ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਚ ਤਤੋ ਦੇਯਾ ਦ੍ਵਿਜੇਭ੍ਯਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋ ਦ੍ਵਿਜ
ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਦੇਹਾਨ੍ਤੇ ਮਣ੍ਡਲਂ ਭਾਨੋਰ੍ਭਤ੍ਤ੍ਵਾ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਪਰਂ ਪਦਮ੍
ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੰਡਲ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ਪੀਤਾ ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਕਰ੍ਣਰਨ੍ਧ੍ਰਾਤ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍
ਜੇ ਗੁੱਸੇ ਕਰਕੇ ਪੀਲਾ ਫਿਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੈਰੇਵੋਪਚਾਰਕੈਃ
ਸਭ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ ਨਾਲ,
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕृਤਂ ਸਪ੍ਤਕੁਲਂ ਨਯੇਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਸਂਸ਼ਯਃ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਕਰਮ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੱਤ ਪੜ੍ਹਦੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਰਗ 'ਚ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਿਲਮਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਵਿਧਾਯ ਕਮਲਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਸੇਸਮ ਦੇ ਦਾਣੇ ਜਿੰਨਾ ਛੋਟਾ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕਮਲ ਬਣਾਉਣ ਨਾਲ,
ਨਮਸ੍ਤੇ ਪਦ੍ਮਹਸ੍ਤਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਧਾਰਿਣੇ
ਕਮਲ ਹਥ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸਹਾਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਇਤਿ ਸਂਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸੂਰ੍ਯੇ ਚਾਸ੍ਤਮੁਪਾਗਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਕੇ, ਜਦ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਤਦ੍ਦਿਨੇ ਤੂਪਵਸ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਚ ਪਰੇ ऽਹਨਿ
ਉਸ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿਬਵ੍ਰਤਂ ਚ ਤਤ੍ਰੇਵ ਤਦ੍ਵਿਧਾਨਂ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਮੇ
ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਉਸ ਰਾਤ ਦੇ ਜਾਗਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਸੁਣੋ।
ਖਖੋਲ੍ਕਾਯੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਣਵਾਦ੍ਯੇਨ ਨਾਰਦ
ਪ੍ਰਣਵ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਲੈ ਕੇ, 'ਖਖੋਲਕਾ' ਜਪਦੇ ਹੋਏ, ਨਾਰਦ,
ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ਪਰੇ ऽਹ੍ਨਿ ਸਂਭੋਜ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਬਨ੍ਧੁਭਿਃ
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਮੀ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਖ੍ਯੈषਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਤਚ੍ਚਾਪਿ ਮੇ ਸ਼ृਣੁ
ਇਹ ਸੱਤਵੀਂ, ਜੋ ਸ਼ਰਕਰਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਐਸਾ ਵਰਤਣ ਦਾ ਉਲੇਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।
ਨਿष੍ਪੇਤੁਰ੍ਭੁਵਿ ਚੋਤ੍ਪਨ੍ਨਾਃ ਸ਼ਾਲਿਮੁਦ੍ਗਯਵੇਕ੍ਸ਼ਵਃ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਾਵਲ, ਮੂਂਗ, ਜੌ ਅਤੇ ਗੰਨੇ ਉਪਜੇ ਤੇ ਫਲਿਆ।
ਇष੍ਟਾ ਰਵੇਰਤਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾ ਹਵ੍ਯਕਵ੍ਯਯੋਃ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਗੰਨਾ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਹਵਨ ਲਈ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਦੁਃਖੋਪਸ਼ਮਨੀ ਪੁਤ੍ਰਸਂਤਤਿਵਰ੍ਧਿਨੀ
ਇਹ ਸਭ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਹਿ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਵ੍ਰਤਮੇ ਤਦ੍ਰਵਿਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਇਹ ਵਰਤ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤ ਹੈ, ਜ਼ਰੂਰ ਉੱਦਮ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਤੁ ਸ਼ੁਕ੍ਲਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਜਾਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਰਵਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਜੈਠ ਦੇ ਚੰਨਣੇ ਸਤਵੀਂ ਦਿਨ, ਇੰਦਰ ਆਪ ਹੀ ਸੂਰਜ ਵਜੋਂ ਜਨਮਿਆ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਿਂ ਲਭਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੁਆਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜਾਤਸ੍ਤਂ ਤਤ੍ਰ ਸਂਪ੍ਰਾਰ੍ਚ੍ਯ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪਾਦਿਭਿਃ ਪृਥਕ੍
ਜਨਮ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਮਵ੍ਯਙ੍ਗਾਖ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਸਾਵਣ ਦੀ ਚੰਨਣੀ ਸਤਵੀਂ ਨੂੰ, ਅਵਯੰਗ ਨਾਮ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰੀਤਯੇ ਦੇਯਂ ਵ੍ਰਤਮੇਤਚ੍ਛੁਭਾਵਹਮ੍
ਪੂਜਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸੁਖ-ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਵਰਤ ਦਿੰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯਾਂ ਦਾਨਂ ਜਪੋ ਹੋਮਃ ਸਰ੍ਵਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਇਸ ਦਿਨ, ਦਾਨ, ਜਪ ਤੇ ਹਵਨ ਸਭ ਅਖੁੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੋਮਸ੍ਯ ਤੁ ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਪੂਜਨਂ ਚਾਤ੍ਰ ਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਇਥੇ ਸੋਮ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਵਡਿਆਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵਿਸृਜੇਤ੍ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਯੇ
ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਕੇ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਲਿਕੇਰਂ ਚ ਵृਨ੍ਤਾਕਂ ਨਾਰਙ੍ਗਂ ਬੀਜਪੂਰਕਮ੍
ਨਾਰੀਅਲ, ਬੈਂਗਣ, ਸੰਤਰਾ ਤੇ ਬੀਜਪੂਰਕ ਫਲ—
ਮਹਾਦੇਵਸ੍ਯ ਪੁਰਤੋ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯਾਪਰਦੋਰਕਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਪਾਤਰ ਨਾਲ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਧਾਰਯੇਦ੍ਵਾਮਕੇ ਕਰੇ
ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਫਲ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸਂਭੋਜ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਸਪ੍ਤੈਵ ਪਾਯਸੇਨ ਵਿਸृਜ੍ਯਸ ਤਾਨ੍
ਸੱਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖੀਰ ਖਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਫਲਾਨਿ ਤਾਨਿ ਦੇਯਾਨਿ ਸਪ੍ਤਸ੍ਵਪਿ ਦ੍ਵਿਜੇषੁ ਚ
ਉਹ ਫਲ ਵੀ ਸੱਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।