ਸਦਾ ਦੇਵਾਰ੍ਚਨਰਤਾ ਹਰਿਨਮਪਰਾਯਣਾਃ
ਉਹ ਸਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਨਾਥਂ ਵਿਪ੍ਰਕੁਣਪਂ ਯੇ ਦਹੇਯੁਰ੍ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਅਨਾਥ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਸਾੜਦਾ ਹੈ—
ਪਤ੍ਰੈਃ ਪੁਰ੍ष੍ਪੇਃ ਫਲੈਰ੍ਵਾਪਿ ਜਲੈਰ੍ਵਾ ਮਨੁਜੇਸ਼੍ਵਰ
—ਪੱਤਿਆਂ, ਫੁੱਲਾਂ, ਫਲਾਂ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ—
ਅਪ੍ਸਰੋਗਣਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋ ਵਿਮਾਨਗਃ
—ਉਹ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਤਿਕਾਰਾਂ ਵਿਚ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਚੁਲੁਕੋਦਕਮਾਤ੍ਰੇਣ ਲਿਙ੍ਗਂ ਸਂਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਭੂਮਿਪ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੇ ਕੋਈ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਪੂਜਯਾ ਰਹਿਤਂ ਲਿਙ੍ਗਂ ਕੁਸੁਮੈਰ੍ਯੋਰ੍ऽਚਯੇਤ੍ਸੁਧੀਃ
—ਅਤੇ ਕੋਈ ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜ ਨਾ ਹੋਣ—
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰ੍ਭੋਜ੍ਯੈਃ ਫਲੈਰ੍ਵਾਪਿ ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਲਿਙ੍ਗਂ ਪ੍ਰਪੂਜ੍ਯ ਚ
—ਜਾਂ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਭੋਜਨ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਜਾਂ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਪੂਜਾ ਨਾ ਹੋਵੇ—
ਪੂਜਯਾ ਰਹਿਤਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਯੋਰ੍ऽਚਯੇਦਕਰ੍ਵਂਸ਼ਜ
—ਜਾਂ ਕਰਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਦੇਵਤਾਯਤਨੇ ਯਸ੍ਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਂਮਾਰ੍ਜਨਂ ਸੁਧੀਃ
ਜੋ ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ਼ੀਰ੍ਣਂ ਸ੍ਫਟਿਕਲਿਙ੍ਗਨ੍ਤੁ ਯਃ ਸਂਦਧ੍ਯਾਨ੍ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਟੁੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦਾ ਲਿੰਗ ਠੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਯਸ੍ਤੁ ਦੇਵਾਲਯੇ ਰਾਜਨ੍ਨਪਿ ਗੋਚਰ੍ਮਮਾਤ੍ਰਕਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੇ ਕੋਈ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਗਾਂ ਦੀ ਚਮੜੀ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਹੀ ਚੜ੍ਹਾ ਦੇਵੇ—
ਗਨ੍ਧੋਦਕੇਨ ਯਃ ਸਿਞ੍ਚੇਦ੍ਦੇਵਤਾਯਤਨੇ ਭੁਵਮ੍
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਮੰਦਰ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਦਾ ਹੈ—
ਮृਦਾ ਧਾਤੁਵਿਕਾਰੈਰ੍ਵਾ ਯੋ ਲਿਮ੍ਪੇਦ੍ਦੇਵਤਾਗृਹਮ੍
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਲੇਪ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ਼ਿਲਾਚੂਰ੍ਣੇਨ ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਦੇਵਾਗਾਰਂ ਤੁ ਲੋਪਯੇਤ੍
ਜਾਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਪੱਥਰ ਦੇ ਚੂਰਨ ਨਾਲ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਢੱਕਦਾ ਹੈ—
ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦੀਪਰਚਨਾਂ ਦੇਵਤਾਯਤਨੇ ਨृਪ
ਮਹਾਰਾਜ, ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਦੀਵਾ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਅਖਣ੍ਡਦੀਪਂ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵਾ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ੍ਯ ਚ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜਾਂ ਸ਼ੰਕਰ ਲਈ ਅਟੱਲ ਦੀਵਾ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਅਰ੍ਚਿਤਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਂ ਵਾਪਿ ਨਮੇਤ੍ਤੁ ਯਃ
ਜੋ ਸ਼ੰਕਰ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇਖ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੇਕਾਂ ਸਤ੍ਪ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਭੂਮਿਪ
ਮਹਾਰਾਜ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਇਕ ਵੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਤਦ੍ਗृਹਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮੋਦਤੇ ਯੁਗਲਕ੍ਸ਼ਕਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਦੋ ਲੱਖ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਚਰਰੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਹ੍ਯਸ਼੍ਵਮੇਧਃ ਪਦੇ ਪਦੇ
ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਦੇ ਹਰ ਪੈਰ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਕृਤ੍ਯਂ ਸਂਸृਤਿਰ੍ਨੈਵ ਜਾਯਤੇ
ਉਸ ਲਈ ਕੋਈ ਕਰਤਵ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ; ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਨਰੋ ਨ ਚ੍ਯਵਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਚ੍ਛਙ੍ਕਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦਾ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਨ੍ਪੋਤਿ ਮਨਸਾ ਯਦ੍ਯਦਿਚ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਇੱਛਤ ਵਸਤੂਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗਾਯਤੇ ਵਾ ਸ ਭੂਪਾਲ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਚ ਮੁਕ੍ਤਿਭਾਕ੍
ਮਹਾਰਾਜ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਗਾਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਗਾਵੇ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ਹਂਸਯਾਨਮਾਰੁਢਾ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਦਮ੍
ਹੰਸ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਵਿਮਾਨਸ੍ਥਾ ਯੁਗਾਯੁਤਮ੍
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਹਵਾਈ ਰਥਾਂ ਵਿਚ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਿਗਦਿਤੁਂ ਨ ਸਮਰ੍ਥਃ ਸ਼ਿਵਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਲਈ ਸ਼ਿਵ ਆਪ ਵੀ ਸਮਰਥ ਨਹੀਂ।
ਸਂਪ੍ਰੀਣਯਨ੍ਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਤੇषਾਂ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਸ਼ृਣੁ
ਉਹ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਸੁਣੋ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮੋਦਨ੍ਤੇ ਕਲ੍ਪਪਞ੍ਚਕਮ੍
ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਪੰਜ ਕਲਪਾਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸਹ ਮੋਦਤੇ
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।