ਏਤੈਸ਼੍ਚ ਨਾਮਭਿਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਕृष੍ਣਦੇਵਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਦਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਏਵਂ ਦਸ਼ਦਿਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵ੍ਰਤਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮਂ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਲਈ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਜੁਹੁਯਾਚ੍ਚਰੁਣਾष੍ਟੋਤ੍ਤਰਂ ਸ਼ਤਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਪੱਕੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਹਵਨ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਵਾਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੌਵਰ੍ਣੇ ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰੇ ਵਾ ਮृਨ੍ਮਯੇ ਵੇਣੁਪਾਤ੍ਰਕੇ
ਸੋਨੇ, ਤਾਮਬੇ, ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਬਾਂਸ ਦੇ ਬਰਤਨ 'ਚ।
ਹੈਮੀਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਗੌਃ ਸਵਤ੍ਸਾ ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਙ੍ਕਾਰਭੂषਿਤਾ
ਇੱਕ ਗਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਬੱਛਾ, ਜੋ ਕਪੜੇ ਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਾਸ਼੍ਚ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਧਿਜ੍ਞਾਯ ਸ੍ਵਯਂ ਵਾ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਦ੍ਵ੍ਰਤੀ
ਜੋ ਵਿਧੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਦਾਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਆਪ ਵੀ ਇਹ ਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਮੇ ऽਹ੍ਨਿ ਤਤੋ ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਸਦ੍ਰਵ੍ਯਾਂ ਗੁਰਵੇਰ੍ऽਪਯੇਤ੍
ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ, ਮੂਰਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮੱਗਰੀ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦਦ੍ਯਾਦੇਵ ਦਸ਼ਾਬ੍ਦਂ ਤੁ ਕृਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਤਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਦਸ ਸਾਲ ਇਹ ਉੱਤਮ ਵ੍ਰਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਇਹ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਤੇ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਲਭਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਕੇਵਲੇਨੋਪਵਾਸੇਨ ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਜਨ੍ਮਦਿਨੇ ਹਰੇਃ
ਹਰੀ ਦੇ ਜਨਮ ਦਿਨ ਤੇ ਸਿਰਫ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਵੀ,
ਉਪਵਾਸੀ ਤਿਲੈਃ ਸ੍ਨਾਤੋ ਨਦ੍ਯਾਦੌ ਵਿਮਲੇ ਜਲੇ
ਉਪਵਾਸੀ ਤਿਲ ਨਾਲ ਨਦੀ ਜਾਂ ਝੀਲ ਦੇ ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਕਲਸ਼ਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਤਾਮ੍ਰਜਂ ਵਾਪਿ ਮृਨ੍ਮਯਮ੍
ਉਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਹ ਤਾਮਬੇ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਕਲਸ਼ ਰੱਖੇ।
ਹੈਮੀਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਾਚ੍ਛਨ੍ਨਾਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਦੋ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਕੀਂ ਵਸੁਦੇਵਂ ਚ ਯਸ਼ੋਦਾਂ ਨਨ੍ਦਮੇਵ ਚ
ਦੇਵਕੀ, ਵਸੁਦੇਵ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਅਤੇ ਨੰਦ ਜੀ—
ਤਤ ਆਰਾਰ੍ਤਿਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪ੍ਯਾਨਮ੍ਯ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਫਿਰ ਆਰਤੀ ਕਰਕੇ, ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਮਾਫੀ ਮੰਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਾਮृਤੈਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਜਲੈਰ੍ਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਃ ਪੂਜਯੇਤ੍ਪੁਨਃ
ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤ, ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਫਿਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਾਜ੍ਯਂ ਰੌਪ੍ਯੇ ਧृਤਂ ਪਾਤ੍ਰੇ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਘੀ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਪਤਰੇ ਵਿੱਚ ਨੈਵੇਦਯ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਮृਗਾਙ੍ਕਾਯ ਦਦ੍ਯਾਦਰ੍ਘ੍ਯਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤੇ
ਚੜ੍ਹਦੇ ਚੰਦ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇ, ਅਰਘ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੌਰਾਣਿਕੈਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਪਾਠੈਰ੍ਗੀਤਵਾਦ੍ਯੈਰਨੇਕਧਾ
ਪੁਰਾਣਕਾਲ ਦੇ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਗੀਤ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਦਿਆਂ ਨਾਲ,
ਦਤ੍ਵਾ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਤੇਭ੍ਯੋ ਵਿਸृਜੇਤ੍ਤੁष੍ਟਮਾਨਸਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦੇ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰਵੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਤ੍ਵਾ ਵਿਸृਜ੍ਯਾਸ਼੍ਰੀਤ ਚ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦੇ ਕੇ, ਆਸ਼੍ਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਪ ਵੀ ਵਿਦਾ ਹੋ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਗੋਕਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿਮਾਨਵਰਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਸੁਧਰਮ ਵਿਮਾਨ 'ਚ ਬੈਠ ਕੇ ਗੋਵਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਤੇਨ ਯੇਨ ਲਭ੍ਯੇਤ ਕੋਟ੍ਯੈਕਾਦਸ਼ਕਂ ਫਲਮ੍
ਇਸ ਕਰਮ ਨੂੰ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਨੂੰ ਗਿਆਰਾਂ ਕਰੋੜ ਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਵਦ੍ਰਾਧਿਕਾਂ ਹੈਮੀਂ ਕਲਸ਼ਸ੍ਥਾਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜੇ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਪੂਜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਭਕ੍ਤਸ਼੍ਚੋਪਵਾਸਂ ਪਰੇ ऽਹ੍ਨਿ ਵਿਧਿਨਾ ਤਤਃ
ਜੇਕਰ ਸਮਰਥ ਤੇ ਭਗਤ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਯਂ ਚ ਭੁਞ੍ਜੀਤਂ ਵ੍ਰਤਮੇਵਂ ਸਮਾਪਯੇਤ੍
ਆਪਣੇ ਆਪ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਤੇ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਵ੍ਰਤ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਰਹਸ੍ਯਂ ਗੋष੍ਠਜਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਰਾਧਾਪਰਿਕਰੇ ਵਸੇਤ੍
ਗੋਵਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਰਹੱਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਰਾਧਾ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਚੌ ਦੇਸ਼ੇ ਪ੍ਰਜਾਤਾਯਾਂ ਦ੍ਵਰ੍ਵਾਯਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਸੁਚੱਜੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਸੰਤਾਨ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ!
ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰਰ੍ਚਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਤਫਲਾਦਿਭਿਃ
ਦਹੀਂ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ, ਫਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।