ਯਸ੍ਤੁ ਦੇਵਾਲਯੇ ਰਾਜਨ੍ਨਪਿ ਗੋਚਰ੍ਮਮਾਤ੍ਰਕਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੇ ਕੋਈ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਗਾਂ ਦੀ ਚਮੜੀ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਹੀ ਚੜ੍ਹਾ ਦੇਵੇ—
ਗਨ੍ਧੋਦਕੇਨ ਯਃ ਸਿਞ੍ਚੇਦ੍ਦੇਵਤਾਯਤਨੇ ਭੁਵਮ੍
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਮੰਦਰ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਦਾ ਹੈ—
ਮृਦਾ ਧਾਤੁਵਿਕਾਰੈਰ੍ਵਾ ਯੋ ਲਿਮ੍ਪੇਦ੍ਦੇਵਤਾਗृਹਮ੍
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਲੇਪ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ਼ਿਲਾਚੂਰ੍ਣੇਨ ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਦੇਵਾਗਾਰਂ ਤੁ ਲੋਪਯੇਤ੍
ਜਾਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਪੱਥਰ ਦੇ ਚੂਰਨ ਨਾਲ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਢੱਕਦਾ ਹੈ—
ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦੀਪਰਚਨਾਂ ਦੇਵਤਾਯਤਨੇ ਨृਪ
ਮਹਾਰਾਜ, ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਦੀਵਾ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਅਖਣ੍ਡਦੀਪਂ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਾ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ੍ਯ ਚ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜਾਂ ਸ਼ੰਕਰ ਲਈ ਅਟੱਲ ਦੀਵਾ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਅਰ੍ਚਿਤਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਂ ਵਾਪਿ ਨਮੇਤ੍ਤੁ ਯਃ
ਜੋ ਸ਼ੰਕਰ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇਖ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੇਕਾਂ ਸਤ੍ਪ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਭੂਮਿਪ
ਮਹਾਰਾਜ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਇਕ ਵੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਤਦ੍ਗृਹਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮੋਦਤੇ ਯੁਗਲਕ੍ਸ਼ਕਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਦੋ ਲੱਖ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਚਰਰੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਹ੍ਯਸ਼੍ਵਮੇਧਃ ਪਦੇ ਪਦੇ
ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਦੇ ਹਰ ਪੈਰ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਕृਤ੍ਯਂ ਸਂਸृਤਿਰ੍ਨੈਵ ਜਾਯਤੇ
ਉਸ ਲਈ ਕੋਈ ਕਰਤਵ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ; ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਨਰੋ ਨ ਚ੍ਯਵਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਚ੍ਛਙ੍ਕਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦਾ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਨ੍ਪੋਤਿ ਮਨਸਾ ਯਦ੍ਯਦਿਚ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਇੱਛਤ ਵਸਤੂਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗਾਯਤੇ ਵਾ ਸ ਭੂਪਾਲ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਚ ਮੁਕ੍ਤਿਭਾਕ੍
ਮਹਾਰਾਜ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਗਾਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਗਾਵੇ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ਹਂਸਯਾਨਮਾਰੁਢਾ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਦਮ੍
ਹੰਸ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਵਿਮਾਨਸ੍ਥਾ ਯੁਗਾਯੁਤਮ੍
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਹਵਾਈ ਰਥਾਂ ਵਿਚ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਿਗਦਿਤੁਂ ਨ ਸਮਰ੍ਥਃ ਸ਼ਿਵਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਲਈ ਸ਼ਿਵ ਆਪ ਵੀ ਸਮਰਥ ਨਹੀਂ।
ਸਂਪ੍ਰੀਣਯਨ੍ਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਤੇषਾਂ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਸ਼ृਣੁ
ਉਹ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਸੁਣੋ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮੋਦਨ੍ਤੇ ਕਲ੍ਪਪਞ੍ਚਕਮ੍
ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਪੰਜ ਕਲਪਾਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸਹ ਮੋਦਤੇ
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਮਵਾਨ੍ਪੁਯਾਤ੍
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਫਲਂ ਪੂਰ੍ਣਂ ਸਂਤੁष੍ਟਃ ਪ੍ਰਦਦਾਤਿ ਚ
ਉਹ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਫਲ ਪਾ ਕੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਫਲਾਨਿ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਿ ਭੂਪਤੇ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਕृਤਂ ਯਚ੍ਚ ਤਦਾਨਨ੍ਤ੍ਯਾਯ ਕਲ੍ਪਤੇ
ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਨੰਤ ਪੂਣ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਯਂ ਚ ਵਿष੍ਣੁਃ ਕਰਣਾਨਿ ਵਿष੍ਣੁਰਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਕਿਞ੍ਚਿਵ੍ਦ੍ਯਤਿਰਿਕ੍ਤਮਸ੍ਤਿ
ਕੰਮ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ, ਸਾਧਨ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹਨ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਬ੍ਰਵੀਮਿ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਂ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਕ੍ਰੋਧਾਦਜ੍ਞਾਨਤੋ ਵਾਪਿਂ ਤਸ੍ਯ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਿष੍ਕृਤਿਮ੍
ਕ੍ਰੋਧ ਜਾਂ ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਜੋ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੁਧੀ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਤ੍ਰਿषਵਣਂ ਵਿਪ੍ਰਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੇਨ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਅਤੇ ਗਾਏ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਚ੍ਛਿष੍ਟਤ੍ਵੇ ऽਸ਼ੁਚਿਤ੍ਵੇ ਚ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਵਦਾਮਿ ਤੇ
ਉਸ ਲਈ ਜੇ ਬਚਾ ਹੋ ਜਾਂ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁਧ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ੁਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਅਹੋਰਾਤ੍ਰੋषਿਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੇਨ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤਿ
ਇੱਕ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ, ਗਾਏ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।