ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਲਯਂ ਯਾਤਿ ਕਾਲਭੈਰਵਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਕਾਲਭੈਰਵ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਿਤॄਣਾਂ ਤृਪ੍ਤਿਦਂ ਵਰ੍षਂ ਕੁਲਸਨ੍ਤਤਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਮ੍
ਇਹ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਵਧੋਤਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਭਕ੍ਤਿਮੇਕਾਂ ਸਮਾਚਰਨ੍
ਇਕਾਗ੍ਰ ਭਕਤੀ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਭੋਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭਕ੍ਤਿਤੋ ਵੈਰਿਵृਨ੍ਦਘ੍ਨੀਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀਮ੍
ਭਕਤੀ ਰਾਹੀਂ, ਸਭ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸਂਤਤਿਂ ਤ੍ਵਵ੍ਯਵਚ੍ਛਿਨ੍ਨਾਮਿਚ੍ਛਂਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਪਰਾਜਯਮ੍
ਅਟੁੱਟ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ—
ਤਤ੍ਰ ਵ੍ਰਤਪਰੋ ਵਿਪ੍ਰ ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਯੇ
—ਉਥੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵਰਤ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਸਭ ਇੱਛਤ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਃ ਸਮ੍ਯਗਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧੀਸ਼੍ਵਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਵਪਕ੍ਕਾਨੈਃ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਕृਤੈਃ
ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ, ਸਾਰੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਕਵਾਨ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੀਤਲੇ ਤ੍ਵਂ ਜਗਦ੍ਵਾਤ੍ਰੀ ਸ਼ੀਤਲਾਯੈ ਨਮੋਨਮਃ
ਹੇ ਸ਼ੀਤਲਾ, ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਾਰ੍ਜਨੀ ਕਲਸ਼ੋਪੇਤਾਂ ਵਿਸ੍ਫੋਟਕਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਝਾੜੂ ਤੇ ਕਲਸ਼ ਨਾਲ, ਉਹ ਫੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤੇषਾਂ ਤੁ ਸ਼ੀਤਲਾ ਦੇਵੀ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਸ੍ਫੋਟਕਸ਼ਾਨ੍ਤਿਦਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਸ਼ੀਤਲਾ ਦੇਵੀ ਫੋੜਿਆਂ ਤੋਂ ਰਾਹਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਵਰ੍षਂ ਭਵੇਚ੍ਛਾਨ੍ਤਿਃ ਸ਼ੀਤਲਾਯਾਃ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਸ਼ੀਤਲਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਾਂ ਵਾਪਿਸ਼ਿਵਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਚ੍ਯਲਭਤੇ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਫਲਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਜਾਂ ਸ਼ਿਵਾ ਦੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਇੱਛਿਤ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਰਾ ਲੋਕੇ ਲਭਨ੍ਤੇ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਫਲਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨਾਲ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੋਈ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਤਤ੍ਰੋਪਵਾਸਂ ਵਿਧਿਵਚ੍ਛਕ੍ਤੋ ਭਕ੍ਤਃ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਉਥੇ, ਭਗਤ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ, ਜੇਕਰ ਸਮਰਥ ਹੋਵੇ।
ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਸਂਭੋਜ੍ਯ ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨੈ ਰਾਮਪ੍ਰੀਤਿ ਸੁਮਾਚਰੇਤ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਭੋਜਨ ਖਵਾਏ ਅਤੇ ਰਾਮ ਜੀ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤੀ ਲਈ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਏਵ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰੀਰਾਮਨਵਮੀਵ੍ਰਤਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਨਵਮੀ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਉਕ੍ਤਂ ਮਾਤृਵ੍ਰਤਂ ਚਾਤ੍ਰ ਭੈਰਵੇਣ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਇੱਥੇ ਮਾਤਾ ਦਾ ਵਰਤ ਵੀ ਭੈਰਵ ਦੇ ਨਾਲ ਉਲਲੇਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰੈਵ ਭਦ੍ਰਕਾਲੋ ਤੁ ਯੋਗਿਨੀਨਾਂ ਮਹਾਬਲਾ
ਇੱਥੇ ਭਦਰਕਾਲੀ ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਾਂ ਪੂਜਯੇਚ੍ਚਾਤ੍ਰ ਸੋਪਵਾਸੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਇਸ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ।
ਵਿਧਿਨਾ ਸ ਵਿਮਾਨੇਨ ਦੇਵਤੈਃ ਸਹ ਮੋਦਤੇ
ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਮਾਨ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਉਮਾਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ਕੁਮਾਰੀਰ੍ਭੋਜਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਉਮਾ ਦੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਕੁਮਾਰੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ।
ਉਮਾਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਵਿਪ੍ਰ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਧਿਵਨ੍ਨਰਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਉਮਾ ਵਰਤ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਆषਾਢੇ ਮਾਸਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਰ੍ਦ੍ਵਿਜ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਢ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ ਭਵੇਦ੍ਵੈ ਵਲੋਕੇ ਤੁ ਭੋਗਭਾਰਗ੍ਦੇਵਯਾਨਗਃ
ਉਹ ਉਸ ਲੋਕ ਵਿਚ ਸੁਖ-ਸਮਰੱਥਾ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਰੁਪਵਾਸਂ ਵਾ ਕੌਮਾਰੀਂ ਚਣ੍ਡਿਕਾਂ ਯਜੇਤ੍
ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਦੋ ਪੱਖਾਂ 'ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ ਅਤੇ ਕੁਮਾਰੀ ਚੰਡੀਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਸ਼੍ਚੈਵ ਕੁਮਾਰੀਭੋਜਨੈਸ੍ਤਥਾ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਦੀ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਅਤੇ ਕੁਮਾਰੀ ਬੱਚੀਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਸ ਵਿਮਾਨੇਨ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਵੈ ਦੇਵੀਲੋਕਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਉਹ ਵਿਮਾਨ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸਦੀਵੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਯਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਵਿਧਿਵਚ੍ਚੋਪਚਾਰਕੈਃ
ਉਸ ਥਾਂ, ਜੋ ਕੋਈ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਤੇ ਸਮੂਹ ਪੂਜਾ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਆਸ਼੍ਵਿਨੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਨਵਮੀ ਮਹਾਪੂਰ੍ਵਾ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਨਵਮੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।