ਗੀਤੈਃ ਸੁਮਙ੍ਗਲਪ੍ਰਾਯੈਃ ਸ੍ਤਵਪਾਠੈਰ੍ਜਪਾਦਿਭਿਃ
ਸ਼ੁਭ ਗੀਤਾਂ, ਸਤਿਕਾਰਕ ਸਤੁਤੀਆਂ, ਪਾਠ ਅਤੇ ਜਪ ਨਾਲ, ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸਂਭੋਜ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਦੇਤ੍
ਬਾਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇਵੇ।
ਯੁਗਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸੁਖਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾਰ੍ਵਭੌਮੋ ਨृਪੋ ਭਵੇਤ੍
ਇੱਕ ਯੁਗ ਤੱਕ ਸਵਰਗ ਦੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਰਵਭੌਮ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਰਰ੍ਚਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ ਦਸ਼ ਤਚ੍ਚਰਣੋਦਕਮ੍
ਉਹ ਦਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਏਤਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਹ੍ਯਾਰੋਗ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭੂਤਲੇ
ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪੌषੇ ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾਨ੍ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਪੌਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਨੂੰ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਵਿਪ੍ਰਂ ਰਾਮਂ ਚ ਦਸ਼ਧਾ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਤਾਨ੍ਸਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਪੰਡਤ ਅਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਦਸ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਉਥੇ ਵਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧੈਰ੍ਧੂਪੈਸ੍ਤਥਾ ਦੀਪੈਰ੍ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਾਰਦ
ਨਾਰਦ ਜੀ, ਸੁਗੰਧ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਦੀ ਹੈ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਤਾਂ ਦ੍ਵਿਜਾਗ੍ਰ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਗੁਰਵੇ ਵਾ ਸਮਰ੍ਪਯੇਤ੍
ਉਹ ਦਾਨ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਲੋਕਦ੍ਵਯਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਵਿਦਵਾਨ ਨਾਰਦ ਜੀ, ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਦੇਵਾਂਨਗਿਰਸੋ ਨਾਮ ਦਸ਼ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਅੰਗੀਰਸ ਨਾਮ ਦੇ ਦਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਾ ਹ੍ਯਾਯੁਰ੍ਮਨੋ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਮਦਃ ਪ੍ਰਾਣਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਆਤਮਾ, ਆਯੁ, ਮਨ, ਚਤੁਰਾਈ, ਅਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਹੀ ਹਨ।
ਦਸ਼ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਮਧੁਰਾਨ੍ਨੇਨ ਨਾਰਦ
ਨਾਰਦ ਜੀ, ਦਸ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਖਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,
ਅਨ੍ਤ੍ਯਸ਼ੁਕ੍ਲਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਤੁ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਂ ਯਮਾਨ੍ਯਜੇਤ੍
ਚੰਗੀ ਦਸਮੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਯਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵੈਵਸ੍ਵਤਸ਼੍ਚ ਕਾਲਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਭੂਤਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਤਥਾ
ਵੈਵਸਵਤ, ਕਾਲ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ,
ਵृਕੋਦਰਸ਼੍ਚਚਿਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ, ਚਿਤ੍ਰਾ ਅਤੇ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ — ਇਹ ਚੌਦਾਂ ਹਨ।
ਤਿਲਾਂਬੁਮਿਸ਼੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਭਿਰ੍ਦਰ੍ਭੈਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਤਿਲ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਅੰਜਲੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਰਕ੍ਤਚਨ੍ਦਨਸਂਮਿਸ਼੍ਰਤਿਲਾਕ੍ਸ਼ਤਯਵਾਂਬੁਭਿਃ
ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਮਿਲੇ ਤਿਲ, ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਜੌ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ,
ਗृਹਾਣਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਾਮਨੁਕਂਪਯ
ਮੇਰੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਅਰਘਯਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ।
ਰੌਪ੍ਯਾਂ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਤ੍ਵਾ ਵਿਸृਜ੍ਯਾਸ਼੍ਨੀਤ ਚ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਚੰਗੀ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਦਕਸ਼ਿਨਾ ਦੇ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਆਪ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਗਾਂਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਾਨੈਹਿਕਾਨ੍ਦੇਵਦੁਰ੍ਲਭਾਨ੍
ਸੁਖ, ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਉਹ ਸੰਸਾਰੀ ਆਨੰਦ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਿਲਦੇ ਨਹੀਂ, ਖਾ ਕੇ,
ਵਿਮਾਨਵਰਮਾਸ੍ਥਾਯ ਦੇਹਾਨ੍ਤੇ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਭਾਕ੍
ਉਹ ਵਧੀਆ ਵਿਮਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਹ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਨਾਪੁष੍ਪੈਰ੍ਮੁਨੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਂ ਮਣ੍ਡਪਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਮੁਨੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਮੰਡਪ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵਿष੍ਣੁਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਇਕਾਗਰਤਾ ਨਾਲ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਪਾਠੈਰ੍ਬਹੁਵਿਧੈਰ੍ਗੀਤਵਾਦ੍ਯੈਰ੍ਮਨੋਹਰੈਃ
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਜਨ, ਗੀਤ ਅਤੇ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ,
ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਾਤਿ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਂ ਪਦਮ੍
ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਉੱਚੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਨਿਯਮਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਾਨ੍ਦਿਨਤ੍ਰਯੇ
ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਜਿਹੜੇ ਨਿਯਮ ਦੱਸੇ ਜਾਣਗੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਨਿਭਾ ਕੇ,
ਉਪਚਾਰੈਃ षੋਡਸ਼ਭਿਸ੍ਤਤਃ ਸਂਭੋਜ੍ਯ ਬਾਨ੍ਧਵਾਨ੍
ਫਿਰ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਕੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ,
ਇਯਂ ਤੁ ਕਾਮਦਾ ਨਾਮ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਇਹ ਕਾਮਦਾ ਨਾਂਵ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ.
ਵੈਸ਼ਾਖਕृष੍ਣੈਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸਮੁਪੋष੍ਯ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਵੈਸਾਖ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ,