ਉਪਚਾਰੈਃ षੋਡਸ਼ਭਿਸ੍ਤਤਃ ਸ਼ੁਚਿਰਲਙ੍ਕृਤਃ
ਫਿਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਸਜ ਕੇ, ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸ੍ਵਯਂ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਵਾਗ੍ਯਤਃ
ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕਰਕੇ, ਆਪ ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ ਭੋਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਾਨਿ ਸਿਂਹਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਮृਗਾ ਯਥਾ
ਉਸਦੇ ਪਾਪ ਸਿੰਘ ਵਲੋਂ ਹਿਰਨਾਂ ਨੂੰ ਫੜਨ ਵਾਂਗ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਨਾਨੇਨਾਪਿ ਜਯਾਦਿਨੇ
ਉਹ ਫਲ ਜਿੱਤ ਦੇ ਦਿਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾ ਕੇ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰੋਗੀ ਰੋਗਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯੇਤ ਬਦ੍ਧੋ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਬਨ੍ਧਨਾਤ੍
ਰੋਗੀ ਰੋਗ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਾਗੇਭ੍ਯੋ ਹ੍ਯਭਯਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਮੋਦਤੇ ਸਹ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ
ਸੱਪਾਂ ਤੋਂ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਲਭਤੇ ਬਾਞ੍ਛਿਤਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਚਾਹੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਪਿਤॄਣਾਂ ਪੂਜਨਂ ਸ਼ਸ੍ਤਂ ਨਾਗਾਨਾਂ ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵਥਾ
ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸ਼ਲਾਘਣਯੋਗ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵੀ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਯਾਨਿ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਿਧਾਯਾਤ੍ਰ ਲਭਘੇਤ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਮਨੋਰਥਾਨ੍
ਇੱਥੇ ਇਹ ਰੀਤਾਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਸੁਪਨੇ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰੇष੍ਟ੍ਵਾ षਣ੍ਮੁਖਂ ਦੇਵਂ ਨਾਨਾਪੂਜਾ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਉਥੇ, ਛੇ ਮੁੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਨਿਆਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ—
ਵੈਸ਼ਾਖਸ਼ੁਕ੍ਲषष੍ਠ੍ਯਾਂ ਚ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਕਾਰ੍ਤਿਕਮ੍
ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਛੇਵੀਂ ਨੂੰ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਕārtਿਕਾ ਦਾ ਵੀ ਸਨਮਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਮਾਸੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲषष੍ਠ੍ਯਾਂ ਵਿਧਿਨੇष੍ਟ੍ਵਾ ਦਿਵਾਕਰਮ੍
ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਛੇਵੀਂ ਨੂੰ, ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆषਾਢਸ਼ੁਕ੍ਲषष੍ਠ੍ਯਾਂ ਵੈ ਸ੍ਕਨ੍ਦਵ੍ਰਤਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਆਸਾੜ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਛੇਵੀਂ ਨੂੰ, ਸਕੰਦ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਵਰਤ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਲਭਤੇ ऽਭੀਪ੍ਸਿਤਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਾਦਿਸਂਤਤੀਃ
