਛੱਡੇ।
ਯਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਲੋਕੇ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰਿਯਤਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਪਯੇਦਵ੍ਰਣਂ ਕੁਂਭਂ ਸਿਤਤਨ੍ਦੁਲਪੂਰਿਤਮ੍
ਉਹ ਅਟੁੱਟ ਘੜਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟੇ ਚਾਵਲ ਭਰੇ ਹੋਣ, ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਿਤਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਸਿਤਚਨ੍ਦਨਚਰ੍ਚ੍ਚਿਤਮ੍
ਉਸ ਘੜੇ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਚੰਦਨ ਦੀ ਲੇਪ ਲਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰਂ ਗੁਡੋਪੇਤਂ ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਉਪਰ ਗੁੜ ਵਾਲਾ ਤਾਮਬੇ ਦਾ ਬਰਤਨ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਰੁਪਚਾਰੈਸ੍ਤੁ ਸੋਪਵਾਸੋ ਪਰੇ ऽਹਨਿ
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯੇਚ੍ਚੈਵ ਤੇਭ੍ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇਣ ਲਈ ਦਾਨ ਵੀ ਦੇਵੇ।
ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗੁਰਵੇ ਸਰ੍ਵੋਪਸ੍ਕਰਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸਾਮਾਨ ਸਮੇਤ ਵਿਛੋਣੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਾਸੋਭਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜਦਾਂਪਤ੍ਯਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸਮਰ੍ਪਯੇਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕਰਕੇ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਧਿਨਾਨੇਨ ਮਦਨਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਮਦਨ-ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤ ਇਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਅਸ੍ਯਾਮੇਵ ਸਮੁਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਭਰ੍ਤृਦ੍ਵਾਦਸ਼ਿਕਾਵ੍ਰਤਮ੍
ਇਥੇ ਹੀ ਭਰਤ੍ਰ-ਦਵਾਦਸ਼ਿਕਾ ਵਰਤ ਦੀ ਵੀ ਵਿਵਰਣ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਮਣ੍ਡਪਂ ਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤਦੁਪਰ੍ਪ੍ਯੁਪਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਉਹ ਮੰਡਪ ਬਣਾਏ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ।
ਨृਤ੍ਯਵਾਦਿਤ੍ਰਗੀਤਾਦ੍ਯੈਸ੍ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਤਃ ਪਰੇ ऽਹਨਿ
ਫਿਰ, ਅਗਲੇ ਸਵੇਰੇ, ਨੱਚ-ਗਾਣੇ, ਵਾਦ-ਯੰਤਰ ਅਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ—
ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ਸਂਭੋਜ੍ਯ ਵਿਸृਜਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਃ ਪ੍ਰਤੋषਿਤਾਨ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕਰੇ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਚ ਭੋਗਾਨ੍ ਲੋਕਦ੍ਵਯੇਪ੍ਸਿਤਾਨ੍
ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਮਾਧਵਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਰੁਪਚਾਰਕੈਃ
ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਧਿਵਨ੍ਮਾਧਵਃ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ
ਉਹ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਵੇ: 'ਮਾਧਵ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ।'
ਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਰ੍ਮਧੁਰਾਨ੍ਨਾਢ੍ਯਂ ਕਰਕ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਉਹ ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਮਿੱਠੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਪਾਤੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੇ।