ਭੁਕ੍ਤ੍ਵੇਹ ਵਾਞ੍ਛਿਤਾਨ੍ਭੋਗਾਨਨ੍ਤੇ ਵਿष੍ਣੁਪਦਂ ਲਭੇਤ੍
ਇੱਥੇ ਮਨਚਾਹੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਹਰਿ ਦਿਨੇ ऽਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਚੇਚ੍ਛ੍ਰੀਪਤਿਂ ਪੁਰੁषਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਉਸ ਦਿਨ ਦੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹਰੀ, ਜੋ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਪਤੀ ਹਨ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਂ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਤਚ੍ਛੇषਂ ਪ੍ਰਯਤੋ ਨਿਜਬਾਨ੍ਧਵੈਃ
ਉਹ ਖੁਦ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਏ।
ਸ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵੇਹ ਵਰਾਨ੍ਭੋਗਾਨਨ੍ਤੇ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਦਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਇੱਥੇ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਤਰਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਯੋਗੀਸ਼ਂ ਗਨ੍ਧਪੂਰ੍ਵਕੈਃ
ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਸੁਗੰਧਤ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸृਜ੍ਯ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸ੍ਵਯਮਸ਼੍ਨੀਤ ਵਾਗ੍ਯਤਃ
ਵੰਡ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ ਖੁਦ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਹਾਨ੍ਤੇ ਵੈष੍ਣਵਂ ਲੋਕਂ ਯਾਤਿ ਦੇਵੈਃ ਸੁਸਤ੍ਕृਤਃ
ਜਦੋਂ ਇਸ ਸਰੀਰ ਦਾ ਅੰਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਪੋष੍ਯਾਮਲਕੀਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਤਰਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਅਮਲਕੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਭਾਵ ਨਾਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਬਾਰਹਵੇਂ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਰਾਨ੍ਨੇਨ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਜ਼ਤ ਦੇਣ ਲਈ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਿਤੈਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤਪਸ੍ਯੇ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਂ ਪਦਮ੍
ਸਫੈਦ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਪਾष੍ਯ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂਪ੍ਰਾਤਰ੍ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਥਾ
ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਾਰਹਵੇਂ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ, ਉਹ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਦਤ੍ਵਾ ਤੇਭ੍ਯੋ ਵਿਸृਜ੍ਯਾਥ ਸ੍ਵਯਂ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਅਤੇ ਰੁਖਸਤ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖਾਣਾ ਖਾਏ।
ਸ ਯਾਤਿ ਵੈष੍ਣਵਂ ਲੋਕਂ ਵਿਮਾਨੇਨ ਤੁ ਭਾਸ੍ਵਤਾ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਰਥ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਂ ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸਂਸ਼ਯਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਇਹ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸਰ੍ਵਵ੍ਰਤੋਤ੍ਤਮਂ ਵਿਪ੍ਰ ਤਤੋ ਜ੍ਞੇਯਂ ਮਹਾਫਲਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਸਭ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਜਾਣੋ।
ਆਦ੍ਯਨ੍ਤਯੋਰੇਕਮੇਕਂ ਮਧ੍ਯਮੇ ਦ੍ਵਯਮੇਵ ਹਿ
ਸ਼ੁਰੂ ਅਤੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਚੀਜ਼, ਵਿਚਕਾਰ ਦੋ-ਦੋ ਚੀਜ਼ਾਂ।
ਕਾਂਸ੍ਯਂ ਮਾਂਸਂ ਮਸੂਰਾਨ੍ਨਂ ਚਣਕਾਨ੍ਕੋਦ੍ਰਵਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਕਾਂਸਾ, ਮਾਸ, ਮਸੂਰ, ਚਣੇ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜੌ।
ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਦਸ਼ ਵਸ੍ਤੂਨਿ ਵਰ੍ਜਯੇਦ੍ਵੈष੍ਣਵऋ ਸਦਾ
ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਭਗਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਸ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰੇ।
ਪਰਾਪਵਾਦਂ ਪੈਸ਼ੁਨ੍ਯਂ ਸ੍ਤੇਯਂ ਹਿਂਸਾਂ ਤਥਾ ਰਤਿਮ੍
ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ, ਚੁਗਲੀ, ਚੋਰੀ, ਹਿੰਸਾ ਅਤੇ ਵਿਅਭੀਚਾਰ।
ਕਾਂਸ੍ਯਂ ਮਾਂਸਂ ਸੁਰਾਂ ਕ੍ਸ਼ੌਦ੍ਰਂ ਤੈਲਂ ਵਿਣ੍ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਭਾषਣਮ੍
ਕਾਂਸਾ, ਮਾਸ, ਸ਼ਰਾਬ, ਸ਼ਹਦ, ਤੇਲ, ਅਤੇ ਅਛੂਤਾਂ ਜਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ।
ਅਸ੍ਪृਸ਼੍ਯਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮਾਸ਼ੂਰੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਅਛੂਤਾਂ ਨਾਲ ਸਪਰਸ਼ ਤੋਂ ਬਚੋ; ਬਾਰਹਵੇਂ ਦਿਨ, ਬਾਰਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਛੱਡਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਕ੍ਤੋ ऽਸ਼ਕ੍ਤੁਸ੍ਤੁ ਮਤਿਮਾਨੇਕਭੁਕ੍ਤਂ ਨ ਨਕ੍ਤਕਮ੍
ਜੋ ਸਮਰਥ ਹੈ, ਅਸਮਰਥ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾਏ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ।
ਅਯਾਚਿਤਂ ਵਾਪਿ ਚਰੇਨ੍ਨ ਤ੍ਯਜੇਦ੍ਵ੍ਰਤਮੀਦृਸ਼ਮ੍
ਜੇਕਰ ਉਸ ਨੂੰ ਭੀਖ ਮੰਗਣੀ ਪਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਐਸਾ ਵਰਤ ਨਾ ਛੱਡੇ।
ਯਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਲੋਕੇ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰਿਯਤਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਪਯੇਦਵ੍ਰਣਂ ਕੁਂਭਂ ਸਿਤਤਨ੍ਦੁਲਪੂਰਿਤਮ੍
ਉਹ ਅਟੁੱਟ ਘੜਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟੇ ਚਾਵਲ ਭਰੇ ਹੋਣ, ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਿਤਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਸਿਤਚਨ੍ਦਨਚਰ੍ਚ੍ਚਿਤਮ੍
ਉਸ ਘੜੇ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਚੰਦਨ ਦੀ ਲੇਪ ਲਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰਂ ਗੁਡੋਪੇਤਂ ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਨਿਵੇਸ਼ਯੇਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਉਪਰ ਗੁੜ ਵਾਲਾ ਤਾਮਬੇ ਦਾ ਬਰਤਨ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਰੁਪਚਾਰੈਸ੍ਤੁ ਸੋਪਵਾਸੋ ਪਰੇ ऽਹਨਿ
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯੇਚ੍ਚੈਵ ਤੇਭ੍ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇਣ ਲਈ ਦਾਨ ਵੀ ਦੇਵੇ।
ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗੁਰਵੇ ਸਰ੍ਵੋਪਸ੍ਕਰਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸਾਮਾਨ ਸਮੇਤ ਵਿਛੋਣੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।