ਆਚਮਯ੍ਯ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸਂਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯ ਚ ਵਿਸਰ੍ਜ੍ਜਯੇਤ੍
ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰ ਕੇ, ਚੜ੍ਹਾਓ ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਕਰੋ।
ਨਿਵੇਦਯੇਚ੍ਚ ਗੁਰਵੇ ਦ੍ਵਿਜੇਭ੍ਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਦੇਤ੍
ਚੜ੍ਹਾਓ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਦਿਖਾਓ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿਓ।
ਉਪਾਸ੍ਯ ਲਭਤੇ ਕਾਮਾਨੈਹਿਕਾਮੁष੍ਮਿਕਾਨ੍ ਸ਼ੁਭਾਨ੍
ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦੁਨੀਆਵੀ ਤੇ ਆਤਮਕ ਸੁਭ ਚਾਹਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਤਦ੍ਦੋषਨਾਸ਼ਾਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਪੌਰਾਣਿਕਂ ਪਠੇਤ੍
ਫਿਰ, ਦੋਸ਼ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਪੁਰਾਣਾ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹੋ।
ਸਕੁਮਾਰਕ ਮਾ ਰੋਦੀਸ੍ਤਵ ਹ੍ਯੇष ਸ੍ਯਮਨ੍ਤਕਃ
ਪਿਆਰੇ ਬੱਚੇ, ਰੋ ਨਾ; ਇਹ ਸਯਮੰਤਕ ਹੈ।
ਇषਸ਼ੁਕ੍ਲਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਤੁ ਕਪਰ੍ਦ੍ਦੀਸ਼ਂ ਵਿਨਾਯਕਮ੍
ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਥ ਨੂੰ, ਕਪਰਦੀਸ਼ ਵਿਨਾਇਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਅਕਾਰਣਾਨ੍ਮੁष੍ਟਿਗਤਾਂਸ੍ਤਣ੍ਡੁਲਾਨ੍ਸਕਪਰ੍ਦ੍ਦਿਕਾਨ੍
ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ, ਮੁੱਠੀ ਵਿੱਚ ਚਾਵਲ ਅਤੇ ਕੌੜੀਆਂ ਲੈ ਲਵੋ।
ਤਣ੍ਡੁਲਾ ਵੈਸ਼੍ਵਦੈਵਤ੍ਯਾ ਹਰਦੈਵਤ੍ਯਮਿਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਚਾਵਲ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹਨ, ਜੋ ਹਰਾ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਚੜ੍ਹਾਓ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਕृष੍ਣੇ ਕਰਕਾਖ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਚੌਥ ਨੂੰ ਕਰਕਾ ਨਾਮਕ ਵਰਤ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਯੇਚ੍ਚ ਗਣਾਧੀਸ਼ਂ ਸ੍ਨਾਤਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਮਲਙ੍ਕृਤਾ
ਸਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਸਤਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਸਮਰ੍ਪ੍ਯ ਦੇਵਦੇਵਾਯ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸਾ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਸਾਫ ਮਨ ਨਾਲ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਸੁਵਾਸਿਨੀਭ੍ਯੋ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਯਥਾਕਾਮਂ ਚ ਸਾਦਰਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਮਨ ਹੋਵੇ, ਵਿਵਾਹਿਤ ਸਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਦਿਓ।
ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਮਿष੍ਟਮਨ੍ਨਂ ਚ ਵ੍ਰਤਸ੍ਯ ਪਰਿਪੂਰ੍ਤਯੇ
ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਸੁਆਦਲੇ ਭੋਜਨ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਪੂਗਾਕ੍ਸ਼ਤਰਤ੍ਨਾਢ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਾਯ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯੇਤ੍
ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੁਪਾਰੀ, ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਉਪਾਯਨਂ ਵਿਧਾਯਾਥ ਵ੍ਰਤਮੇਤਦ੍ਵਿਸਰ੍ਜ੍ਜਯੇਤ੍
ਤੋਹਫਾ ਦੇ ਕੇ, ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਸਮਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤੇਨਾਨੇਨ ਸਦृਸ਼ਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸੌਭਾਗ੍ਯਦਾਯਕਮ੍