ਇਸ ਨਾਲ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ, ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਿਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਵੰਸ਼ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਉਪਚਾਰੈਃ षੋਡਸ਼ਭਿਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਸੋਲਾਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਭਗਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭਾਦ੍ਰਮਾਸੇ ਕृष੍ਣषष੍ਟ੍ਯਾਂ ਲਲਿਤਾਵ੍ਰਤਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਘਟਦੀ ਛੇਵੀਂ ਨੂੰ, ਲਲਿਤਾ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਤਮਾਲ੍ਯਯਧਰਾ ਵਾਪਿ ਨਦ੍ਯਾਃ ਸਂਗਮਵਾਲੁਕਾਮ੍
ਸ਼ੰਖਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਜਾਂ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ ਰੇਤ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ।
ਪਞ੍ਚਧਾ ਲਲਿਤਾਂ ਤਤ੍ਰ ਧ੍ਯਾਯੇਦ੍ਵਨਵਿਲਾਸਿਨੀਮ੍
ਉਥੇ, ਲਲਿਤਾ ਦੀ ਪੰਜ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਖੇਡਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਵਜੋਂ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨੀਲੋਤ੍ਪਲਂ ਕੇਤਕੀਂ ਚ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਤਗਰਂ ਤਥਾ
ਨੀਲ ਕਮਲ, ਕੇਤਕੀ ਤੇ ਤਗਰ ਦੇ ਫੁੱਲ ਲੈ ਕੇ।
ਅਕ੍ਸ਼ਤਾਃ ਕਲਿਕਾ ਗृਹ੍ਯ ਤਾਭਿਰ੍ਦੇਵੀਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਅਟੁੱਟ ਚਾਵਲ ਤੇ ਕਲੀ ਲੈ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਦੀ ਹੈ।
ਗਙ੍ਗਾਦ੍ਵਾਰੇ ਕੁਸ਼ਾਵਰ੍ਤ੍ਤੇ ਵਿਲ੍ਵਕੇ ਨੀਲਪਰ੍ਵਤੇ
ਗੰਗਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ, ਕੁਸ਼ਾਵਰਤ, ਵਿਲਵਕ ਤੇ ਨੀਲਾ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ।
ਲਲਿਤੇ ਸੁਭਗਂ ਦੇਵਿ ਸੁਖਸੌਭਾਗ੍ਯਦਾਯਿਨਿ
ਲਲਿਤਾ, ਸੁਭਾਗਾ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਸੁਖ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਕੁਸੁਮੈਸ਼੍ਵਂਪਕਸ੍ਯ ਸੁਸ਼ੋਭਨੈਃ
ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਤੇ ਸ਼ਵੰਪਕ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ।
ਤ੍ਰਪੁषੈਰਪਿ ਕੂष੍ਮਾਣ੍ਡੈਰ੍ਨਾਲਿਕੇਰੈਃ ਸੁਦਾਡਿਮੈਃ
ਟਿਨ ਦੇ ਬਰਤਨ, ਕੁਸਮਾਂਡਾ, ਨਾਰੀਅਲ ਤੇ ਵਧੀਆ ਅਨਾਰ ਨਾਲ।
ਫਲੈਸ੍ਤਤ੍ਕਾਲਸਂਭੂਤੈਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੋਭਾਂ ਤਦਗ੍ਰਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਗੇ ਫਲਾਂ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਕੇ ਸੋਭਾ ਵਧਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਾਦ੍ਧੈ ਸਰ੍ਗਣਕੈਧੂਪਃ ਸੌਹਾਲਕਕਰਞ੍ਜਕੈਃ
ਸਾਧਾ, ਸਰਗਣਕਾ, ਸੌਹਾਲਕ ਤੇ ਕਰੰਜਕਾ ਦੀ ਧੂਪ ਨਾਲ।
ਬਹੁਪ੍ਰਕਾਰੈਰ੍ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਯਥਾ ਵਿਭਵਸਾਰਤਃ
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਤੇ ਦੌਲਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕਰਕੇ।
ਗੀਤਵਾਦ੍ਯਨਟੈਰ੍ਨृਤ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣੀਯੈਰਨੇਕਧਾ
ਗੀਤ, ਵਾਦਯੰਤਰ, ਨਾਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਛਿੜਕਾਅ ਨਾਲ।
ਨ ਚ ਸਂਮੀਲਯੇਨ੍ਨੇਤ੍ਰੇ ਨਾਰੀਯਾਮਚਤੁष੍ਟਯਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਨਾ ਕਰੇ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਮਰਦ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੇ।
ਏਵਂ ਜਾਗਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਸਰਿਤਂ ਨਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਗਦੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਉਹ ਦਰਿਆ 'ਤੇ ਜਾਵੇ।