ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਮਵ੍ਯਙ੍ਗਾਖ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਸਾਵਣ ਦੀ ਚੰਨਣੀ ਸਤਵੀਂ ਨੂੰ, ਅਵਯੰਗ ਨਾਮ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰੀਤਯੇ ਦੇਯਂ ਵ੍ਰਤਮੇਤਚ੍ਛੁਭਾਵਹਮ੍
ਪੂਜਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸੁਖ-ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਵਰਤ ਦਿੰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯਾਂ ਦਾਨਂ ਜਪੋ ਹੋਮਃ ਸਰ੍ਵਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਇਸ ਦਿਨ, ਦਾਨ, ਜਪ ਤੇ ਹਵਨ ਸਭ ਅਖੁੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੋਮਸ੍ਯ ਤੁ ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਪੂਜਨਂ ਚਾਤ੍ਰ ਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਇਥੇ ਸੋਮ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਵਡਿਆਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵਿਸृਜੇਤ੍ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਯੇ
ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਲਿਕੇਰਂ ਚ ਵृਨ੍ਤਾਕਂ ਨਾਰਙ੍ਗਂ ਬੀਜਪੂਰਕਮ੍
ਨਾਰੀਅਲ, ਬੈਂਗਣ, ਸੰਤਰਾ ਤੇ ਬੀਜਪੂਰਕ ਫਲ—
ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਯ ਪੁਰਤੋ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯਾਪਰਦੋਰਕਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਪਾਤਰ ਨਾਲ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਧਾਰਯੇਦ੍ਵਾਮਕੇ ਕਰੇ
ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਫਲ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸਂਭੋਜ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਸਪ੍ਤੈਵ ਪਾਯਸੇਨ ਵਿਸृਜ੍ਯਸ ਤਾਨ੍
ਸੱਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖੀਰ ਖਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਫਲਾਨਿ ਤਾਨਿ ਦੇਯਾਨਿ ਸਪ੍ਤਸ੍ਵਪਿ ਦ੍ਵਿਜੇषੁ ਚ
ਉਹ ਫਲ ਵੀ ਸੱਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸਾਯੁਜ੍ਯਂ ਲਭਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵ੍ਰਤੀ
ਪੰਡਿਤ ਜੀ, ਜੋ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਦੇਵ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਕृਤਸ੍ਨਾਨਪੂਜੋ ਵਾਚਯਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਦਦ੍ਮਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਰ੍ਯਮਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਰਯਮਾਨ ਨੂੰ ਸੌਂਪਦਾ ਹਾਂ; ਆਰਯਮਾਨ ਆਪ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵੇਦਵਿਦੁषੇ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਦਾਨ ਤੇ ਦਕਸ਼ਣਾ ਦੇ ਕੇ, ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਚਗਵ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਂ ਚੇਤ੍ਥਂ ਵਿਧਾਯ ਸ਼੍ਵੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੰਜਗਵਯਾ ਵਰਤ ਕਰਕੇ, ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਤਂ ਹ੍ਯੇਤਦ੍ਗਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਸੁਭਾष੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਪੰਡਿਤ ਜੀ, ਇਹ ਕੰਮ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੂਰਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਅਥ ਕਾਰ੍ਤਿਕਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਾਂ ਸ਼ਾਕਾਖ੍ਯਂ ਸਪ੍ਤਮੀਵ੍ਰਤਮ੍
ਫਿਰ, ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਾਕ ਨਾਮ ਦਾ ਸਪਤਮੀ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਪ੍ਤਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਸ਼ਾਕਾਹਾਰਸ੍ਤਤਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਸੱਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਕ (ਸਬਜੀ) ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਆਪ ਵੀ ਉਹ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਸृਜ੍ਯ ਬਨ੍ਧੁਭਿਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸ੍ਵਯਂ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਵਾਗ੍ਯਤਃ
ਉਹ ਭੋਜਨ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵੰਡ ਕੇ, ਆਪ ਵੀ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਦ੍ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਨੇਤ੍ਰਂ ਤਦੇਵ ਕृਤਵਾਨਿਹ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਦੱਖਣੀ ਅੱਖ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਕਰਮ ਰੂਪ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਅਤੋ ऽਸ੍ਯਾਂ ਪੂਜਨਂ ਤਸ੍ਯ ਯਥੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਦ੍ਵਿਜ
ਇਸ ਲਈ, ਪੰਡਿਤ ਜੀ, ਇੱਥੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੁਵਰ੍ਣਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਤ੍ਵਾ ਵਿਸृਜ੍ਯਾਸ਼੍ਨੀਤ ਚ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਸੋਨੇ ਦੀ ਦਕਸ਼ਣਾ ਦੇ ਕੇ, ਭੋਜਨ ਵੰਡ ਕੇ, ਆਪ ਵੀ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਿਜੋਬ੍ਰਾਹ੍ਮਂ ਤਥਾ ਸ਼ੂਦ੍ਰਃ ਸਤ੍ਕੁਲੇਜਨ੍ਮ ਚਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ — ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਚੰਗੀ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਉਪੋष੍ਯ ਭਾਨੁਂ ਤ੍ਰਿਃਸਨ੍ਧ੍ਯਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਧਰਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਿਜਾਯ ਦਤ੍ਵਾ ਭੋਜ੍ਯਾਨ੍ਯਾਨ੍ਸਪ੍ਤਾष੍ਟਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਤੇ ਸੱਤ ਜਾਂ ਅਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਕਸ਼ਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਭਯਾਖ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਂ ਤ੍ਵੇਤਤ੍ਸਰ੍ਵਸ੍ਯਾਭਯਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਇਹ ਅਭਯਾ ਨਾਮ ਦਾ ਵਰਤ ਸਭ ਨੂੰ ਨਿਰਭੈਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕਮੇਵੇਤਿ ਚ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮੇਕਦੈਵਤਯਾ ਬੁਧੈਃ
ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੀ ਦੇਵਤਾ ਵਾਲਾ, ਇੱਕ ਵਰਤ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਸਮੁਪੋष੍ਯ ਦਿਨੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯਾਦਿਤ੍ਯਬਿਮ੍ਬਕਮ੍
ਉਸ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਰੇ ऽਹ੍ਨਿ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਸਮ੍ਭੋਜ੍ਯ ਪਾਯਸੇਨ ਤੁ ਸਪ੍ਤ ਵੈ
ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਸੱਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖੀਰ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਤੁ ਰਵੇਰ੍ਬਿਮ੍ਬਂ ਯੁਕ੍ਤਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਯਾ ਨ੍ਯਯਾ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਾਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਰਪਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।