ਕृष੍ਣਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਮਾਸੇ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍
ਜੈਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅੰਧਾਰੀ ਅਠਵੀਂ ਨੂੰ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ,
ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਤਥਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਯੋ ਦੇਵੀਂ ਪੂਜਯੇਨ੍ਨਰਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੈਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੰਨਣੀ ਅਠਵੀਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਤਥਾऽषਾਢੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਨਿਸ਼ਾਂਬੁਨਾ
ਅਸ਼ਾੜ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੰਨਣੀ ਅਠਵੀਂ ਨੂੰ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ,
ਤਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਜਲੈਃ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਵਿਲਿਂਪੇਤ੍ਸੇਂਦੁਚਨ੍ਦਨੈਃ
ਫਿਰ, ਸਾਫ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਕਪੂਰ ਮਿਲੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਦਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਨਰਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵੀਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵੀ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰੇਣ ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਮਿष੍ਟਾਨ੍ਨਂ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਿੱਠਾ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਮਾਪਯੇਦਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਸਂਤਤਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਖਾਣ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਉਪਵਾਸਂ ਤੁ ਸਂਕਲ੍ਪ੍ਯ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਨੈਤ੍ਯਿਕਮ੍
ਉਪਵਾਸ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਕਰਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ,
ਕृष੍ਣਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਤਥਾਨਨ੍ਤਂ ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਮ੍
ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਅਨੰਤ, ਗੋਵਿੰਦ ਤੇ ਗਰੁੜ ਧਜਾ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਏਤੈਸ਼੍ਚ ਨਾਮਭਿਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਕृष੍ਣਦੇਵਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਦਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਏਵਂ ਦਸ਼ਦਿਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵ੍ਰਤਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮਂ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਲਈ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਜੁਹੁਯਾਚ੍ਚਰੁਣਾष੍ਟੋਤ੍ਤਰਂ ਸ਼ਤਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਪੱਕੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਹਵਨ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਵਾਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੌਵਰ੍ਣੇ ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰੇ ਵਾ ਮृਨ੍ਮਯੇ ਵੇਣੁਪਾਤ੍ਰਕੇ
ਸੋਨੇ, ਤਾਮਬੇ, ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਬਾਂਸ ਦੇ ਬਰਤਨ 'ਚ।
ਹੈਮੀਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਗੌਃ ਸਵਤ੍ਸਾ ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਙ੍ਕਾਰਭੂषਿਤਾ
ਇੱਕ ਗਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਬੱਛਾ, ਜੋ ਕਪੜੇ ਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਾਸ਼੍ਚ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਧਿਜ੍ਞਾਯ ਸ੍ਵਯਂ ਵਾ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਦ੍ਵ੍ਰਤੀ
ਜੋ ਵਿਧੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਦਾਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਆਪ ਵੀ ਇਹ ਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਮੇ ऽਹ੍ਨਿ ਤਤੋ ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਸਦ੍ਰਵ੍ਯਾਂ ਗੁਰਵੇਰ੍ऽਪਯੇਤ੍
ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ, ਮੂਰਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮੱਗਰੀ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦਦ੍ਯਾਦੇਵ ਦਸ਼ਾਬ੍ਦਂ ਤੁ ਕृਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਤਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਦਸ ਸਾਲ ਇਹ ਉੱਤਮ ਵ੍ਰਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਇਹ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਤੇ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਲਭਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਕੇਵਲੇਨੋਪਵਾਸੇਨ ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਜਨ੍ਮਦਿਨੇ ਹਰੇਃ
ਹਰੀ ਦੇ ਜਨਮ ਦਿਨ ਤੇ ਸਿਰਫ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਵੀ,
ਉਪਵਾਸੀ ਤਿਲੈਃ ਸ੍ਨਾਤੋ ਨਦ੍ਯਾਦੌ ਵਿਮਲੇ ਜਲੇ
ਉਪਵਾਸੀ ਤਿਲ ਨਾਲ ਨਦੀ ਜਾਂ ਝੀਲ ਦੇ ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਕਲਸ਼ਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਤਾਮ੍ਰਜਂ ਵਾਪਿ ਮृਨ੍ਮਯਮ੍
ਉਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਹ ਤਾਮਬੇ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਕਲਸ਼ ਰੱਖੇ।
ਹੈਮੀਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਾਚ੍ਛਨ੍ਨਾਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਦੋ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਕੀਂ ਵਸੁਦੇਵਂ ਚ ਯਸ਼ੋਦਾਂ ਨਨ੍ਦਮੇਵ ਚ
ਦੇਵਕੀ, ਵਸੁਦੇਵ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਅਤੇ ਨੰਦ ਜੀ—
ਤਤ ਆਰਾਰ੍ਤਿਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪ੍ਯਾਨਮ੍ਯ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਫਿਰ ਆਰਤੀ ਕਰਕੇ, ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਮਾਫੀ ਮੰਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਾਮृਤੈਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਜਲੈਰ੍ਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਃ ਪੂਜਯੇਤ੍ਪੁਨਃ
ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤ, ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਫਿਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਾਜ੍ਯਂ ਰੌਪ੍ਯੇ ਧृਤਂ ਪਾਤ੍ਰੇ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਘੀ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਪਤਰੇ ਵਿੱਚ ਨੈਵੇਦਯ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਮृਗਾਙ੍ਕਾਯ ਦਦ੍ਯਾਦਰ੍ਘ੍ਯਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤੇ
ਚੜ੍ਹਦੇ ਚੰਦ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇ, ਅਰਘ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੌਰਾਣਿਕੈਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਪਾਠੈਰ੍ਗੀਤਵਾਦ੍ਯੈਰਨੇਕਧਾ
ਪੁਰਾਣਕਾਲ ਦੇ ਸਤੋਤ੍ਰ, ਗੀਤ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਦਿਆਂ ਨਾਲ,