ਇਸ ਵ੍ਰਤ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵ੍ਰਤ ਨਹੀਂ ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁਭਾਗ ਦਿੰਦਾ ਹੋਵੇ।
ਊਰ੍ਜ੍ਜਸ਼ੁਕ੍ਲਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਤੁ ਨਾਗਵ੍ਰਤਮੁਦਾਹृਤਮ੍
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਥ ਨੂੰ ਨਾਗ ਵ੍ਰਤ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।
ਪੀਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਥ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਸ਼ਙ੍ਖਪਾਲਾਦਿਪਨ੍ਨਗਾਨ੍
ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਪੀ ਕੇ ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਸ਼ੰਖਪਾਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਨਾਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰੇਣਾਪ੍ਯਾਯਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦੇਤਨ੍ਨਾਗਵ੍ਰਤਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਦੂਧ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਨਾਗ ਵ੍ਰਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿषਾਣਿ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਚਿਰਾਨ੍ਨ ਦਸ਼ਨ੍ਤਿ ਚ ਪਨ੍ਨਗਾਃ
ਜ਼ਹਿਰ ਜਲਦੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਨਾਗ ਡੱਸਦੇ ਨਹੀਂ।
ਕ੍ਸ਼ਪਯੇਦੇਕਭਕ੍ਤੇਨ ਨਕ੍ਤੇਨਾਥ ਦ੍ਵਿਤੀਯਕਮ੍
ਇੱਕ ਵਾਰ ਖਾ ਕੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਰਾਤ ਨੂੰ।
ਏਵਂ ਕ੍ਰਮੇਣ ਵਿਧਿਵਚ੍ਚਤ੍ਵਾਰ੍ਯਬ੍ਦਾਨਿ ਮਾਨਵਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਨੁੱਖ ਚਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਵ੍ਰਤ ਕਰੇ।
ਕਾਰਯੇਦ੍ਧੇਮਘਟਿਤਂ ਭੂਗਣੇਰ੍ਮੂषਕਂ ਰਥਮ੍
ਸੋਨੇ ਦਾ ਰਥ ਬਣਵਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਲਈ ਚੂਹਾ ਹੋਵੇ।
ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਘਟਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰੇਣ ਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਸ 'ਤੇ ਇੱਕ ਘੜਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਤਾਮੇ ਦੇ ਬਰਤਨ ਨਾਲ ਹੋਵੇ।
ਨ੍ਯਸੇਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਾਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਃ ਪੂਜਯੇਚ੍ਚ ਤਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਦੋ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਜਾਗਰੈਰ੍ਸ਼ੀਤਵਾਦ੍ਯਾਦ੍ਯੈਃ ਪੁਰਾਣਾਖ੍ਯਾਨਕੈਸ਼੍ਚਰੇਤ੍
ਜਾਗ ਕੇ, ਸੰਗੀਤ, ਗੀਤ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਉਤਸਵ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਿਲਵ੍ਰੀਹਿਯਵਸ਼੍ਵੇਤਸੁਰ੍षਪਾਜ੍ਯੈਃ ਸਖਣ੍ਡਕੈਃ
ਤਿਲ, ਚਾਵਲ, ਜੌ, ਚਿੱਟਾ ਸਰੋਂ, ਘੀ ਅਤੇ ਮਿਠੀ ਮਿਠਾਈ ਨਾਲ।
ਲਂਬੋਦਰੈਕਦਨ੍ਤੌ ਚ ਰੁਕ੍ਮਦਂष੍ਟ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਿਘ੍ਨਪਃ
ਲੰਬੋਦਰ, ਏਕਦੰਤ ਅਤੇ ਰੁਕਮਦੰਸ਼ਟਰ, ਜੋ ਵਿਘਨ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਗਨ੍ਧਮਾਦੀ ਪਰਮੇष੍ਠੀਤ੍ਯੇਵਂ षੋਡਸ਼ਨਾਮਭਿਃ
ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਠੀ—ਇਹ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਲਾਂ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ।
ਵਕ੍ਰਤੁਣ੍ਡੇਤਿ ਙੇਂਤੇਨ ਬਰ੍ਮਾਨ੍ਤੇਨਾष੍ਟਯੁਕ੍ਛਤਮ੍
ਵਕਰਤੁੰਡ ਨਾਮ ਸ਼ੁਰੂ ਤੇ ਬਰਮਾਂਤ ਨਾਮ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਕੁੱਲ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਨਾਮ ਹਨ।